Adsız Fırtınalar Doğuyor — Cengiz Ercan

Adsız Fırtınalar Doğuyor gün güne binmiş akıp gidiyor zaman doğa sancılı yeryüzünü sarmış sancısı göz yaşartıcı bir hava dolanıp vuruyor yüzüme görmeseler de göreceklerdir bir gün el ele verip de betonlarken toprağı durmasını doymasını bilmeyenler denizi kaynattılar sonunda yer gök öfkeli toprak ve deniz kabında durmaz artık birbirini besleyerek yükselen dalgalar içinde o adsız fırtınalar buzlar erir yattığı yerde buzlar köpük köpük köpürür bir başka mevsim olur yer gök bilmeli ki onlar teslim aldıkları topraklara satılmış kalemleri besleyerek girdiler ektiler zulüm üstüne zulüm patlamaya hazır tomurcuklara gözdağı diye silah seslerini dinlettiler zoraki durmadan doymadan dinletiyorlar hâlâ Kitap tan