5510 Sayılı Kanun Kapsamındaİsteğe Bağlı Sigortalılık — Demet Belverenli

Sosyal sigortaların en temel özelliği sigorta ilişkisini zorunlu olarak kurmasıdır Yani kişi 5510 sayılı Kanun kapsamında zorunlu olarak sigortalı sayılmayı gerektiren bir işte çalışmaya başlamakla kendiliğinden sigortalı sayılmaktadır Ancak isteğe bağlı sigortalılık bu kuralın istisnasını teşkil eder Çeşitli nedenlerle bazı kimseler zorunlu sigortalılık niteliğini hiç kazanamamış veya sonradan kaybetmiş olabilmektedir Bu durumda kanunda yer alan koşulları sağlayan kişilere isteğe bağlı sigorta ile uzun vadeli sigortalı sigorta kolları yaşlılık malullük ve ölüm sigortası bakımından sigortalı olabilme imkânı tanınmaktadır Bu sigorta tipi adeta zorunlu sigortayı tamamlayıcı bir görev üstlenmektedir Herkesin zorunlu sigorta kapsamına girmemekle beraber yaşlılık malullük ölüm gibi risklerle karşı karşıya kalabileceği düşünüldüğünde bu sigorta tipinin gerekliliği daha rahat anlaşılabilecektir Çetrefilli sosyal güvenlik mevzuatında özellikle bazı grupların isteğe bağlı sigorta tekniğine bırakılması sonucunu doğuran yasal değişiklikler yapılması da konunun önemini artırmıştır Bu çalışma ile isteğe bağlı sigortalılık kavramı koşulları hüküm ve sonuçları temelde 5510 sayılı Kanun kapsamında incelenmekte olup zaman içerisinde meydana gelen yasal değişiklikler Sosyal Güvenlik Kurumu uygulaması öğretideki görüşler ve yargı kararları okuyucuya sunulmaktadır Konu Başlıklarıİsteğe Bağlı Sigortanın Sosyal Sigorta Tipleri İçerisindeki Yeriİsteğe Bağlı Sigortalılık Kavramı ve Koşullarıİsteğe Bağlı Sigortalılığın Başlangıcı Hükümleri ve Sonuçları