Ağır Bir Dokunuş — Özdemir Mualla

Berlin Bu koca şehirde Selen yalnız yaşamaktan yorgundu Ta ki Atakan ı tanıyana dek Selen i ecel bin katlı binanın tepesinden eliyle itercesine düşürdüğü vakit anladı ki düşme süresi kadardı ömrünün süresi Hayat bitti dediği yerden tekrar başlattı hayatını Unuttuğu çok şey vardı konuşmak sarılmak dokunmak sevmek Bunları kısa sürede Atakan da tamamlamak istedi İçinde taşıdığı ağır yükü Atakan a anlatamazdı Zaten onu her gün kaybetmek korkusuyla seviyordu Kapat kapıları bir tanem şu an hüzünler yanımda birazdan yüreğim ağlayacak diyemezdi Randevusuz gelen acılarla savaşırken insanların ön yargılarıyla karşı karşıya kaldı Selen kendine sordu Yarın yarınlar var mı O acıların verdiği olgunluğu biliyordu Ama onun için hayat acısız geçen gün daha değerliydi Kimse bilemezdi yarınını yarınların insana neler getireceğini