19 Üçüncü Kitap — Öznur Aydın

Bu kitap cam kemik hastası bir kadının bir annenin yaşam içinde karşılaştığı zorlukları verdiği mücadeleyi bir toplumda özel bir birey olarak kendine yer açmak için uğraşını ve bunun sonundaki başarısını kendi ağzından biricik deneyimleriyle sizinle paylaşmasıdır

Cümleler ve konular dağınık gibi gelebilir ki yaşadığım süreç içinde ben de dağınık hissetmiştim Binlerce değişik birbirinden kopuk olaylar konular ve tanımlar kafamın içinde beynimi kemiren kemirgenler gibiydiler Aceleci olmayın Sonunda her şey bir şeye varıyor Esas O nu görünce yaşanan her şeyin sadece minik teferruatlar olduğunu fark ettim Öyle ki O nu görebilmenin şiddetini tarif bile edemem İşte yüce beynin beynime en güçlü şok sinyalini gönderdiği o an

Yalnız kaldığım zamanlarda çocuğun varlığı gu çleniyordu kendimi daha çok babama beğendirmeye çalışarak aslında yalnız kalmaktan kaçıyordum Kendi içimde milyonlarca ben birbirleri ile savaşıyordu Ama dışardakiler asla benlerimi göremiyordu Çu nku başkalarına karşı gösterdiğim bambaşka bir ben vardı O varlığım iç sesimle hareket ederdi Onun ne canı yanıyordu ne de duyguları vardı Hislerin olmadığı ama olması gerekenlere karar verebilen ve uygulamakta asla zorlanmayan ve vicdanımı asla rahatsız etmeyen bir varlıktı Onu idare eden ilahi irade idi Ben ise milyonlarca kalabalık idim Milyonlarca ben idim ve belki de benlerimi birliğe hazırlıyordum Ama bu farkındalığa vakıf olmadığım için tecru besiz olan çocuk zorlanıyordu Aslında benliğimin de elinde olan bir şey değildi Ama benliğimin çocuğu görmesi şart idi Kız kardeşlerim hiçbir şey duymadı o gece Ben sabah ezanının sesini duyana kadar o yorganı kafamda sımsıkı tuttum ve hiç hareket etmedim Sonra ezan bitti ve bana bir rahatlama geldi Çu nku biliyordum ki herkes uyanacak gu neş doğacak ve odaya giren şey yok olacak Gu neş doğar doğmaz gecenin bu tu n karanlık canavarlarının gittiğine inanıyordum Öyle rahatlıyordum

Cümleler ve konular dağınık gibi gelebilir ki yaşadığım süreç içinde ben de dağınık hissetmiştim Binlerce değişik birbirinden kopuk olaylar konular ve tanımlar kafamın içinde beynimi kemiren kemirgenler gibiydiler Aceleci olmayın Sonunda her şey bir şeye varıyor Esas O nu görünce yaşanan her şeyin sadece minik teferruatlar olduğunu fark ettim Öyle ki O nu görebilmenin şiddetini tarif bile edemem İşte yüce beynin beynime en güçlü şok sinyalini gönderdiği o an

Yalnız kaldığım zamanlarda çocuğun varlığı gu çleniyordu kendimi daha çok babama beğendirmeye çalışarak aslında yalnız kalmaktan kaçıyordum Kendi içimde milyonlarca ben birbirleri ile savaşıyordu Ama dışardakiler asla benlerimi göremiyordu Çu nku başkalarına karşı gösterdiğim bambaşka bir ben vardı O varlığım iç sesimle hareket ederdi Onun ne canı yanıyordu ne de duyguları vardı Hislerin olmadığı ama olması gerekenlere karar verebilen ve uygulamakta asla zorlanmayan ve vicdanımıasla rahatsız etmeyen bir varlıktı Onu idare eden ilahi irade idi Ben ise milyonlarca kalabalık idim Milyonlarca ben idim ve belki de benlerimi birliğe hazırlıyordum Ama bu farkındalığa vakıf olmadığım için tecru besiz olan çocuk zorlanıyordu Aslında benliğimin de elinde olan bir şey değildi Ama benliğimin çocuğu görmesi şart idi Kız kardeşlerim hiçbir şey duymadı o gece Ben sabah ezanının sesini duyana kadaro yorganı kafamda sımsıkı tuttum ve hiç hareket etmedim Sonra ezan bitti ve bana bir rahatlama geldi Çu nku biliyordum ki herkes uyanacak gu neş doğacak ve odaya giren şey yok olacak Gu neş doğar doğmaz gecenin bu tu n karanlık canavarlarınıngittiğine inanıyordum Öyle rahatlıyordum

Cümleler ve konular dağınık gibi gelebilir ki yaşadığım süreç içinde ben de dağınık hissetmiştim Binlerce değişik birbirinden kopuk olaylar konular ve tanımlar kafamın içinde beynimi kemiren kemirgenler gibiydiler Aceleci olmayın Sonunda her şey bir şeye varıyor Esas O nu görünce yaşanan her şeyin sadece minik teferruatlar olduğunu fark ettim Öyle ki O nu görebilmenin şiddetini tarif bile edemem İşte yüce beynin beynime en güçlü şok sinyalini gönderdiği o an

Yalnız kaldığım zamanlarda çocuğun varlığı gu çleniyordu kendimi daha çok babama beğendirmeye çalışarak aslında yalnız kalmaktan kaçıyordum Kendi içimde milyonlarca ben birbirleri ile savaşıyordu Ama dışardakiler asla benlerimi göremiyordu Çu nku başkalarına karşı gösterdiğim bambaşka bir ben vardı O varlığım iç sesimle hareket ederdi Onun ne canı yanıyordu ne de duyguları vardı Hislerin olmadığı ama olması gerekenlere karar verebilen ve uygulamakta asla zorlanmayan ve vicdanımı asla rahatsız etmeyen bir varlıktı Onu idare eden ilahi irade idi Ben ise milyonlarca kalabalık idim Milyonlarca ben idim ve belki de benlerimi birliğe hazırlıyordum Ama bu farkındalığa vakıf olmadığım için tecru besiz olan çocuk zorlanıyordu Aslında benliğimin de elinde olan bir şey değildi Ama benliğimin çocuğu görmesi şart idi Kız kardeşlerim hiçbir şey duymadı o gece Ben sabah ezanının sesini duyana kadar o yorganı kafamda sımsıkı tuttum ve hiç hareket etmedim Sonra ezan bitti ve bana bir rahatlama geldi Çu nku biliyordum ki herkes uyanacak gu neş doğacak ve odaya giren şey yok olacak Gu neş doğar doğmaz gecenin bu tu n karanlık canavarlarının gittiğine inanıyordum Öyle rahatlıyordum

Yalnız kaldığım zamanlarda çocuğun varlığı gu çleniyordu kendimi daha çok babama beğendirmeye çalışarak aslında yalnız kalmaktan kaçıyordum Kendi içimde milyonlarca ben birbirleri ile savaşıyordu Ama dışardakiler asla benlerimi göremiyordu Çu nku başkalarına karşı gösterdiğim bambaşka bir ben vardı O varlığım iç sesimle hareket ederdi Onun ne canı yanıyordu ne de duyguları vardı Hislerin olmadığı ama olması gerekenlere karar verebilen ve uygulamakta asla zorlanmayan ve vicdanımıasla rahatsız etmeyen bir varlıktı Onu idare eden ilahi irade idi Ben ise milyonlarca kalabalık idim Milyonlarca ben idim ve belki de benlerimi birliğe hazırlıyordum Ama bu farkındalığa vakıf olmadığım için tecru besiz olan çocuk zorlanıyordu Aslında benliğimin de elinde olan bir şey değildi Ama benliğimin çocuğu görmesi şart idi Kız kardeşlerim hiçbir şey duymadı o gece Ben sabah ezanının sesini duyana kadaro yorganı kafamda sımsıkı tuttum ve hiç hareket etmedim Sonra ezan bitti ve bana bir rahatlama geldi Çu nku biliyordum ki herkes uyanacak gu neş doğacak ve odaya giren şey yok olacak Gu neş doğar doğmaz gecenin bu tu n karanlık canavarlarınıngittiğine inanıyordum Öyle rahatlıyordum

Yalnız kaldığım zamanlarda çocuğun varlığı güçleniyordu kendimi daha çok babama beğendirmeye çalışarak aslında yalnız kalmaktan kaçıyordum Kendi içimde milyonlarca ben birbirleri ile savaşıyordu Ama dışardakiler asla benlerimi göremiyordu Çünkü başkalarına karşı gösterdiğim bambaşka bir ben vardı O varlığım iç sesimle hareket ederdi Onun ne canı yanıyordu ne de duyguları vardı Hislerin olmadığı ama olması gerekenlere karar verebilen ve uygulamakta asla zorlanmayan ve vicdanımı asla rahatsız etmeyen bir varlıktı Onu idare eden ilahi irade idi Ben ise milyonlarca kalabalık idim Milyonlarca ben idim ve belki de benlerimi birliğe hazırlıyordum Ama bu farkındalığa vakıf olmadığım için tecrübesiz olan çocuk zorlanıyordu Aslında benliğimin de elinde olan bir şey değildi Ama benliğimin çocuğu görmesi şart idi Kız kardeşlerim hiçbir şey duymadı o gece Ben sabah ezanının sesini duyana kadar o yorganı kafamda sımsıkı tuttum ve hiç hareket etmedim Sonra ezan bitti ve bana bir rahatlama geldi Çünkü biliyordum ki herkes uyanacak güneş doğacak ve odaya giren şey yok olacak Güneş doğar doğmaz gecenin bütün karanlık canavarlarının gittiğine inanıyordum Öyle rahatlıyordum

Cümleler ve konular dağınık gibi gelebilir ki yaşadığım süreç içinde ben de dağınık hissetmiştim Binlerce değişik birbirinden kopuk olaylar konular ve tanımlar kafamın içinde beynimi kemiren kemirgenler gibiydiler Aceleci olmayın Sonunda her şey bir şeye varıyor Esas O nu görünce yaşanan her şeyin sadece minik teferruatlar olduğunu fark ettim Öyle ki O nu görebilmenin şiddetini tarif bile edemem İşte yüce beynin beynime en güçlü şok sinyalini gönderdiği o an