Altın Silsile — Osman Nuri Topbaş

İnsanoğlunu bütün mahlûkat içinde zirve teşkil edecek bir sûrette ahsen i takvîm üzere yaratan ona rûhun dan üfleyerek ulvîliklere yükselme istîdâdı bahşeden gönderdiği hidâyet rehberi kitap ve peygamberlerle bizleri hakka ve hayra istikâmetlendiren peygamber vârisi âlim ve âriflerle de mânevî irşad silsilesinin kesintisiz devâmını lûtfeden Allah Teâlâya sonsuz hamd ü senâlar olsun Kâinâtın Fahr i Ebedîsi enbiyânın serveri âlemlere rahmet emsalsiz örnek şahsiyet bu cihanda en büyük rehberimiz kıyâmet gününde ise şefâat melceimiz Sevgili Peygamberimiz Hazret i Muhammed Mustafâya Onun pâk ehl i beytine ashâbına ve etbâına sonsuz salât ü selâmlar olsun Yüce Zâtını en çok Rahmân ve Rahîm isimleriyle bizlere tanıtan Rabbimiz nihâyetsiz merhametinin bir eseri olarak biz kullarıyla dost olmayı istiyor ve bizleri Dârus Selâma saâdet ve selâmet yurdu olan Cennete dâvet ediyor Bu dâvetin icâbet şartı ise Hakka dostluk ufkunda takvâ üzere bir kulluk hayatı yaşayabilmek Allâhın Habîbi r Efendimizin mübârek dilinde Refîk ı Alâ En Yüce Dost diye ifâdesini bulan Hakka vuslat iştiyâkı Allah ve Peygamber âşığı müminlerin de en büyük arzusu olagelmiştir Bu cihanda kimin daha güzel ameller işleyeceğinin imtihanını vermek üzere bulunuyoruz Bu zâhirî gurbet âleminde gerçek bir dostluğun gerektirdiği gibi Rabbimizle kalben ve rûhen beraber olabilmek Onu hiçbir zaman hatırımızdan çıkarmamak ve dâimâ Onun rızâsını aramak en büyük kulluk edebimizdir Öyle ki ebedî âlemde Hakkın cemâline vuslatımız da Hakka dostluğumuzun seviyesi nisbetinde gerçekleşecektir Yani her iki cihandaki huzur ve saâdetimiz Rabbimizle beraberliğimize bağlıdır Dolayısıyla Hikem i Atâiyye adlı eserde buyrulan Yâ Rabbî Seni bulan neyi kaybetti Seni kaybeden neyi buldu hikmetini gönüllerimize nakşetmeli kalplerimizin ancak Allâhı hatırlayıp anmakla huzûra kavuşacağını unutmamalıyız Cenâb ı Hak her zaman ve mekânda bizimle beraberdir Mühim olan bizim ne kadar Onunla beraber olduğumuzdur Bir gönül Allah ile beraberlik zirvesine ne nisbette yakınsa ibadetleri de o nisbette seviye kazanır Allah ile beraberlik şuuruyla yapılan küçücük bir amel kıymet bakımından dağlar misâli bir hacim kazanırken Haktan gâfil olarak yapılan amellerden ise bir hayır gelmez Böyle gâfil bir gönlün kıldığı namaz ruhsuzdur insanı fahşâ ve münkerden yani edepsizlik ve günahlardan koruyamaz Verdiği sadaka riyâ ve ucub gibi nefsânî hesaplarla bulanık olduğundan boşa çıkar Ettiği duâlar ve işlediği ameller karşılıksız yaptığı tevbe ise yeni bir tevbeye muhtaçtır Bu sebeple Hakkın yüce dergâhına yol bulabilmek için evvelâ benlik perdesini aradan kaldırmak gerekir Nitekim ârif gönüller Sen çıkınca aradan kalır seni Yaratan demişlerdir Bu şuur mümini dâimî bir Maiyyet Allah ile beraberlik ufkuna ulaştıracak bir mânevî tekâmül olgunlaşma ihtiyacını da zarurî kılmaktadır Zira ham ve hantal bir gönülle mânevî zirvelere çıkılamaz Kalbî kesâfet içinde letâfet iklimlerine yol alınamaz Bunun içindir ki Hak dostu ârifler nazarında insanın yaratılış gâyesi kesb i kemâl ile seyr i cemâle vuslattır yani mânen olgunlaşmak sûretiyle Hakkın cemâlini müşâhede nîmetine kavuşabilmektir Bu itibarla mânevî terbiye yani menfîliklerden arınma ve rûhen tekâmül faaliyeti bütün insanlığın ortak ihtiyacıdır Zira canlılar içinde terbiyeye muhtaç olarak doğan tek varlık insanoğludur Cenâb ı Hak insanoğlunu akıl idrak izan ve vicdan gibi ulvî hasletlerle tezyîn ederek yaratmış olsa da bunlar hakka ve hayra ulaş tırmada tek başına kâfî değildir Nitekim Rabbimiz bu nîmetlerin nasıl kullanılacağını bildirmek üzere bir de kitaplar ve peygamberler gön dermiştir Peygamberler ilâhî kitaplardaki hakîkatleri bizzat kendi yaşayışları üzerinde şerh ve tefsîr ederek tebliğ eden en büyük insan terbiyecileridir Peygamber Efendimiz r zulüm vahşet haksızlık ve bâtıllara gömülmüş olan bir câhiliye toplumunu ıslah ve terbiye ederek ondan ahlâk fazîlet