20 Yüzyılda Yazılmış Divanlar — Emrah Gökçe

Eslâf kapıldıkça güzelden güzele Fer vermiş o neşveyle gazelden gazele Sönmez seher i haşre kadar şi r i kadîm Bir meş aledir devredilir elden ele Yahyâ Kemâl Beyatlı19 yüzyılın ikinci yarısı itibarıyla divan edebiyatının tarih sahnesinden çekildiği düşünülmüş hatta 20 yüzyılda şiir vadisinde kalem oynatmış edipleri ihtiva eden antoloji tarzındaki eserlerde bu yüzyılda divan yazan şairlere hemen hemen hiç rastlanmamıştır Klâsik Türk edebiyatının tarih sahnesinden çekilmek bir yana dursun olanca haşmetiyle hayatiyetini devam ettirdiğini göstermek bakımından bu çalışma oldukça dikkat çekicidir Görülmektedir ki yok sayılan görmezden gelinen bu şairler klâsik Türk şiir geleneğini bu asırda devam ettirmişlerdir Hayat tarzının değişmesine iletişim vasıtalarının farklılaşmasına ve hatta asırlarca kullanılmış olan alfabesinin bile değişmesine rağmen klâsik şiir anlayışı oldukça canlı bir şekilde hayatiyetine devam etmiş ve 20 yüzyılda da güçlü temsilciler çıkarmıştır Bu yüzyılda divan yazarak eskiyi reddetmeyen ve gündelik olanın sıradanlığına kapılmayan bu şairler rayici eskisi kadar çok olmasa da klâsik usûlü tercih etmişler ve ona yeni bir nefes vermişlerdir 20 Yüzyılda Yazılmış Divanlar isimli bu çalışma iki ana bölümden oluşmaktadır İlk bölümde klâsik Türk edebiyatının tarih sahnesinden çekildiğinin var sayıldığı bir dönem olan 20 yüzyılda 240 şair tarafından kaleme alınmış divanlar ve bu divanları kaleme alan şairler tedkik edilmiştir 20 yüzyılda aruz veznini kullanarak şiirler kaleme almış olmakla birlikte bir divan tertip etmeyen şairlerin de varlığı göz önünde bulundurulduğunda klâsik tarzda eser veren şairlerin sayıca çokluğu açıkça görülmektedir Klâsik şiirin bittiğinin varsayıldığı bir dönemde bu sayının oldukça yüksek olması dikkat çekicidir Bu divanlar divan ismiyle adlandırılanlar ve divan olarak adlandırılmayıp özel bir isim verilen eserler olarak ikiye ayrılarak incelenmiştir Bu bölüm yazılırken şairler hakkında biyografik bilgi verilmiş ve yazmış oldukları eserlerin neler olduğu sıralanmıştır Ardından şairin divanı ile ilgili hususiyetler detaylı bir şekilde belirtilerek şairin edebî şahsiyetini yansıtan üç şiir misal olarak verilmiştir İkinci bölüm 20 yüzyılda yazılmış divanların klâsik edebiyat geleneği açısından değerlendirilmesinden oluşmaktadır Osmanlı döneminde yaşayan şairlerle 20 yüzyılda divan tertip etmiş şairlerin eserleri arasındaki ilişkiler oldukça detaylı bir sûrette incelenmiştir Bu bölümde 20 yüzyılda divan yazan şairlerin doğum yerleri isimleri mahlâsları meslekleri ve tasavvufî rabıtaları incelenmiş ardından bu eserler dil şekil ve muhteva bakımlarından bir değerlendirmeye tâbi tutulmuştur Çalışmanın sonuna 20 yüzyılda divan yazan şairlerin isim doğum yeri vefat yeri doğum tarihi vefat tarihi divanın adı mahlâs vezin meslek ve tarikat bilgilerinin toplu olarak verildiği bir tablo eklenmiştir Bu tablo bir mânâda yapılan çalışmanın özeti olma niteliğini haizdir

19 yüzyılın ikinci yarısı itibarıyla divan edebiyatının tarih sahnesinden çekildiği düşünülmüş hatta 20 yüzyılda şiir vadisinde kalem oynatmış edipleri ihtiva eden antoloji tarzındaki eserlerde bu yüzyılda divan yazan şairlere hemen hemen hiç rastlanmamıştır Klâsik Türk edebiyatının tarih sahnesinden çekilmek bir yana dursun olanca haşmetiyle hayatiyetini devam ettirdiğini göstermek bakımından bu çalışma oldukça dikkat çekicidir Görülmektedir ki yok sayılan görmezden gelinen bu şairler klâsik Türk şiir geleneğini bu asırda devam ettirmişlerdir 20 Yüzyılda Yazılmış Divanlar isimli bu çalışma iki ana bölümden oluşmaktadır İlk bölümde klâsik Türk edebiyatının tarih sahnesinden çekildiğinin var sayıldığı bir dönem olan 20 yüzyılda 240 şair tarafından kaleme alınmış divanlar ve bu divanları kaleme alan şairler tedkik edilmiştir İkinci bölüm ise bu eserlerin dil şekil ve muhteva bakımlarından bir değerlendirmesini sunmaktadır Çalışmanın sonunda şairlerin biyografik ve bibliyografik bilgilerinin toplu olarak verildiği bir tablo eklenmiştir

Eslâf kapıldıkça güzelden güzele Fer vermiş o neşveyle gazelden gazele Sönmez seher i haşre kadar şi r i kadîm Bir meş aledir devredilir elden ele Yahyâ Kemâl Beyatlı 19 yüzyılın ikinci yarısı itibarıyla divan edebiyatının tarih sahnesinden çekildiği düşünülmüş hatta 20 yüzyılda şiir vadisinde kalem oynatmış edipleri ihtiva eden antoloji tarzındaki eserlerde bu yüzyılda divan yazan şairlere hemen hemen hiç rastlanmamıştır Klâsik Türk edebiyatının tarih sahnesinden çekilmek bir yana dursun olanca haşmetiyle hayatiyetini devam ettirdiğini göstermek bakımından bu çalışma oldukça dikkat çekicidir Görülmektedir ki yok sayılan görmezden gelinen bu şairler klâsik Türk şiir geleneğini bu asırda devam ettirmişlerdir Hayat tarzının değişmesine iletişim vasıtalarının farklılaşmasına ve hatta asırlarca kullanılmış olan alfabesinin bile değişmesine rağmen klâsik şiir anlayışı oldukça canlı bir şekilde hayatiyetine devam etmiş ve 20 yüzyılda da güçlü temsilciler çıkarmıştır Bu yüzyılda divan yazarak eskiyi reddetmeyen ve gündelik olanın sıradanlığına kapılmayan bu şairler rayici eskisi kadar çok olmasa da klâsik usûlü tercih etmişler ve ona yeni bir nefes vermişlerdir 20 Yüzyılda Yazılmış Divanlar isimli bu çalışma iki ana bölümden oluşmaktadır İlk bölümde klâsik Türk edebiyatının tarih sahnesinden çekildiğinin var sayıldığı bir dönem olan 20 yüzyılda 240 şair tarafından kaleme alınmış divanlar ve bu divanları kaleme alan şairler tedkik edilmiştir 20 yüzyılda aruz veznini kullanarak şiirler kaleme almış olmakla birlikte bir divan tertip etmeyen şairlerin de varlığı göz önünde bulundurulduğunda klâsik tarzda eser veren şairlerin sayıca çokluğu açıkça görülmektedir Klâsik şiirin bittiğinin varsayıldığı bir dönemde bu sayının oldukça yüksek olması dikkat çekicidir Bu divanlar divan ismiyle adlandırılanlar ve divan olarak adlandırılmayıp özel bir isim verilen eserler olarak ikiye ayrılarak incelenmiştir Bu bölüm yazılırken şairler hakkında biyografik bilgi verilmiş ve yazmış oldukları eserlerin neler olduğu sıralanmıştır Ardından şairin divanı ile ilgili hususiyetler detaylı bir şekilde belirtilerek şairin edebî şahsiyetini yansıtan üç şiir misal olarak verilmiştir İkinci bölüm 20 yüzyılda yazılmış divanların klâsik edebiyat geleneği açısından değerlendirilmesinden oluşmaktadır Osmanlı döneminde yaşayan şairlerle 20 yüzyılda divan tertip etmiş şairlerin eserleri arasındaki ilişkiler oldukça detaylı bir sûrette incelenmiştir Bu bölümde 20 yüzyılda divan yazan şairlerin doğum yerleri isimleri mahlâsları meslekleri ve tasavvufî rabıtaları incelenmiş ardından bu eserler dil şekil ve muhteva bakımlarından bir değerlendirmeye tâbi tutulmuştur Çalışmanın sonuna 20 yüzyılda divan yazan şairlerin isim doğum yeri vefat yeri doğum tarihi vefat tarihi divanın adı mahlâs vezin meslek ve tarikat bilgilerinin toplu olarak verildiği bir tablo eklenmiştir Bu tablo bir mânâda yapılan çalışmanın özeti olma niteliğini haizdir

Eslâf kapıldıkça güzelden güzele Fer vermiş o neşveyle gazelden gazele Sönmez seher i haşre kadar şi r i kadîm Bir meş aledir devredilir elden ele Yahyâ Kemâl Beyatlı 19 yüzyılın ikinci yarısı itibarıyla divan edebiyatının tarih sahnesinden çekildiği düşünülmüş hatta 20 yüzyılda şiir vadisinde kalem oynatmış edipleri ihtiva eden antoloji tarzındaki eserlerde bu yüzyılda divan yazan şairlere hemen hemen hiç rastlanmamıştır Klâsik Türk edebiyatının tarih sahnesinden çekilmek bir yana dursun olanca haşmetiyle hayatiyetini devam ettirdiğini göstermek bakımından bu çalışma oldukça dikkat çekicidir Görülmektedir ki yok sayılan görmezden gelinen bu şairler klâsik Türk şiir geleneğini bu asırda devam ettirmişlerdir Hayat tarzının değişmesine iletişim vasıtalarının farklılaşmasına ve hatta asırlarca kullanılmış olan alfabesinin bile değişmesine rağmen klâsik şiir anlayışı oldukça canlı bir şekilde hayatiyetine devam etmiş ve 20 yüzyılda da güçlü temsilciler çıkarmıştır Bu yüzyılda divan yazarak eskiyi reddetmeyen ve gündelik olanın sıradanlığına kapılmayan bu şairler rayici eskisi kadar çok olmasa da klâsik usûlü tercih etmişler ve ona yeni bir nefes vermişlerdir 20 Yüzyılda Yazılmış Divanlar isimli bu çalışma iki ana bölümden oluşmaktadır İlk bölümde klâsik Türk edebiyatının tarih sahnesinden çekildiğinin var sayıldığı bir dönem olan 20 yüzyılda 240 şair tarafından kaleme alınmış divanlar ve bu divanları kaleme alan şairler tedkik edilmiştir 20 yüzyılda aruz veznini kullanarak şiirler kaleme almış olmakla birlikte bir divan tertip etmeyen şairlerin de varlığı göz önünde bulundurulduğunda klâsik tarzda eser veren şairlerin sayıca çokluğu açıkça görülmektedir Klâsik şiirin bittiğinin varsayıldığı bir dönemde bu sayının oldukça yüksek olması dikkat çekicidir Bu divanlar divan ismiyle adlandırılanlar ve divan olarak adlandırılmayıp özel bir isim verilen eserler olarak ikiye ayrılarak incelenmiştir Bu bölüm yazılırken şairler hakkında biyografik bilgi verilmiş ve yazmış oldukları eserlerin neler olduğu sıralanmıştır Ardından şairin divanı ile ilgili hususiyetler detaylı bir şekilde belirtilerek şairin edebî şahsiyetini yansıtan üç şiir misal olarak verilmiştir İkinci bölüm 20 yüzyılda yazılmış divanların klâsik edebiyat geleneği açısından değerlendirilmesinden oluşmaktadır Osmanlı döneminde yaşayan şairlerle 20 yüzyılda divan tertip etmiş şairlerin eserleri arasındaki ilişkiler oldukça detaylı bir sûrette incelenmiştir Bu bölümde 20 yüzyılda divan yazan şairlerin doğum yerleri isimleri mahlâsları meslekleri ve tasavvufî rabıtaları incelenmiş ardından bu eserler dil şekil ve muhteva bakımlarından bir değerlendirmeye tâbi tutulmuştur Çalışmanın sonuna 20 yüzyılda divan yazan şairlerin isim doğum yeri vefat yeri doğum tarihi vefat tarihi divanın adı mahlâs vezin meslek ve tarikat bilgilerinin toplu olarak verildiği bir tablo eklenmiştir Bu tablo bir mânâda yapılan çalışmanın özeti olma niteliğini haizdir

Eslâf kapıldıkça güzelden güzele Fer vermiş o neşveyle gazelden gazele Sönmez seher i haşre kadar şi r i kadîm Bir meş aledir devredilir elden ele Yahyâ Kemâl Beyatlı 19 yüzyılın ikinci yarısı itibarıyla divan edebiyatının tarih sahnesinden çekildiği düşünülmüş hatta 20 yüzyılda şiir vadisinde kalem oynatmış edipleri ihtiva eden antoloji tarzındaki eserlerde bu yüzyılda divan yazan şairlere hemen hemen hiç rastlanmamıştır Klâsik Türk edebiyatının tarih sahnesinden çekilmek bir yana dursun olanca haşmetiyle hayatiyetini devam ettirdiğini göstermek bakımından bu çalışma oldukça dikkat çekicidir Görülmektedir ki yok sayılan görmezden gelinen bu şairler klâsik Türk şiir geleneğini bu asırda devam ettirmişlerdir Hayat tarzının değişmesine iletişim vasıtalarının farklılaşmasına ve hatta asırlarca kullanılmış olan alfabesinin bile değişmesine rağmen klâsik şiir anlayışı oldukça canlı bir şekilde hayatiyetine devam etmiş ve 20 yüzyılda da güçlü temsilciler çıkarmıştır Bu yüzyılda divan yazarak eskiyi reddetmeyen ve gündelik olanın sıradanlığına kapılmayan bu şairler rayici eskisi kadar çok olmasa da klâsik usûlü tercih etmişler ve ona yeni bir nefes vermişlerdir 20 Yüzyılda Yazılmış Divanlar isimli bu çalışma iki ana bölümden oluşmaktadır İlk bölümde klâsik Türk edebiyatının tarih sahnesinden çekildiğinin var sayıldığı bir dönem olan 20 yüzyılda 240 şair tarafından kaleme alınmış divanlar ve bu divanları kaleme alan şairler tedkik edilmiştir 20 yüzyılda aruz veznini kullanarak şiirler kaleme almış olmakla birlikte bir divan tertip etmeyen şairlerin de varlığı göz önünde bulundurulduğunda klâsik tarzda eser veren şairlerin sayıca çokluğu açıkça görülmektedir Klâsik şiirin bittiğinin varsayıldığı bir dönemde bu sayının oldukça yüksek olması dikkat çekicidir Bu divanlar divan ismiyle adlandırılanlar ve divan olarak adlandırılmayıp özel bir isim verilen eserler olarak ikiye ayrılarak incelenmiştir Bu bölüm yazılırken şairler hakkında biyografik bilgi verilmiş ve yazmış oldukları eserlerin neler olduğu sıralanmıştır Ardından şairin divanı ile ilgili hususiyetler detaylı bir şekilde belirtilerek şairin edebî şahsiyetini yansıtan üç şiir misal olarak verilmiştir İkinci bölüm 20 yüzyılda yazılmış divanların klâsik edebiyat geleneği açısından değerlendirilmesinden oluşmaktadır Osmanlı döneminde yaşayan şairlerle 20 yüzyılda divan tertip etmiş şairlerin eserleri arasındaki ilişkiler oldukça detaylı bir sûrette incelenmiştir Bu bölümde 20 yüzyılda divan yazan şairlerin doğum yerleri isimleri mahlâsları meslekleri ve tasavvufî rabıtaları incelenmiş ardından bu eserler dil şekil ve muhteva bakımlarından bir değerlendirmeye tâbi tutulmuştur Çalışmanın sonuna 20 yüzyılda divan yazan şairlerin isim doğum yeri vefat yeri doğum tarihi vefat tarihi divanın adı mahlâs vezin meslek ve tarikat bilgilerinin toplu olarak verildiği bir tablo eklenmiştir Bu tablo bir mânâda yapılan çalışmanın özeti olma niteliğini haizdir

Eslâf kapıldıkça güzelden güzele Fer vermiş o neşveyle gazelden gazele Sönmez seher i haşre kadar şi r i kadîm Bir meş aledir devredilir elden ele Yahyâ Kemâl Beyatlı 19 yüzyılın ikinci yarısı itibarıyla divan edebiyatının tarih sahnesinden çekildiği düşünülmüş hatta 20 yüzyılda şiir vadisinde kalem oynatmış edipleri ihtiva eden antoloji tarzındaki eserlerde bu yüzyılda divan yazan şairlere hemen hemen hiç rastlanmamıştır Klâsik Türk edebiyatının tarih sahnesinden çekilmek bir yana dursun olanca haşmetiyle hayatiyetini devam ettirdiğini göstermek bakımından bu çalışma oldukça dikkat çekicidir Görülmektedir ki yok sayılan görmezden gelinen bu şairler klâsik Türk şiir geleneğini bu asırda devam ettirmişlerdir Hayat tarzının değişmesine iletişim vasıtalarının farklılaşmasına ve hatta asırlarca kullanılmış olan alfabesinin bile değişmesine rağmen klâsik şiir anlayışı oldukça canlı bir şekilde hayatiyetine devam etmiş ve 20 yüzyılda da güçlü temsilciler çıkarmıştır Bu yüzyılda divan yazarak eskiyi reddetmeyen ve gündelik olanın sıradanlığına kapılmayan bu şairler rayici eskisi kadar çok olmasa da klâsik usûlü tercih etmişler ve ona yeni bir nefes vermişlerdir 20 Yüzyılda Yazılmış Divanlar isimli bu çalışma iki ana bölümden oluşmaktadır İlk bölümde klâsik Türk edebiyatının tarih sahnesinden çekildiğinin var sayıldığı bir dönem olan 20 yüzyılda 240 şair tarafından kaleme alınmış divanlar ve bu divanları kaleme alan şairler tedkik edilmiştir 20 yüzyılda aruz veznini kullanarak şiirler kaleme almış olmakla birlikte bir divan tertip etmeyen şairlerin de varlığı göz önünde bulundurulduğunda klâsik tarzda eser veren şairlerin sayıca çokluğu açıkça görülmektedir Klâsik şiirin bittiğinin varsayıldığı bir dönemde bu sayının oldukça yüksek olması dikkat çekicidir Bu divanlar divan ismiyle adlandırılanlar ve divan olarak adlandırılmayıp özel bir isim verilen eserler olarak ikiye ayrılarak incelenmiştir Bu bölüm yazılırken şairler hakkında biyografik bilgi verilmiş ve yazmış oldukları eserlerin neler olduğu sıralanmıştır Ardından şairin divanı ile ilgili hususiyetler detaylı bir şekilde belirtilerek şairin edebî şahsiyetini yansıtan üç şiir misal olarak verilmiştir İkinci bölüm 20 yüzyılda yazılmış divanların klâsik edebiyat geleneği açısından değerlendirilmesinden oluşmaktadır Osmanlı döneminde yaşayan şairlerle 20 yüzyılda divan tertip etmiş şairlerin eserleri arasındaki ilişkiler oldukça detaylı bir sûrette incelenmiştir Bu bölümde 20 yüzyılda divan yazan şairlerin doğum yerleri isimleri mahlâsları meslekleri ve tasavvufî rabıtaları incelenmiş ardından bu eserler dil şekil ve muhteva bakımlarından bir değerlendirmeye tâbi tutulmuştur Çalışmanın sonuna 20 yüzyılda divan yazan şairlerin isim doğum yeri vefat yeri doğum tarihi vefat tarihi divanın adı mahlâs vezin meslek ve tarikat bilgilerinin toplu olarak verildiği bir tablo eklenmiştir Bu tablo bir mânâda yapılan çalışmanın özeti olma niteliğini haizdir

Eslâf kapıldıkça güzelden güzele Fer vermiş o neşveyle gazelden gazele Sönmez seher i haşre kadar şi r i kadîm Bir meş aledir devredilir elden ele Yahyâ Kemâl Beyatlı 19 yüzyılın ikinci yarısı itibarıyla divan edebiyatının tarih sahnesinden çekildiği düşünülmüş hatta 20 yüzyılda şiir vadisinde kalem oynatmış edipleri ihtiva eden antoloji tarzındaki eserlerde bu yüzyılda divan yazan şairlere hemen hemen hiç rastlanmamıştır Klâsik Türk edebiyatının tarih sahnesinden çekilmek bir yana dursun olanca haşmetiyle hayatiyetini devam ettirdiğini göstermek bakımından bu çalışma oldukça dikkat çekicidir Görülmektedir ki yok sayılan görmezden gelinen bu şairler klâsik Türk şiir geleneğini bu asırda devam ettirmişlerdir Hayat tarzının değişmesine iletişim vasıtalarının farklılaşmasına ve hatta asırlarca kullanılmış olan alfabesinin bile değişmesine rağmen klâsik şiir anlayışı oldukça canlı bir şekilde hayatiyetine devam etmiş ve 20 yüzyılda da güçlü temsilciler çıkarmıştır Bu yüzyılda divan yazarak eskiyi reddetmeyen ve gündelik olanın sıradanlığına kapılmayan bu şairler rayici eskisi kadar çok olmasa da klâsik usûlü tercih etmişler ve ona yeni bir nefes vermişlerdir 20 Yüzyılda Yazılmış Divanlar isimli bu çalışma iki ana bölümden oluşmaktadır İlk bölümde klâsik Türk edebiyatının tarih sahnesinden çekildiğinin var sayıldığı bir dönem olan 20 yüzyılda 240 şair tarafından kaleme alınmış divanlar ve bu divanları kaleme alan şairler tedkik edilmiştir 20 yüzyılda aruz veznini kullanarak şiirler kaleme almış olmakla birlikte bir divan tertip etmeyen şairlerin de varlığı göz önünde bulundurulduğunda klâsik tarzda eser veren şairlerin sayıca çokluğu açıkça görülmektedir Klâsik şiirin bittiğinin varsayıldığı bir dönemde bu sayının oldukça yüksek olması dikkat çekicidir Bu divanlar divan ismiyle adlandırılanlar ve divan olarak adlandırılmayıp özel bir isim verilen eserler olarak ikiye ayrılarak incelenmiştir Bu bölüm yazılırken şairler hakkında biyografik bilgi verilmiş ve yazmış oldukları eserlerin neler olduğu sıralanmıştır Ardından şairin divanı ile ilgili hususiyetler detaylı bir şekilde belirtilerek şairin edebî şahsiyetini yansıtan üç şiir misal olarak verilmiştir İkinci bölüm 20 yüzyılda yazılmış divanların klâsik edebiyat geleneği açısından değerlendirilmesinden oluşmaktadır Osmanlı döneminde yaşayan şairlerle 20 yüzyılda divan tertip etmiş şairlerin eserleri arasındaki ilişkiler oldukça detaylı bir sûrette incelenmiştir Bu bölümde 20 yüzyılda divan yazan şairlerin doğum yerleri isimleri mahlâsları meslekleri ve tasavvufî rabıtaları incelenmiş ardından bu eserler dil şekil ve muhteva bakımlarından bir değerlendirmeye tâbi tutulmuştur Çalışmanın sonuna 20 yüzyılda divan yazan şairlerin isim doğum yeri vefat yeri doğum tarihi vefat tarihi divanın adı mahlâs vezin meslek ve tarikat bilgilerinin toplu olarak verildiği bir tablo eklenmiştir Bu tablo bir mânâda yapılan çalışmanın özeti olma niteliğini haizdir

Eslâf kapıldıkça güzelden güzele Fer vermiş o neşveyle gazelden gazele Sönmez seher i haşre kadar şi r i kadîm Bir meş aledir devredilir elden ele Yahyâ Kemâl Beyatlı 19 yüzyılın ikinci yarısı itibarıyla divan edebiyatının tarih sahnesinden çekildiği düşünülmüş hatta 20 yüzyılda şiir vadisinde kalem oynatmış edipleri ihtiva eden antoloji tarzındaki eserlerde bu yüzyılda divan yazan şairlere hemen hemen hiç rastlanmamıştır Klâsik Türk edebiyatının tarih sahnesinden çekilmek bir yana dursun olanca haşmetiyle hayatiyetini devam ettirdiğini göstermek bakımından bu çalışma oldukça dikkat çekicidir Görülmektedir ki yok sayılan görmezden gelinen bu şairler klâsik Türk şiir geleneğini bu asırda devam ettirmişlerdir Hayat tarzının değişmesine iletişim vasıtalarının farklılaşmasına ve hatta asırlarca kullanılmış olan alfabesinin bile değişmesine rağmen klâsik şiir anlayışı oldukça canlı bir şekilde hayatiyetine devam etmiş ve 20 yüzyılda da güçlü temsilciler çıkarmıştır Bu yüzyılda divan yazarak eskiyi reddetmeyen ve gündelik olanın sıradanlığına kapılmayan bu şairler rayici eskisi kadar çok olmasa da klâsik usûlü tercih etmişler ve ona yeni bir nefes vermişlerdir 20 Yüzyılda Yazılmış Divanlar isimli bu çalışma iki ana bölümden oluşmaktadır İlk bölümde klâsik Türk edebiyatının tarih sahnesinden çekildiğinin var sayıldığı bir dönem olan 20 yüzyılda 240 şair tarafından kaleme alınmış divanlar ve bu divanları kaleme alan şairler tedkik edilmiştir 20 yüzyılda aruz veznini kullanarak şiirler kaleme almış olmakla birlikte bir divan tertip etmeyen şairlerin de varlığı göz önünde bulundurulduğunda klâsik tarzda eser veren şairlerin sayıca çokluğu açıkça görülmektedir Klâsik şiirin bittiğinin varsayıldığı bir dönemde bu sayının oldukça yüksek olması dikkat çekicidir Bu divanlar divan ismiyle adlandırılanlar ve divan olarak adlandırılmayıp özel bir isim verilen eserler olarak ikiye ayrılarak incelenmiştir Bu bölüm yazılırken şairler hakkında biyografik bilgi verilmiş ve yazmış oldukları eserlerin neler olduğu sıralanmıştır Ardından şairin divanı ile ilgili hususiyetler detaylı bir şekilde belirtilerek şairin edebî şahsiyetini yansıtan üç şiir misal olarak verilmiştir İkinci bölüm 20 yüzyılda yazılmış divanların klâsik edebiyat geleneği açısından değerlendirilmesinden oluşmaktadır Osmanlı döneminde yaşayan şairlerle 20 yüzyılda divan tertip etmiş şairlerin eserleri arasındaki ilişkiler oldukça detaylı bir sûrette incelenmiştir Bu bölümde 20 yüzyılda divan yazan şairlerin doğum yerleri isimleri mahlâsları meslekleri ve tasavvufî rabıtaları incelenmiş ardından bu eserler dil şekil ve muhteva bakımlarından bir değerlendirmeye tâbi tutulmuştur Çalışmanın sonuna 20 yüzyılda divan yazan şairlerin isim doğum yeri vefat yeri doğum tarihi vefat tarihi divanın adı mahlâs vezin meslek ve tarikat bilgilerinin toplu olarak verildiği bir tablo eklenmiştir Bu tablo bir mânâda yapılan çalışmanın özeti olma niteliğini haizdir

19 yüzyılın ikinci yarısı itibarıyla divan edebiyatının tarih sahnesinden çekildiği düşünülmüş hatta 20 yüzyılda şiir vadisinde kalem oynatmış edipleri ihtiva eden antoloji tarzındaki eserlerde bu yüzyılda divan yazan şairlere hemen hemen hiç rastlanmamıştır Klâsik Türk edebiyatının tarih sahnesinden çekilmek bir yana dursun olanca haşmetiyle hayatiyetini devam ettirdiğini göstermek bakımından bu çalışma oldukça dikkat çekicidir Görülmektedir ki yok sayılan görmezden gelinen bu şairler klâsik Türk şiir geleneğini bu asırda devam ettirmişlerdir 20 Yüzyılda Yazılmış Divanlar isimli bu çalışma iki ana bölümden oluşmaktadır İlk bölümde klâsik Türk edebiyatının tarih sahnesinden çekildiğinin var sayıldığı bir dönem olan 20 yüzyılda 240 şair tarafından kaleme alınmış divanlar ve bu divanları kaleme alan şairler tedkik edilmiştir İkinci bölüm ise bu eserlerin dil şekil ve muhteva bakımlarından bir değerlendirmesini sunmaktadır Çalışmanın sonunda şairlerin biyografik ve bibliyografik bilgilerinin toplu olarak verildiği bir tablo eklenmiştir