30 Artı 1 — Mert Durmazer

Hayatım boyunca çıkamayacağım hiçbir katın olmadığını düşündüm durdum Yoktu da Ve son merdivenden sonra gökyüzüne dokunabilecek kadar yakın olduğumu hissettim Dokunabilirdim de Ama yukarıda gördüğüm saf aydınlık bana diplerin karanlığından daha iyi gelmiyordu Ben bu değildim Ve olmadığım kişiden geriye artık bıkkın bir adam kalmıştı Bıkkın ve geriye dönemeyecek kadar da yorgun Neredeyse her güne küçük ve yeni umutlarla başlıyor ama günün içinde ya da sonunda intihar eğilimi kazanıyordum Ya da zaten sahip olduğum bir şey tekrar gözümün önünde beliriyordu Korkuyordum Dünyanın en cesur korkağıydım Korkumla savaşıyordum Korkumu yeniyordum ama sevinemiyordum da Sonunu göremediğim bir yolda yürüdüğümü çok önceleri fark etmiştim Belki de sonu olmayan bir yolda Yürümemi sağlayan şey amaçlarımdı Ve sahip olduğum amaçların değersizliği ve ulaşılabilirliği beni kötü hissettiriyordu Hayatta kalmamı sağlıyorlar fakat hayatı tatmamı bir şekilde engelliyorlardı Nasıl oldu bilmiyorum ama o gün odamın bir köşesinde oturup hiçbir şey yapmadan kafamdan bu düşünceleri geçirirken fark etmeden Neşe yi unuttum Sanki içimde yıllardır duran ve ruhumu emen o yaratık kendiliğinden yok olmuştu O günden sonra da bir daha ona yazmadım Yazdığım son mektubuysa hiçbir zaman atmadım

Mert Durmazer tarafından kaleme alınan 30 Artı 1 Bencekitap eseri olarak okurlarla buluşuyor 30 Artı 1 Mert Durmazer Kitap Özeti Hayatım boyunca çıkamayacağım hiçbir katın olmadığını düşündüm durdum Yoktu da Ve son merdivenden sonra gökyüzüne dokunabilecek kadar yakın olduğumu hissettim Dokunabilirdim de Ama yukarıda gördüğüm saf aydınlık bana diplerin karanlığından daha iyi gelmiyordu Ben bu değildim Ve olmadığım kişiden geriye artık bıkkın bir adam kalmıştı Bıkkın ve geriye dönemeyecek kadar da yorgun Neredeyse her güne küçük ve yeni umutlarla başlıyor ama günün içinde ya da sonunda intihar eğilimi kazanıyordum Ya da zaten sahip olduğum bir şey tekrar gözümün önünde beliriyordu Korkuyordum Dünyanın en cesur korkağıydım Korkumla savaşıyordum Korkumu yeniyordum ama sevinemiyordum da Sonunu göremediğim bir yolda yürüdüğümü çok önceleri fark etmiştim Belki de sonu olmayan bir yolda Yürümemi sağlayan şey amaçlarımdı Ve sahip olduğum amaçların değersizliği ve ulaşılabilirliği beni kötü hissettiriyordu Hayatta kalmamı sağlıyorlar fakat hayatı tatmamı bir şekilde engelliyorlardı Nasıl oldu bilmiyorum ama o gün odamın bir köşesinde oturup hiçbir şey yapmadan kafamdan bu düşünceleri geçirirken fark etmeden Neşe yi unuttum Sanki içimde yıllardır duran ve ruhumu emen o yaratık kendiliğinden yok olmuştu O günden sonra da bir daha ona yazmadım Yazdığım son mektubuysa hiçbir zaman atmadım Yayınevi Bencekitap Yazar Mert Durmazer Sayfa 145 Sayfa Kağıt 2 Hamur Boyut 13 50x19 50 cm Basım Yılı Şubat 2012 Barkod 9786055858933 Kategori Edebiyat Kitapları Türk Edebiyatı Edebiyat 6 Sepet Kitap Seç Al 10 Kitap 350TL