Abdaloğlu — Uğur Becerikli

Bir yandan bombaların patladığı silahların çekildiği sokaklar bir yandan sınıf bilinci yaratılmaya çalışılırken bölük bölük bölünen mahalleler hatta sokaklar 1970ler puslu ve karanlıktı Kiminin kendini Almanyaya atarak kurtarmaya çalıştığı kiminin karborsadan zengin olmaya uğraştığı kiminin de yalnızca hayatta kalmaya çalıştığı günlerde Allah vergisi yeteneğinden ve sazına vuran mızrabından gayri sermayesi olmayan Abdaloğlu Bahtiyar ozanlığın çile dönemini yaşıyordu Üzerine sis çökmüş bir memlekette kendi memleketinde öteki olmanın küçümsenmenin ve ayrı tutulmanın ne olduğunu yaşayarak öğreniyordu Hep bunlar cahillikten yeğenim dedi Şemsi alnında biriken teri yenine silerken Bizim aslımız da aha bu köylüler gibi Türkmenin Abdal aşiretiyiz biz yalan yok Saz çalıp köy köy gezenleri zangoçluk yapanları beğenmez bunlar burun kıvırır O kıtlık olmayaydı Yerimizden obamızdan hiç olmazdık