Adressiz Sözler Durağı — Mete Demirtürk

Anımsamadığımız bizle biriken bir odadaki sesler bilmediği ateşler içinde kalıyorsa sen neredesin yağmurun nerede Neye yarardı doğanın gözyaşları olmak bakışsız kalmış sevdaya ağlamıyorsa özlemler ah içindeyse yalnızlık ah içindeyse sen neredesin yağmurun nerede Ve gönül hırsızları bir kasırga gibi yok etmedik aşk bırakmıyorsa yepyeni düşler için bir tohum saklı değilse sana ait bir yerde sen neredesin yağmurun nerede

Yeryüzü değil umutları taşırdı insanları Çokluğu yıldızlarla yarışan umutları Bir soluktu deli gibi koştururken onca derde devâ için Bir soluktu yorgun yürekleri kuş yürekleri utangaç aşkları coşkusunu yitirmiş duyguları ateşlemek için Umut olmanın sevdasıyla bîtap düşerken kuytularda kimselerin bilmediği bir köşe yaratırdı kendine Taşımaktan yorulunca insanı soğutmadan terini soluklanırdı orada Gel gör ki şimdi anımsamaz yerini Ey unutuşlar kapısı açılın umut için Tanrı nın eli gibi taşıdı insanları Çok yorgun çok Kolay mı insanları yüklenmek gözyaşlarına dost olmak bir evren gibi onu içinde yaşatmak

Anımsamadığımız bizle biriken bir odadaki sesler bilmediği ateşler içinde kalıyorsa sen neredesin yağmurun nerede Neye yarardı doğanın gözyaşları olmak bakışsız kalmış sevdaya ağlamıyorsa özlemler ah içindeyse yalnızlık ah içindeyse sen neredesin yağmurun nerede Ve gönül hırsızları bir kasırga gibi yok etmedik aşk bırakmıyorsa yepyeni düşler için bir tohum saklı değilse sana ait bir yerde sen neredesin yağmurun nerede

Anımsamadığımız bizle biriken bir odadaki sesler bilmediği ateşler içinde kalıyorsa sen neredesin yağmurun nerede Neye yarardı doğanın gözyaşları olmak bakışsız kalmış sevdaya ağlamıyorsa özlemler ah içindeyse yalnızlık ah içindeyse sen neredesin yağmurun nerede Ve gönül hırsızları bir kasırga gibi yok etmedik aşk bırakmıyorsa yepyeni düşler için bir tohum saklı değilse sana ait bir yerde sen neredesin yağmurun nerede