Amidabad — Fawaz Husen

Bele di wan salen dawin de navçeya Amidabade vala dibu Li ser axeke agiri di bin azmaneki misini de me dest bi Koça Mezin kiribu Di gunden weranbuyi de bi tene kuçiken bexwedimayi di direjahiya şevan de direyan giliyen xwe bi heyva sar dirikin Di Amidabade de bi tene çemek hebu u ew ji ji mej ve miribu u zike wi bubu sergoye gişti Goristan herroj firehtir u pirtir dibun Herroj em betir winda dibun Me kincen biyaniyan li xwe dikirin em bi zimanen wan diaxivin u me ji mej ve dest pe kiribu me sere xwe sere xwe bi xerafat u xuyen wan bilind dikir Koça Mezin dabu ser reya nebedibune Em bi milyonan bun me dikaribu çiyayen bilind bihejandana me dikaribu bi miza xwe lehi rakira le em be hiş bun me xwe li tixuben nenas li çareserkirinen erzan girtibu

Belê di wan salên dawîn de navçeya Amîdabadê vala dibû Li ser axeke agirî di bin azmanekî misînî de me dest bi Koça Mezin kiribû Di gundên weranbûyî de bi tenê kûçikên bêxwedîmayî di dirêjahiya şevan de direyan giliyên xwe bi heyva sar dikirin Di Amîdabadê de bi tenê çemek hebû û ew jî ji mêj ve miribû û zikê wî bûbû sergoyê giştî Goristan herroj firehtir û pirtir dibûn Herroj em bêtir winda dibûn Me kincên biyaniyan li xwe dikirin em bi zimanên wan diaxivîn û me ji mhej ve dest pê kiribû me serê xwe bi xerafat û xuyên wan bilind dikir Koça Mezin dabû ser rêya nebedîbûnê Em bi milyonan bûn me dikarîbû çiyayên bilind bihejandana me dikarîbû bi mîza xwe lehî rakira lê em bê hiş bûn me xwe li tixûbên nenas li çareserkirinên erzan girtibû