Adab ı Muaşeret — Nuray Kaya

Hangi pencereden baksam dağ güzelliği karşımda Tozu dumana katmış şu uzun yolları ezberlemiş gibiyim İçimde çağlayan ırmağın gürül gürül sesleri kimliksiz düşlerimin içinde beynime sataşır Sarmaşık güllerin renkleri anavatana susamışlığım gerçeği etrafımı sarım sarım sarmalamakta Taşına toprağına binlerce anlam yüklediğim karanlıkta tepende şemsiye gibi dolaşan yıldızları imkan olsa tek tek öperdim Geceye umut diye aydınlık diye Kavak ağaçları göğe uzanırken hayallerim kapıdan misafir gibi haneme gelmektedir O vakit çil çil yüzümde gülümseme belirir Muallak olmuş cümlelerim gün yüzüne çıkıp mürekkebim de hayat bulmaktadır diyen yazarımızın macera romanını sizlere sunmaktan gurur duyarız