Acaibü l Acaibat — Muharrem Sevil

Acaibü l Acaibat nereye böyle sorusuna şahitlik etmenin kıymetini hatırlatma çabasının yanı sıra kendi nefislerini yeren birbirlerini uyaran ve mermameti ve sabrı tavsiye eden atalarımızın mesellerinden bizlere düşen hisse nedir sorusunu dert ediniyor Bu kitabın müellifi der ki Toydum yeni terleyen bıyıklarıma sevdalanmıştım Yeniliğime sevdalanmamın beni bir mahpusluğa düşüreceğini işitmemiştim Hafız ın sesi de eskide kalmış bir yankısız tumturaktan ibaretti Kendi yeniliğine mahpus kimselerle karşılaşmam sarmaş dolaş ve dahi yoldaş olmam bir otomatik prosesyon oluverdi Yeni kitaplar yeni filmler yeni gösteriler yeni her ne varsa onu gözetmeler her yeni gün onu kollamalarla geçti gitti toyluğum Bir de bugünün daha pekiştirerek söylersek yenileşmenin diliyle Mevlana ya yepyeni şeyler söyletmek lazımı ekleyince ardımdan ve hatta benden gelen yenilere diyecek sözüm bakacak nazarım kalmadığını gördüm Bu yenilerin de bana bir o kadar uzak kaldığını ister istemez tattım Hep bir frenkeştayn silsilesi miydi bu yenileşmeci cereyan Belki daha da ötesi Şehrime mahalleme evime karşı ilişen kulak sancısının damlasının göz ağrısının merheminin keşf ve icat edilmesini mi bekliyecektim yoksa her geçen gün toprağa daha yakınlaşan bu gövdemle eski kitapların tozunu mu sürecektim gözüme ninemin ninnisini annemin manisini mi kulağıma damlatacaktım Yeniliğin lisanımızda faili bildirmeden haykırdığı yenilmek ile bağından yola çıkarak acaiblerin acaibi bir zamanda yaşayıp da bu yenilmeyi yemiş olmaya öz esefimdir Acaib olan ne dedem idi ne ninem meğer benmişim tövbesidir Sizlere kokusu nahoş görünüşü tiksinç nağmesi ahenksiz gelebilir Yılmayın okuyun derim Ahir ömrümde gördüm ki tövbeyi unutunca insan kıssalar da meseller de esâtir ül evvelin oluveriyor Ve unutuveriyor hem nisyanda hem ünsiyetde olan insan hangi ayak izlerinin takip edilmeye değer hâl ve durum olduğunu Onlar ki her yerde azlar ve her vakit varlar her kimi görse Hızır bilenler her geceyi de Kadir Bu zamanın bir acaib işidir ki bu kitabı neşretmeye heveskar bir acaib naşir de bulmuştur kendine

Acaibü l Acaibat nereye böyle sorusuna şahitlik etmenin kıymetini hatırlatma çabasının yanı sıra kendi nefislerini yeren birbirlerini uyaran ve mermameti ve sabrı tavsiye eden atalarımızın mesellerinden bizlere düşen hisse nedir sorusunu dert ediniyor Bu kitabın müellifi der ki Toydum yeni terleyen bıyıklarıma sevdalanmıştım Yeniliğime sevdalanmamın beni bir mahpusluğa düşüreceğini işitmemiştim Hafız ın sesi de eskide kalmış bir yankısız tumturaktan ibaretti Kendi yeniliğine mahpus kimselerle karşılaşmam sarmaş dolaş ve dahi yoldaş olmam bir otomatik prosesyon oluverdi Yeni kitaplar yeni filmler yeni gösteriler yeni her ne varsa onu gözetmeler her yeni gün onu kollamalarla geçti gitti toyluğum Bir de bugünün daha pekiştirerek söylersek yenileşmenin diliyle Mevlana ya yepyeni şeyler söyletmek lazımı ekleyince ardımdan ve hatta benden gelen yenilere diyecek sözüm bakacak nazarım kalmadığını gördüm Bu yenilerin de bana bir o kadar uzak kaldığını ister istemez tattım Hep bir frenkeştayn silsilesi miydi bu yenileşmeci cereyan Belki daha da ötesi Şehrime mahalleme evime karşı ilişen kulak sancısının damlasının göz ağrısının merheminin keşf ve icat edilmesini mi bekliyecektim yoksa her geçen gün toprağa daha yakınlaşan bu gövdemle eski kitapların tozunu mu sürecektim gözüme ninemin ninnisini annemin manisini mi kulağıma damlatacaktım Yeniliğin lisanımızda faili bildirmeden haykırdığı yenilmek ile bağından yola çıkarak acaiblerin acaibi bir zamanda yaşayıp da bu yenilmeyi yemiş olmaya öz esefimdir Acaib olan ne dedem idi ne ninem meğer benmişim tövbesidir Sizlere kokusu nahoş görünüşü tiksinç nağmesi ahenksiz gelebilir Yılmayın okuyun derim Ahir ömrümde gördüm ki tövbeyi unutunca insan kıssalar da meseller de esâtir ül evvelin oluveriyor Ve unutuveriyor hem nisyanda hem ünsiyetde olan insan hangi ayak izlerinin takip edilmeye değer hâl ve durum olduğunu Onlar ki her yerde azlar ve her vakit varlar her kimi görse Hızır bilenler her geceyi de Kadir Bu zamanın bir acaib işidir ki bu kitabı neşretmeye heveskar bir acaib naşir de bulmuştur kendine

Acaibü l Acaibat nereye böyle sorusuna şahitlik etmenin kıymetini hatırlatma çabasının yanı sıra kendi nefislerini yeren birbirlerini uyaran ve mermameti ve sabrı tavsiye eden atalarımızın mesellerinden bizlere düşen hisse nedir sorusunu dert ediniyor Bu kitabın müellifi der ki Toydum yeni terleyen bıyıklarıma sevdalanmıştım Yeniliğime sevdalanmamın beni bir mahpusluğa düşüreceğini işitmemiştim Hafız ın sesi de eskide kalmış bir yankısız tumturaktan ibaretti Kendi yeniliğine mahpus kimselerle karşılaşmam sarmaş dolaş ve dahi yoldaş olmam bir otomatik prosesyon oluverdi Yeni kitaplar yeni filmler yeni gösteriler yeni her ne varsa onu gözetmeler her yeni gün onu kollamalarla geçti gitti toyluğum Bir de bugünün daha pekiştirerek söylersek yenileşmenin diliyle Mevlana ya yepyeni şeyler söyletmek lazımı ekleyince ardımdan ve hatta benden gelen yenilere diyecek sözüm bakacak nazarım kalmadığını gördüm Bu yenilerin de bana bir o kadar uzak kaldığını ister istemez tattım Hep bir frenkeştayn silsilesi miydi bu yenileşmeci cereyan Belki daha da ötesi Şehrime mahalleme evime karşı ilişen kulak sancısının damlasının göz ağrısının merheminin keşf ve icat edilmesini mi bekliyecektim yoksa her geçen gün toprağa daha yakınlaşan bu gövdemle eski kitapların tozunu mu sürecektim gözüme ninemin ninnisini annemin manisini mi kulağıma damlatacaktım Yeniliğin lisanımızda faili bildirmeden haykırdığı yenilmek ile bağından yola çıkarak acaiblerin acaibi bir zamanda yaşayıp da bu yenilmeyi yemiş olmaya öz esefimdir Acaib olan ne dedem idi ne ninem meğer benmişim tövbesidir Sizlere kokusu nahoş görünüşü tiksinç nağmesi ahenksiz gelebilir Yılmayın okuyun derim Ahir ömrümde gördüm ki tövbeyi unutunca insan kıssalar da meseller de esâtir ül evvelin oluveriyor Ve unutuveriyor hem nisyanda hem ünsiyetde olan insan hangi ayak izlerinin takip edilmeye değer hâl ve durum olduğunu Onlar ki her yerde azlar ve her vakit varlar her kimi görse Hızır bilenler her geceyi de Kadir Bu zamanın bir acaib işidir ki bu kitabı neşretmeye heveskar bir acaib naşir de bulmuştur kendine

Acaibü l Acaibat nereye böyle sorusuna şahitlik etmenin kıymetini hatırlatma çabasının yanı sıra kendi nefislerini yeren birbirlerini uyaran ve mermameti ve sabrı tavsiye eden atalarımızın mesellerinden bizlere düşen hisse nedir sorusunu dert ediniyor Bu kitabın müellifi der ki Toydum yeni terleyen bıyıklarıma sevdalanmıştım Yeniliğime sevdalanmamın beni bir mahpusluğa düşüreceğini işitmemiştim Hafız ın sesi de eskide kalmış bir yankısız tumturaktan ibaretti Kendi yeniliğine mahpus kimselerle karşılaşmam sarmaş dolaş ve dahi yoldaş olmam bir otomatik prosesyon oluverdi Yeni kitaplar yeni filmler yeni gösteriler yeni her ne varsa onu gözetmeler her yeni gün onu kollamalarla geçti gitti toyluğum Bir de bugünün daha pekiştirerek söylersek yenileşmenin diliyle Mevlana ya yepyeni şeyler söyletmek lazımı ekleyince ardımdan ve hatta benden gelen yenilere diyecek sözüm bakacak nazarım kalmadığını gördüm Bu yenilerin de bana bir o kadar uzak kaldığını ister istemez tattım Hep bir frenkeştayn silsilesi miydi bu yenileşmeci cereyan Belki daha da ötesi Şehrime mahalleme evime karşı ilişen kulak sancısının damlasının göz ağrısının merheminin keşf ve icat edilmesini mi bekliyecektim yoksa her geçen gün toprağa daha yakınlaşan bu gövdemle eski kitapların tozunu mu sürecektim gözüme ninemin ninnisini annemin manisini mi kulağıma damlatacaktım Yeniliğin lisanımızda faili bildirmeden haykırdığı yenilmek ile bağından yola çıkarak acaiblerin acaibi bir zamanda yaşayıp da bu yenilmeyi yemiş olmaya öz esefimdir Acaib olan ne dedem idi ne ninem meğer benmişim tövbesidir Sizlere kokusu nahoş görünüşü tiksinç nağmesi ahenksiz gelebilir Yılmayın okuyun derim Ahir ömrümde gördüm ki tövbeyi unutunca insan kıssalar da meseller de esâtir ül evvelin oluveriyor Ve unutuveriyor hem nisyanda hem ünsiyetde olan insan hangi ayak izlerinin takip edilmeye değer hâl ve durum olduğunu Onlar ki her yerde azlar ve her vakit varlar her kimi görse Hızır bilenler her geceyi de Kadir Bu zamanın bir acaib işidir ki bu kitabı neşretmeye heveskar bir acaib naşir de bulmuştur kendine

Acaibü l Acaibat nereye böyle sorusuna şahitlik etmenin kıymetini hatırlatma çabasının yanı sıra kendi nefislerini yeren birbirlerini uyaran ve mermameti ve sabrı tavsiye eden atalarımızın mesellerinden bizlere düşen hisse nedir sorusunu dert ediniyor Bu kitabın müellifi der ki Toydum yeni terleyen bıyıklarıma sevdalanmıştım Yeniliğime sevdalanmamın beni bir mahpusluğa düşüreceğini işitmemiştim Hafız ın sesi de eskide kalmış bir yankısız tumturaktan ibaretti Kendi yeniliğine mahpus kimselerle karşılaşmam sarmaş dolaş ve dahi yoldaş olmam bir otomatik prosesyon oluverdi Yeni kitaplar yeni filmler yeni gösteriler yeni her ne varsa onu gözetmeler her yeni gün onu kollamalarla geçti gitti toyluğum Bir de bugünün daha pekiştirerek söylersek yenileşmenin diliyle Mevlana ya yepyeni şeyler söyletmek lazımı ekleyince ardımdan ve hatta benden gelen yenilere diyecek sözüm bakacak nazarım kalmadığını gördüm Bu yenilerin de bana bir o kadar uzak kaldığını ister istemez tattım Hep bir frenkeştayn silsilesi miydi bu yenileşmeci cereyan Belki daha da ötesi Şehrime mahalleme evime karşı ilişen kulak sancısının damlasının göz ağrısının merheminin keşf ve icat edilmesini mi bekliyecektim yoksa her geçen gün toprağa daha yakınlaşan bu gövdemle eski kitapların tozunu mu sürecektim gözüme ninemin ninnisini annemin manisini mi kulağıma damlatacaktım Yeniliğin lisanımızda faili bildirmeden haykırdığı yenilmek ile bağından yola çıkarak acaiblerin acaibi bir zamanda yaşayıp da bu yenilmeyi yemiş olmaya öz esefimdir Acaib olan ne dedem idi ne ninem meğer benmişim tövbesidir Sizlere kokusu nahoş görünüşü tiksinç nağmesi ahenksiz gelebilir Yılmayın okuyun derim Ahir ömrümde gördüm ki tövbeyi unutunca insan kıssalar da meseller de esâtir ül evvelin oluveriyor Ve unutuveriyor hem nisyanda hem ünsiyetde olan insan hangi ayak izlerinin takip edilmeye değer hâl ve durum olduğunu Onlar ki her yerde azlar ve her vakit varlar her kimi görse Hızır bilenler her geceyi de Kadir Bu zamanın bir acaib işidir ki bu kitabı neşretmeye heveskar bir acaib naşir de bulmuştur kendine

Acaibü l Acaibat nereye böyle sorusuna şahitlik etmenin kıymetini hatırlatma çabasının yanı sıra kendi nefislerini yeren birbirlerini uyaran ve mermameti ve sabrı tavsiye eden atalarımızın mesellerinden bizlere düşen hisse nedir sorusunu dert ediniyor Bu kitabın müellifi der ki Toydum yeni terleyen bıyıklarıma sevdalanmıştım Yeniliğime sevdalanmamın beni bir mahpusluğa düşüreceğini işitmemiştim Hafız ın sesi de eskide kalmış bir yankısız tumturaktan ibaretti Kendi yeniliğine mahpus kimselerle karşılaşmam sarmaş dolaş ve dahi yoldaş olmam bir otomatik prosesyon oluverdi Yeni kitaplar yeni filmler yeni gösteriler yeni her ne varsa onu gözetmeler her yeni gün onu kollamalarla geçti gitti toyluğum Bir de bugünün daha pekiştirerek söylersek yenileşmenin diliyle Mevlana ya yepyeni şeyler söyletmek lazımı ekleyince ardımdan ve hatta benden gelen yenilere diyecek sözüm bakacak nazarım kalmadığını gördüm Bu yenilerin de bana bir o kadar uzak kaldığını ister istemez tattım Hep bir frenkeştayn silsilesi miydi bu yenileşmeci cereyan Belki daha da ötesi Şehrime mahalleme evime karşı ilişen kulak sancısının damlasının göz ağrısının merheminin keşf ve icat edilmesini mi bekliyecektim yoksa her geçen gün toprağa daha yakınlaşan bu gövdemle eski kitapların tozunu mu sürecektim gözüme ninemin ninnisini annemin manisini mi kulağıma damlatacaktım Yeniliğin lisanımızda faili bildirmeden haykırdığı yenilmek ile bağından yola çıkarak acaiblerin acaibi bir zamanda yaşayıp da bu yenilmeyi yemiş olmaya öz esefimdir Acaib olan ne dedem idi ne ninem meğer benmişim tövbesidir Sizlere kokusu nahoş görünüşü tiksinç nağmesi ahenksiz gelebilir Yılmayın okuyun derim Ahir ömrümde gördüm ki tövbeyi unutunca insan kıssalar da meseller de esâtir ül evvelin oluveriyor Ve unutuveriyor hem nisyanda hem ünsiyetde olan insan hangi ayak izlerinin takip edilmeye değer hâl ve durum olduğunu Onlar ki her yerde azlar ve her vakit varlar her kimi görse Hızır bilenler her geceyi de Kadir Bu zamanın bir acaib işidir ki bu kitabı neşretmeye heveskar bir acaib naşir de bulmuştur kendine

Acâibü l Acâibat nereye böyle sorusuna şahitlik etmenin kıymetini hatırlatma çabasının yanı sıra kendi nefislerini yeren birbirlerini uyaran ve mermameti ve sabrı tavsiye eden atalarımızın mesellerinden bizlere düşen hisse nedir sorusunu dert ediniyor Bu kitabın müellifi der ki Toydum yeni terleyen bıyıklarıma sevdalanmıştım Yeniliğime sevdalanmamın beni bir mahpusluğa düşüreceğini işitmemiştim Hafız ın sesi de eskide kalmış bir yankısız tumturaktan ibaretti Kendi yeniliğine mahpus kimselerle karşılaşmam sarmaş dolaş ve dahi yoldaş olmam bir otomatik prosesyon oluverdi Yeni kitaplar yeni filmler yeni gösteriler yeni her ne varsa onu gözetmeler her yeni gün onu kollamalarla geçti gitti toyluğum Bir de bugünün daha pekiştirerek söylersek yenileşmenin diliyle Mevlana ya yepyeni şeyler söyletmek lazımı ekleyince ardımdan ve hatta benden gelen yenilere diyecek sözüm bakacak nazarım kalmadığını gördüm Bu yenilerin de bana bir o kadar uzak kaldığını ister istemez tattım Hep bir frenkeştayn silsilesi miydi bu yenileşmeci cereyan Belki daha da ötesi Şehrime mahalleme evime karşı ilişen kulak sancısının damlasının göz ağrısının merheminin keşf ve icat edilmesini mi bekliyecektim yoksa her geçen gün toprağa daha yakınlaşan bu gövdemle eski kitapların tozunu mu sürecektim gözüme ninemin ninnisini annemin manisini mi kulağıma damlatacaktım Yeniliğin lisanımızda faili bildirmeden haykırdığı yenilmek ile bağından yola çıkarak acaiblerin acaibi bir zamanda yaşayıp da bu yenilmeyi yemiş olmaya öz esefimdir Acaib olan ne dedem idi ne ninem meğer benmişim tövbesidir Sizlere kokusu nahoş görünüşü tiksinç nağmesi ahenksiz gelebilir Yılmayın okuyun derim Ahir ömrümde gördüm ki tövbeyi unutunca insan kıssalar da meseller de esâtir ül evvelin oluveriyor Ve unutuveriyor hem nisyanda hem ünsiyetde olan insan hangi ayak izlerinin takip edilmeye değer hâl ve durum olduğunu Onlar ki her yerde azlar ve her vakit varlar her kimi görse Hızır bilenler her geceyi de Kadir Bu zamanın bir acaib işidir ki bu kitabı neşretmeye heveskar bir acaib nâşir de bulmuştur kendine

Acaibül Acaibat nereye böyle sorusuna şahitlik etmenin kıymetini hatırlatma çabasının yanı sıra kendi nefislerini yeren birbirlerini uyaran ve mermameti ve sabrı tavsiye eden atalarımızın mesellerinden bizlere düşen hisse nedir sorusunu dert ediniyor Bu kitabın müellifi der ki Toydum yeni terleyen bıyıklarıma sevdalanmıştım Yeniliğime sevdalanmamın beni bir mahpusluğa düşüreceğini işitmemiştim Hafız ın sesi de eskide kalmış bir yankısız tumturaktan ibaretti Kendi yeniliğine mahpus kimselerle karşılaşmam sarmaş dolaş ve dahi yoldaş olmam bir otomatik prosesyon oluverdi Yeni kitaplar yeni filmler yeni gösteriler yeni her ne varsa onu gözetmeler her yeni gün onu kollamalarla geçti gitti toyluğum Bir de bugünün daha pekiştirerek söylersek yenileşmenin diliyle Mevlana ya yepyeni şeyler söyletmek lazımı ekleyince ardımdan ve hatta benden gelen yenilere diyecek sözüm bakacak nazarım kalmadığını gördüm Bu yenilerin de bana bir o kadar uzak kaldığını ister istemez tattım Hep bir frenkeştayn silsilesi miydi bu yenileşmeci cereyan Belki daha da ötesi Şehrime mahalleme evime karşı ilişen kulak sancısının damlasının göz ağrısının merheminin keşf ve icat edilmesini mi bekliyecektim yoksa her geçen gün toprağa daha yakınlaşan bu gövdemle eski kitapların tozunu mu sürecektim gözüme ninemin ninnisini annemin manisini mi kulağıma damlatacaktım Yeniliğin lisanımızda faili bildirmeden haykırdığı yenilmek ile bağından yola çıkarak acaiblerin acaibi bir zamanda yaşayıp da bu yenilmeyi yemiş olmaya öz esefimdir Acaib olan ne dedem idi ne ninem meğer benmişim tövbesidir Sizlere kokusu nahoş görünüşü tiksinç nağmesi ahenksiz gelebilir Yılmayın okuyun derim Ahir ömrümde gördüm ki tövbeyi unutunca insan kıssalar da meseller de esâtir ül evvelin oluveriyor Ve unutuveriyor hem nisyanda hem ünsiyetde olan insan hangi ayak izlerinin takip edilmeye değer hâl ve durum olduğunu Onlar ki her yerde azlar ve her vakit varlar her kimi görse Hızır bilenler her geceyi de Kadir Bu zamanın bir acaib işidir ki bu kitabı neşretmeye heveskar bir acaib naşir de bulmuştur kendine Yayınevi Büyüyen Ay Yayınları Yazar Muharrem Sevil Sayfa 240 Sayfa Kağıt 2 Hamur Boyut 13 50x21 00 cm Basım Yılı Ocak 2019 Barkod 9786052071786 Kategori Divan Edebiyatı Halk Edebiyatı

Acaibü l Acaibat nereye böyle sorusuna şahitlik etmenin kıymetini hatırlatma çabasının yanı sıra kendi nefislerini yeren birbirlerini uyaran ve mermameti ve sabrı tavsiye eden atalarımızın mesellerinden bizlere düşen hisse nedir sorusunu dert ediniyor Bu kitabın müellifi der ki Toydum yeni terleyen bıyıklarıma sevdalanmıştım Yeniliğime sevdalanmamın beni bir mahpusluğa düşüreceğini işitmemiştim Hafız ın sesi de eskide kalmış bir yankısız tumturaktan ibaretti Kendi yeniliğine mahpus kimselerle karşılaşmam sarmaş dolaş ve dahi yoldaş olmam bir otomatik prosesyon oluverdi Yeni kitaplar yeni filmler yeni gösteriler yeni her ne varsa onu gözetmeler her yeni gün onu kollamalarla geçti gitti toyluğum Bir de bugünün daha pekiştirerek söylersek yenileşmenin diliyle Mevlana ya yepyeni şeyler söyletmek lazımı ekleyince ardımdan ve hatta benden gelen yenilere diyecek sözüm bakacak nazarım kalmadığını gördüm Bu yenilerin de bana bir o kadar uzak kaldığını ister istemez tattım Hep bir frenkeştayn silsilesi miydi bu yenileşmeci cereyan Belki daha da ötesi Şehrime mahalleme evime karşı ilişen kulak sancısının damlasının göz ağrısının merheminin keşf ve icat edilmesini mi bekliyecektim yoksa her geçen gün toprağa daha yakınlaşan bu gövdemle eski kitapların tozunu mu sürecektim gözüme ninemin ninnisini annemin manisini mi kulağıma damlatacaktım Yeniliğin lisanımızda faili bildirmeden haykırdığı yenilmek ile bağından yola çıkarak acaiblerin acaibi bir zamanda yaşayıp da bu yenilmeyi yemiş olmaya öz esefimdir Acaib olan ne dedem idi ne ninem meğer benmişim tövbesidir Sizlere kokusu nahoş görünüşü tiksinç nağmesi ahenksiz gelebilir Yılmayın okuyun derim Ahir ömrümde gördüm ki tövbeyi unutunca insan kıssalar da meseller de esâtir ül evvelin oluveriyor Ve unutuveriyor hem nisyanda hem ünsiyetde olan insan hangi ayak izlerinin takip edilmeye değer hâl ve durum olduğunu Onlar ki her yerde azlar ve her vakit varlar her kimi görse Hızır bilenler her geceyi de Kadir Bu zamanın bir acaib işidir ki bu kitabı neşretmeye heveskar bir acaib naşir de bulmuştur kendine