Akvaryumda Ölü Bir Balık — Mürselin Kurt

Bir Hollanda kasabasının dar çevresinde geçen çocukluk hayvanlara yönelik ilgi doğaya dokunma ve onun bir parçası olabilme ihtimali katı Kalvinist bir baba kardeşler İkinci Savaş işgal yılları yitirilen bir ağabey coşkun çapaklarından arındırılarak gerçekleştirilmiş ve standart yazımın ötelerine taşınarak orada inşa edilmiş bir dil Oegstgeest e Dönüş Hollanda edebiyatının önemli isimlerinden Jan Wolkers ın kuşkusuz en seçkin kitaplarından Yıllar sonra ziyaret edilen kasaba imgesi yıllar sonra yeniden içine adım atılan çocukluk imgesiyle karışıyor Böylece bütün bir çocukluk doğal çevreni içinde bir aileyle bir kasabayla evlerin içine insanların içine kadar sokularak doğanın evcilleştirilemeyen yapısına sızarak bambaşka lezzetlerle yeni bir bilgi biçimine dönüşüyor dirimle dolu muhalif kurmaca olmayan bir yapıya doğru evrilerek yükseliyor Dilse çoğalarak ve artarak yükseliyor yaşanan her şeyi sarmalıyor kapsıyor yer yer patlayan imgelerle verili algıyı aşıyor ve yeni ve dirimsel bir düzlem yaratıyor Dinsel dogmalara karşı tüm doluluk beklenmediklik ve sürprizli dokusuyla doğa konuşuyor hem de yüksek sesle Baskı ve dar kafalılığa karşı zapt edilemez bir ruh ta çocukluk yıllarından isyan ediyor kendi bulduğu kendi bildiği gereçleri kullanarak ve sırtını doğaya vererek Acı otların ve kokulu tozların bereketli çamurun ve öpülen kurbağanın uzun saçlı ağacın ve ıslak rüzgârın beslediği çocukluk derin ve açımlayıcı bir dille bir Hollanda kasabasının atmosferi içinde yeniden örülüyor kitap boyu Yaşama tutkuyla bağlı olanlara ve onu savunanlara öneriyoruz bu diri yapıtı

Murselin Kurt ikinci romanı Akvaryumda Ölü Bir Balık ta bir aile dramını işliyor Gündelik hayat içinde sıradan ve olağan deyip geçilecek bir olay gibi başlıyor hikaye Bacağı kırılan genç bir kadın kardeşine yardım etmeye gelen ablası kardeşler arasındaki gerilim mutsuz evlilikler anneler babalar çocuklar Mürselin Kurt ayrıntılara odaklanmış bir mercekle yaklaşıyor bu sıradan aile karmaşasına Ayrıntılara eğildikçe üstünde durmadığımız ilişkilerin karanlık yüzünü soyuyor bulanık resimleri aydınlatıyor sızıya yol açan ince ve derin yaraları gözlüyor Üstelik çok ince bir üslupla yapyor bunu Kısacık br dokunuşla çevre sesler duyumlar imajlar kahramanların bilincinden bağımsız kendi gerçeklikleri içinde sökün ediyorlar sonra geri çekiliş ve hayatın işleyişi geliyor Her şey bittiğinde yakıcı bir hesaplaşma kalıyor geride İkinci cildin son sayfasını da okuyup kapağını kapadığım gün neredeyse bayılacak kadar büyük bir şok içindeydim Sebebi okuduklarım değil okuduklarımın ardına gizlenmiş bir zavallı kişilikti ve bu kişilikte acınası bir biçimde kendimi görüyordum Keşke bunu büyük bedeller ödemeden önce görebilseydim