An ı Seyyale — Abdulkadir Çolak

Devasa eserleri düşündükçe Yazdıklarım Yıldız ışığına nispetle yıldızböceğinin ışığı gibi Öyle göründü gözüme El çek bu yazma işinden dedim kendime Sonra bu bana gökte yıldızları ayı görüp Odayı aydınlatan bir mumu söndürmek gibi geldi Ve dedim kendime Her mumun aydınlatacağı karanlık bir köşe vardır mutlaka Boş yere bir şey yaratmayana şükrettim Ve yine dedim Işığını hor görme Zaman olur Bir mum bir yıldızın fitilini tutuşturur Kim bilebilir Bir ırmak kıyısında oturursun hani Bir kayanın üstünde Bir yanda su akar bir yanda kafanda düşünceler Derken bir balık fırlar ırmaktan Düşer kucağına Sonra bir tane daha bir tane daha Ne ırmak sana aittir ne de balıklar Yanisi şu ki dostlar bu şiirlerin de o balıklardan farkı yok Demem o ki ben de bu şiirlerin bir okuruyum Yaptığı heykele tapan bir heykeltıraş yanılgısıyla değil tabii Bazen eleştirel bir gözle bazen de bana ne mesaj veriyor diye Her kitap bir evdir Bu kitap da öyle Kapısı kapalı değil kapısı aralı bir ev Buyurmaz mısınız

Devasa eserleri düşündükçeYazdıklarımYıldız ışığına nispetle yıldızböceğinin ışığı gibiÖyle göründü gözümeEl çek bu yazma işinden dedim kendimeSonra bu bana gökte yıldızları ayı görüpOdayı aydınlatan bir mumu söndürmek gibi geldiVe dedim kendimeHer mumun aydınlatacağı karanlık bir köşe vardır mutlakaBoş yere bir şey yaratmayana şükrettimVe yine dedimIşığını hor görmeZaman olurBir mum bir yıldızın fitilini tutuştururKim bilebilir Bir ırmak kıyısında oturursun hani Bir kayanın üstünde Bir yanda su akar bir yanda kafanda düşünceler Derken bir balık fırlar ırmaktan Düşer kucağına Sonra bir tane daha bir tane daha Ne ırmak sana aittir ne de balıklar Yanisi şu ki dostlar bu şiirlerin de o balıklardan farkı yok Demem o ki ben de bu şiirlerin bir okuruyum Yaptığı heykele tapan bir heykeltıraş yanılgısıyla değil tabii

Devasa eserleri düşündükçe Yazdıklarım Yıldız ışığına nispetle yıldızböceğinin ışığı gibi Öyle göründü gözüme El çek bu yazma işinden dedim kendime Sonra bu bana gökte yıldızları ayı görüp Odayı aydınlatan bir mumu söndürmek gibi geldi Ve dedim kendime Her mumun aydınlatacağı karanlık bir köşe vardır mutlaka Boş yere bir şey yaratmayana şükrettim Ve yine dedim Işığını hor görme Zaman olur Bir mum bir yıldızın fitilini tutuşturur Kim bilebilir Bir ırmak kıyısında oturursun hani Bir kayanın üstünde Bir yanda su akar bir yanda kafanda düşünceler Derken bir balık fırlar ırmaktan Düşer kucağına Sonra bir tane daha bir tane daha Ne ırmak sana aittir ne de balıklar Yanisi şu ki dostlar bu şiirlerin de o balıklardan farkı yok Demem o ki ben de bu şiirlerin bir okuruyum Yaptığı heykele tapan bir heykeltıraş yanılgısıyla değil tabii Bazen eleştirel bir gözle bazen de bana ne mesaj veriyor diye Her kitap bir evdir Bu kitap da öyle Kapısı kapalı değil kapısı aralı bir ev Buyurmaz mısınız