Aldanmanın Muhtasar Tarihi — Bahadır Dadak

Bazen cenneti şöyle hayal ediyorum Mutluluktan paramparça oluyorum Sonra etrafa dağılan parçalarım tekrar toplanıyor ve birleştiriliyorum Ayrılık acısının irapta mahalli yok Ama ayrılık sabit kalem ayrılık var Etinden kan damlıyor onu görüyorum yüzü nurdan döşeklerde kasılmış parıldıyor Baş gözüyle görüyorum onu dokunmak istiyorum dokunamıyorum Kahrın sadrı delik deşen kimyası DNA sarmallarından sökülüp alındığı için mecburen mutlu oluyorum Sonra tekrar paramparça oluyorum Cümle eşyadan unuttuğum çiçek isimlerinden unuttuğum kitapların unuttuğum giriş cümlelerinden etimi kemiren ilk kurttan Uzza dan Menat tan Müseylimetü l Kezzâb dan sardunyalardan akşamsefalarından karaağaç gölgelerinden ve müzekker ruhlardan bağımsızım Renkler sesler harfler semboller ve suretler yok Sancısız doğum acısız ölüm bitimsiz yaşam var