Ankara Savaşı ve Timur un Anadolu Seferi — Halil Çetin

Emir Timur ve Yıldırım Bâyezidin kitabımıza konu olan mücadelesi tarih ilminin en ilgi çeken meselelerinden biridir Timurun Hindistandan getirdiği filleri ve Osmanlı padişahının esareti gibi konular bu tarihî hadiseyi kitlelerin hafızasına kazıyan unsurların başında gelmektedir İlk Osmanlı tarih yazarlarının Ankara Savaşında alınan mağlubiyeti kaydetmede yeterli özeni göstermedikleri bilinmektedir Bunun gerekçesi oldukça basittir En başta hanedan ve saltanatı yüceltmek gibi endişelerle kaleme alınmış olan bir eserden bu hezimeti teferruatıyla aktarması beklenemez Timurun Anadolu Seferi ve Ankara Savaşının muasır kaynakları Nizamüddin Şâmî ve Şerefeddin Ali Yezdînin aynı isimleri taşıyan Zâfernâmeleridir Bunlara İbn Arabşahın Acâibül makdûr adlı eserini de eklemek gerekir Bu üç eser olmadan Ankara Savaşını kaleme almak ilmî bir usûl değildir Osmanlı tarih yazarlarının sultanlarını övmeleri gibi Timurlu tarihçiler de Timur ve zaferlerinden övgüyle bahsederler Bu yüzden çağdaş kaynakların taraf olduğu tartışmalı bir konuda yazmak cüretkârlık olarak görülebilir Ancak konu hakkında akademik düzeyde son yayınların 1934te Ömer Halis ve 1942de Alexandrescu Dersca tarafından kaleme alındığı düşünülürse Osmanlı Tarihinin bu mühim devresini ve hadisesini araştırmanın artık ertelenemez bir zaruret haline geldiği takdir edilecektir 1402nin 28 Temmuzunda Ankaranın kuzeydoğusunda Çubuk Ovasında karşılaşan iki ordudan yenilen taraf Osmanlılar olmuştu Padişah esir edilmiş ve esareti hayatının sonu olmuştu Osmanlı tarihinde Fetret Dönemi savaş sonrası toparlanmanın adıdır Ancak kaybedilen yarım asır olmuştu Fatihin İstanbulu fethi ile Osmanlının ulaştığı seviye Yıldırım Bâyezidin Ankara Savaşı arifesinde devleti çıkardığı zirveye karşılık gelir Kaybedilen yarım asrın hesabı budur Bizans ve Avrupa da bu savaşın sonuçlarından doğrudan etkilenmiştir Bizans yarım asır daha siyasî hayatına devam etmiş Osmanlı ilerleyişinin durmasıyla Avrupa da rahat bir nefes almıştır

Emir Timur ve Yıldırım Bâyezidin kitabımıza konu olan mücadelesi tarih ilminin en ilgi çeken meselelerinden biridir Timurun Hindistandan getirdiği filleri ve Osmanlı padişahının esareti gibi konular bu tarihî hadiseyi kitlelerin hafızasına kazıyan unsurların başında gelmektedir İlk Osmanlı tarih yazarlarının Ankara Savaşında alınan mağlubiyeti kaydetmede yeterli özeni göstermedikleri bilinmektedir Bunun gerekçesi oldukça basittir En başta hanedan ve saltanatı yüceltmek gibi endişelerle kaleme alınmış olan bir eserden bu hezimeti teferruatıyla aktarması beklenemez Timurun Anadolu Seferi ve Ankara Savaşının muasır kaynakları Nizamüddin Şâmî ve Şerefeddin Ali Yezdînin aynı isimleri taşıyan Zâfernâmeleridir Bunlara İbn Arabşahın Acâibül makdûr adlı eserini de eklemek gerekir Bu üç eser olmadan Ankara Savaşını kaleme almak ilmî bir usûl değildir Osmanlı tarih yazarlarının sultanlarını övmeleri gibi Timurlu tarihçiler de Timur ve zaferlerinden övgüyle bahsederler Bu yüzden çağdaş kaynakların taraf olduğu tartışmalı bir konuda yazmak cüretkârlık olarak görülebilir Ancak konu hakkında akademik düzeyde son yayınların 1934te Ömer Halis ve 1942de Alexandrescu Dersca tarafından kaleme alındığı düşünülürse Osmanlı Tarihinin bu mühim devresini ve hadisesini araştırmanın artık ertelenemez bir zaruret haline geldiği takdir edilecektir 1402nin 28 Temmuzunda Ankaranın kuzeydoğusunda Çubuk Ovasında karşılaşan iki ordudan yenilen taraf Osmanlılar olmuştu Padişah esir edilmiş ve esareti hayatının sonu olmuştu Osmanlı tarihinde Fetret Dönemi savaş sonrası toparlanmanın adıdır Ancak kaybedilen yarım asır olmuştu Fatihin İstanbulu fethi ile Osmanlının ulaştığı seviye Yıldırım Bâyezidin Ankara Savaşı arifesinde devleti çıkardığı zirveye karşılık gelir Kaybedilen yarım asrın hesabı budur Bizans ve Avrupa da bu savaşın sonuçlarından doğrudan etkilenmiştir Bizans yarım asır daha siyasî hayatına devam etmiş Osmanlı ilerleyişinin durmasıyla Avrupa da rahat bir nefes almıştır

Emir Timur ve Yıldırım Bâyezid in kitabımıza konu olan mücadelesi tarih ilminin en ilgi çeken meselelerinden biridir Timur un Hindistan dan getirdiği filleri ve Osmanlı padişahının esareti gibi konular bu tarihî hadiseyi kitlelerin hafızasına kazıyan unsurların başında gelmektedir İlk Osmanlı tarih yazarlarının Ankara Savaşı nda alınan mağlubiyeti kaydetmede yeterli özeni göstermedikleri bilinmektedir Bunun gerekçesi oldukça basittir En başta hanedan ve saltanatı yüceltmek gibi endişelerle kaleme alınmış olan bir eserden bu hezimeti teferruatıyla aktarması beklenemez Timur un Anadolu Seferi ve Ankara Savaşı nın muasır kaynakları Nizamüddin Şâmî ve Şerefeddin Ali Yezdî nin aynı isimleri taşıyan Zâfernâme leridir Bunlara İbn Arabşah ın Acâibü l makdûr adlı eserini de eklemek gerekir Bu üç eser olmadan Ankara Savaşı nı kaleme almak ilmî bir usûl değildir Osmanlı tarih yazarlarının sultanlarını övmeleri gibi Timurlu tarihçiler de Timur ve zaferlerinden övgüyle bahsederler Bu yüzden çağdaş kaynakların taraf olduğu tartışmalı bir konuda yazmak cüretkârlık olarak görülebilir Ancak konu hakkında akademik düzeyde son yayınların 1934 te Ömer Halis ve 1942 de Alexandrescu Dersca tarafından kaleme alındığı düşünülürse Osmanlı Tarihi nin bu mühim devresini ve hadisesini araştırmanın artık ertelenemez bir zaruret haline geldiği takdir edilecektir 1402 nin 28 Temmuz unda Ankara nın kuzeydoğusunda Çubuk Ovası nda karşılaşan iki ordudan yenilen taraf Osmanlılar olmuştu Padişah esir edilmiş ve esareti hayatının sonu olmuştu Osmanlı tarihinde Fetret Dönemi savaş sonrası toparlanmanın adıdır Ancak kaybedilen yarım asır olmuştu Fatih in İstanbul u fethi ile Osmanlı nın ulaştığı seviye Yıldırım Bâyezid in Ankara Savaşı arifesinde devleti çıkardığı zirveye karşılık gelir Kaybedilen yarım asrın hesabı budur Bizans ve Avrupa da bu savaşın sonuçlarından doğrudan etkilenmiştir Bizans yarım asır daha siyasî hayatına devam etmiş Osmanlı ilerleyişinin durmasıyla Avrupa da rahat bir nefes almıştır