Altın Çağ 2 Düş Gezgini — Harun Muğla

Tulan ın surları üzerinde o efsanevi fırtınayı bir kez olsun görebilecek olmanın heyecanı ile bekliyordu Bir şey nasıl hem bu kadar büyüleyici hem de bu kadar yıkıcı olabilirdi Nasıl hem hatırlatıp tüm o ihtişamlı geçmişi hem de unutmak için yalvartabilirdi gören gözlere İnsanlık kendine rağmen uyanıyordu artık umutlar dillenmişti Aydın zihinler kaybettiği insanlığı aramak için tüm yıkılan medeniyetlere hak ettiğini vermek için Altın Çağ ı getirmek istiyordu Siren seslerini yırta yırta gelen atalarının en ölümcül mirası olan fırtınayla ilk kez göz göze gelişi ona bir pasajı hatırlattı Altın Çağ idealini oluşturan kurucuların Yaratıcılık adlı kitabından Bir zamanlar umut dolu esen rüzgârlar vardı dünyada İlim ve teknoloji evrenin tüm sırlarıyla birlikte apaçık ellerimizdeydi Yüzü geleceğe hayali onun da ötesine giden bir insanlığın hürmetine esen umut dolu rüzgârlardan ne kaldı şimdi geriye Biz evrene yayıldıkça kendi özümüzü unuttuğumuz Miladi dönemlerden geriye bir bu fırtına yadigâr artık Gelip gidip fırtınadan sorarlar âlimlere Zahmet edip sormayın onu deşmeyin âlimlerin yarasını Umut esen rüzgârları yakıp yıkan fırtınalar yaptık el ele Ne kaldıysa umuttan geriye fırtınayla beraber savrulur şimdi Orava Çölü nde

Tulan ın surları üzerinde o efsanevi fırtınayı bir kez olsun görebilecek olmanın heyecanı ile bekliyordu Bir şey nasıl hem bu kadar büyüleyici hem de bu kadar yıkıcı olabilirdi Nasıl hem hatırlatıp tüm o ihtişamlı geçmişi hem de unutmak için yalvartabilirdi gören gözlere İnsanlık kendine rağmen uyanıyordu artık umutlar dillenmişti Aydın zihinler kaybettiği insanlığı aramak için tüm yıkılan medeniyetlere hak ettiğini vermek için Altın Çağ ı getirmek istiyordu Siren seslerini yırta yırta gelen atalarının en ölümcül mirası olan fırtınayla ilk kez göz göze gelişi ona bir pasajı hatırlattı Altın Çağ idealini oluşturan kurucuların Yaratıcılık adlı kitabından Bir zamanlar umut dolu esen rüzgârlar vardı dünyada İlim ve teknoloji evrenin tüm sırlarıyla birlikte apaçık ellerimizdeydi Yüzü geleceğe hayali onun da ötesine giden bir insanlığın hürmetine esen umut dolu rüzgârlardan ne kaldı şimdi geriye Biz evrene yayıldıkça kendi özümüzü unuttuğumuz Miladi dönemlerden geriye bir bu fırtına yadigâr artık Gelip gidip fırtınadan sorarlar âlimlere Zahmet edip sormayın onu deşmeyin âlimlerin yarasını Umut esen rüzgârları yakıp yıkan fırtınalar yaptık el ele Ne kaldıysa umuttan geriye fırtınayla beraber savrulur şimdi Orava Çölü nde

Uzay istasyonunun o kocaman camları arasından dünyaya hem acıyarak hem de pişmanlıkla bakıyordu İnsanlık yıllar önce bıraktığı noktaya tekrar adım adım varıyordu Karanlık yeryüzünün çatlaklarından sinmiş güce tapanların kibri yüce dağları aşmıştı Artık dönüşü yoktu dünya bin yıllar sonra yine aynı elim hastalığa yakalanmıştı Adı insan olan bu maraz güçle beslenmiş kibirle bilenmiş hırsın çığırtkanlığı ile dört bir yana yayılmıştı Dünya başına gelecekleri biliyordu bu ne ilk ne de sondu Kahredici bir tanıklıktı bu yaptığı her seferinde daha derinden acıtan Derin bir iç çekti belki de son kez bu kadar masum belki de son kez bu kadar sakindi dünya Ataları yıllardır insanlığın barışı için yitiriyordu ömrünü Ama artık yitecek bir ömür savaşacak bir takat kalmamıştı Yenik ruhlar esir olmuştu bir hainin elinde Ne kadar acıydı yıllarca bir haini barındırmak ne kadar acıydı tüm emellerinin gözünün önünden bir yıldız gibi kayıp gitmesi Ama biliyordu acıdığı yerden kalbinin yıldığı yerden ruhunun doğacaktı umut bitti denilen yerden sınarken zayıf yürekleri

Uzay istasyonunun o kocaman camları arasından dünyaya hem acıyarak hem de pişmanlıkla bakıyordu İnsanlık yıllar önce bıraktığı noktaya tekrar adım adım varıyordu Karanlık yeryüzünün çatlaklarından sinmiş güce tapanların kibri yüce dağları aşmıştı Artık dönüşü yoktu dünya bin yıllar sonra yine aynı elim hastalığa yakalanmıştı Adı insan olan bu maraz güçle beslenmiş kibirle bilenmiş hırsın çığırtkanlığı ile dört bir yana yayılmıştı Dünya başına gelecekleri biliyordu bu ne ilk ne de sondu Kahredici bir tanıklıktı bu yaptığı her seferinde daha derinden acıtan Derin bir iç çekti belki de son kez bu kadar masum belki de son kez bu kadar sakindi dünya Ataları yıllardır insanlığın barışı için yitiriyordu ömrünü Ama artık yitecek bir ömür savaşacak bir takat kalmamıştı Yenik ruhlar esir olmuştu bir hainin elinde Ne kadar acıydı yıllarca bir haini barındırmak ne kadar acıydı tüm emellerinin gözünün önünden bir yıldız gibi kayıp gitmesi Ama biliyordu acıdığı yerden kalbinin yıldığı yerden ruhunun doğacaktı umut bitti denilen yerden sınarken zayıf yürekleri

Tulan ın surları üzerinde o efsanevi fırtınayı bir kez olsun görebilecek olmanın heyecanı ile bekliyordu Bir şey nasıl hem bu kadar büyüleyici hem de bu kadar yıkıcı olabilirdi Nasıl hem hatırlatıp tüm o ihtişamlı geçmişi hem de unutmak için yalvartabilirdi gören gözlere İnsanlık kendine rağmen uyanıyordu artık umutlar dillenmişti Aydın zihinler kaybettiği insanlığı aramak için tüm yıkılan medeniyetlere hak ettiğini vermek için Altın Çağ ı getirmek istiyordu Siren seslerini yırta yırta gelen atalarının en ölümcül mirası olan fırtınayla ilk kez göz göze gelişi ona bir pasajı hatırlattı Altın Çağ idealini oluşturan kurucuların Yaratıcılık adlı kitabından Bir zamanlar umut dolu esen rüzgârlar vardı dünyada İlim ve teknoloji evrenin tüm sırlarıyla birlikte apaçık ellerimizdeydi Yüzü geleceğe hayali onun da ötesine giden bir insanlığın hürmetine esen umut dolu rüzgârlardan ne kaldı şimdi geriye Biz evrene yayıldıkça kendi özümüzü unuttuğumuz Miladi dönemlerden geriye bir bu fırtına yadigâr artık Gelip gidip fırtınadan sorarlar âlimlere Zahmet edip sormayın onu deşmeyin âlimlerin yarasını Umut esen rüzgârları yakıp yıkan fırtınalar yaptık el ele Ne kaldıysa umuttan geriye fırtınayla beraber savrulur şimdi Orava Çölü nde

Tulan ın surları üzerinde o efsanevi fırtınayı bir kez olsun görebilecek olmanın heyecanı ile bekliyordu Bir şey nasıl hem bu kadar büyüleyici hem de bu kadar yıkıcı olabilirdi Nasıl hem hatırlatıp tüm o ihtişamlı geçmişi hem de unutmak için yalvartabilirdi gören gözlere İnsanlık kendine rağmen uyanıyordu artık umutlar dillenmişti Aydın zihinler kaybettiği insanlığı aramak için tüm yıkılan medeniyetlere hak ettiğini vermek için Altın Çağ ı getirmek istiyordu

Tulan ın surları üzerinde o efsanevi fırtınayı bir kez olsun görebilecek olmanın heyecanı ile bekliyordu Bir şey nasıl hem bu kadar büyüleyici hem de bu kadar yıkıcı olabilirdi Nasıl hem hatırlatıp tüm o ihtişamlı geçmişi hem de unutmak için yalvartabilirdi gören gözlere İnsanlık kendine rağmen uyanıyordu artık umutlar dillenmişti Aydın zihinler kaybettiği insanlığı aramak için tüm yıkılan medeniyetlere hak ettiğini vermek için Altın Çağ ı getirmek istiyordu Siren seslerini yırta yırta gelen atalarının en ölümcül mirası olan fırtınayla ilk kez göz göze gelişi ona bir pasajı hatırlattı Altın Çağ idealini oluşturan kurucuların Yaratıcılık adlı kitabından Bir zamanlar umut dolu esen rüzgârlar vardı dünyada İlim ve teknoloji evrenin tüm sırlarıyla birlikte apaçık ellerimizdeydi Yüzü geleceğe hayali onun da ötesine giden bir insanlığın hürmetine esen umut dolu rüzgârlardan ne kaldı şimdi geriye Biz evrene yayıldıkça kendi özümüzü unuttuğumuz Miladi dönemlerden geriye bir bu fırtına yadigâr artık Gelip gidip fırtınadan sorarlar âlimlere Zahmet edip sormayın onu deşmeyin âlimlerin yarasını Umut esen rüzgârları yakıp yıkan fırtınalar yaptık el ele Ne kaldıysa umuttan geriye fırtınayla beraber savrulur şimdi Orava Çölü nde

Harun Muğla tarafından kaleme alınan Altın Çağ 1 Elpis Yayınları eseri olarak okurlarla buluşuyor Altın Çağ 1 Harun Muğla Kitap Özeti Tulan ın surları üzerinde o efsanevi fırtınayı bir kez olsun görebilecek olmanın heyecanı ile bekliyordu Bir şey nasıl hem bu kadar büyüleyici hem de bu kadar yıkıcı olabilirdi Nasıl hem hatırlatıp tüm o ihtişamlı geçmişi hem de unutmak için yalvartabilirdi gören gözlere İnsanlık kendine rağmen uyanıyordu artık umutlar dillenmişti Aydın zihinler kaybettiği insanlığı aramak için tüm yıkılan medeniyetlere hak ettiğini vermek için Altın Çağ ı getirmek istiyordu Siren seslerini yırta yırta gelen atalarının en ölümcül mirası olan fırtınayla ilk kez göz göze gelişi ona bir pasajı hatırlattı Altın Çağ idealini oluşturan kurucuların Yaratıcılık adlı kitabından Bir zamanlar umut dolu esen rüzgârlar vardı dünyada İlim ve teknoloji evrenin tüm sırlarıyla birlikte apaçık ellerimizdeydi Yüzü geleceğe hayali onun da ötesine giden bir insanlığın hürmetine esen umut dolu rüzgârlardan ne kaldı şimdi geriye Biz evrene yayıldıkça kendi özümüzü unuttuğumuz Miladi dönemlerden geriye bir bu fırtına yadigâr artık Gelip gidip fırtınadan sorarlar âlimlere Zahmet edip sormayın onu deşmeyin âlimlerin yarasını Umut esen rüzgârları yakıp yıkan fırtınalar yaptık el ele Ne kaldıysa umuttan geriye fırtınayla beraber savrulur şimdi Orava Çölü nde Yayınevi Elpis Yayınları Yazar Harun Muğla Sayfa 206 Sayfa Kağıt 2 Hamur Boyut 13 50x19 50 cm Basım Yılı 2023 Barkod 9786256933163 Kategori Bilimkurgu

Uzay istasyonunun o kocaman camları arasından dünyaya hem acıyarak hem de pişmanlıkla bakıyordu İnsanlık yıllar önce bıraktığı noktaya tekrar adım adım varıyordu Karanlık yeryüzünün çatlaklarından sinmiş güce tapanların kibri yüce dağları aşmıştı Artık dönüşü yoktu dünya bin yıllar sonra yine aynı elim hastalığa yakalanmıştı Adı insan olan bu maraz güçle beslenmiş kibirle bilenmiş hırsın çığırtkanlığı ile dört bir yana yayılmıştı Dünya başına gelecekleri biliyordu bu ne ilk ne de sondu Kahredici bir tanıklıktı bu yaptığı her seferinde daha derinden acıtan Derin bir iç çekti belki de son kez bu kadar masum belki de son kez bu kadar sakindi dünya Ataları yıllardır insanlığın barışı için yitiriyordu ömrünü Ama artık yitecek bir ömür savaşacak bir takat kalmamıştı Yenik ruhlar esir olmuştu bir hainin elinde Ne kadar acıydı yıllarca bir haini barındırmak ne kadar acıydı tüm emellerinin gözünün önünden bir yıldız gibi kayıp gitmesi Ama biliyordu acıdığı yerden kalbinin yıldığı yerden ruhunun doğacaktı umut bitti denilen yerden sınarken zayıf yürekleri

Uzay istasyonunun o kocaman camları arasından dünyaya hem acıyarak hem de pişmanlıkla bakıyordu İnsanlık yıllar önce bıraktığı noktaya tekrar adım adım varıyordu Karanlık yeryüzünün çatlaklarından sinmiş güce tapanların kibri yüce dağları aşmıştı Artık dönüşü yoktu dünya bin yıllar sonra yine aynı elim hastalığa yakalanmıştı Adı insan olan bu maraz güçle beslenmiş kibirle bilenmiş hırsın çığırtkanlığı ile dört bir yana yayılmıştı Dünya başına gelecekleri biliyordu bu ne ilk ne de sondu Kahredici bir tanıklıktı bu yaptığı her seferinde daha derinden acıtan

Uzay istasyonunun o kocaman camları arasından dünyaya hem acıyarak hem de pişmanlıkla bakıyordu İnsanlık yıllar önce bıraktığı noktaya tekrar adım adım varıyordu Karanlık yeryüzünün çatlaklarından sinmiş güce tapanların kibri yüce dağları aşmıştı Artık dönüşü yoktu dünya bin yıllar sonra yine aynı elim hastalığa yakalanmıştı Adı insan olan bu maraz güçle beslenmiş kibirle bilenmiş hırsın çığırtkanlığı ile dört bir yana yayılmıştı Dünya başına gelecekleri biliyordu bu ne ilk ne de sondu Kahredici bir tanıklıktı bu yaptığı her seferinde daha derinden acıtan Derin bir iç çekti belki de son kez bu kadar masum belki de son kez bu kadar sakindi dünya Ataları yıllardır insanlığın barışı için yitiriyordu ömrünü Ama artık yitecek bir ömür savaşacak bir takat kalmamıştı Yenik ruhlar esir olmuştu bir hainin elinde Ne kadar acıydı yıllarca bir haini barındırmak ne kadar acıydı tüm emellerinin gözünün önünden bir yıldız gibi kayıp gitmesi Ama biliyordu acıdığı yerden kalbinin yıldığı yerden ruhunun doğacaktı umut bitti denilen yerden sınarken zayıf yürekleri

Uzay istasyonunun o kocaman camları arasından dünyaya hem acıyarak hem de pişmanlıkla bakıyordu İnsanlık yıllar önce bıraktığı noktaya tekrar adım adım varıyordu Karanlık yeryüzünün çatlaklarından sinmiş güce tapanların kibri yüce dağları aşmıştı Artık dönüşü yoktu dünya bin yıllar sonra yine aynı elim hastalığa yakalanmıştı Adı insan olan bu maraz güçle beslenmiş kibirle bilenmiş hırsın çığırtkanlığı ile dört bir yana yayılmıştı Dünya başına gelecekleri biliyordu bu ne ilk ne de sondu Kahredici bir tanıklıktı bu yaptığı her seferinde daha derinden acıtan Derin bir iç çekti belki de son kez bu kadar masum belki de son kez bu kadar sakindi dünya Ataları yıllardır insanlığın barışı için yitiriyordu ömrünü Ama artık yitecek bir ömür savaşacak bir takat kalmamıştı Yenik ruhlar esir olmuştu bir hainin elinde Ne kadar acıydı yıllarca bir haini barındırmak ne kadar acıydı tüm emellerinin gözünün önünden bir yıldız gibi kayıp gitmesi Ama biliyordu acıdığı yerden kalbinin yıldığı yerden ruhunun doğacaktı umut bitti denilen yerden sınarken zayıf yürekleri Yayınevi Elpis Yayınları Yazar Harun Muğla Sayfa 242 Sayfa Kağıt 2 Hamur Boyut 13 50x19 50 cm Basım Yılı Kasım 2023 Barkod 9786256933606 Kategori Bilimkurgu

Tulan ın surları üzerinde o efsanevi fırtınayı bir kez olsun görebilecek olmanın heyecanı ile bekliyordu Bir şey nasıl hem bu kadar büyüleyici hem de bu kadar yıkıcı olabilirdi Nasıl hem hatırlatıp tüm o ihtişamlı geçmişi hem de unutmak için yalvartabilirdi gören gözlere İnsanlık kendine rağmen uyanıyordu artık umutlar dillenmişti Aydın zihinler kaybettiği insanlığı aramak için tüm yıkılan medeniyetlere hak ettiğini vermek için Altın Çağ ı getirmek istiyordu Siren seslerini yırta yırta gelen atalarının en ölümcül mirası olan fırtınayla ilk kez göz göze gelişi ona bir pasajı hatırlattı Altın Çağ idealini oluşturan kurucuların Yaratıcılık adlı kitabından Bir zamanlar umut dolu esen rüzgârlar vardı dünyada İlim ve teknoloji evrenin tüm sırlarıyla birlikte apaçık ellerimizdeydi Yüzü geleceğe hayali onun da ötesine giden bir insanlığın hürmetine esen umut dolu rüzgârlardan ne kaldı şimdi geriye Biz evrene yayıldıkça kendi özümüzü unuttuğumuz Miladi dönemlerden geriye bir bu fırtına yadigâr artık Gelip gidip fırtınadan sorarlar âlimlere Zahmet edip sormayın onu deşmeyin âlimlerin yarasını Umut esen rüzgârları yakıp yıkan fırtınalar yaptık el ele Ne kaldıysa umuttan geriye fırtınayla beraber savrulur şimdi Orava Çölü nde img src https s3 eu west 1 amazonaws com dia kitadagitim ckeditor_assets pictures 53 content_1_original_original jpg alt height 15 width 15 font size 1 color white font img