Anlatının Söylemi — Gerard Genette

Bu kitabın özel konusu Kayıp Zamanın İzinde nin anlatısıdır Okurun da dikkatini çekmiş olabileceği gibi ne başlıkta ne de alt başlıkta bu kitabın özel konusundan bahsediliyor Asıl mesele şu ki buradaki Proust anlatısı sık sık ve bazı okurların sinirini bozacak şekilde daha genel hususlara dalmak için göz ardı edilmiş ya da bugünlerde denildiği gibi edebiyat teorisi daha net bir ifadeyle anlatı teorisi anlatıbilim eleştiriyi bir kenara itmiş görünecektir Kayıp Zamanın İzinde yi genel bir anlatının ya da roman anlatısının otobiyografik anlatının ya da herhangi başka bir sınıf tür ve çeşitte anlatının basit bir örneği gibi ele almak benim açımdan pek mümkün görünmüyor Bütünü bakımından alındığında Proust anlatısının özgüllüğü başka bir şeye indirgenemez ve her türlü çıkarsama bir yöntem hatası olacaktır Kayıp Zamanın İzinde yalnızca kendi kendinin örneğidir Ama diğer yandan bu özgüllük ayrıştırılamaz değildir ve onun her analiz edilebilir özelliği bir bağlantıya karşılaştırmaya ya da bir perspektife kavuşturulmaya elverişlidir Her eser gibi her organizma gibi evrensel ya da en azından bireysel ötesi bileşenlerden mürekkeptir ama o bunları özel bir sentezde kendine özgü bir bütünlükte bir araya getirmiştir Tanıtım Bülteninden

Bu kitabın özel konusu Kayıp Zamanın İzinde nin anlatısıdır Okurun da dikkatini çekmiş olabileceği gibi ne başlıkta ne de alt başlıkta bu kitabın özel konusundan bahsediliyor Asıl mesele şu ki buradaki Proust anlatısı sık sık ve bazı okurların sinirini bozacak şekilde daha genel hususlara dalmak için göz ardı edilmiş ya da bugünlerde denildiği gibi edebiyat teorisi daha net bir ifadeyle anlatı teorisi anlatıbilim eleştiriyi bir kenara itmiş görünecektir

Bu kitabın özel konusu Kayıp Zamanın İzinde nin anlatısıdır Okurun da dikkatini çekmiş olabileceği gibi ne başlıkta ne de alt başlıkta bu kitabın özel konusundan bahsediliyor Bunun nedeni ne çekingenlik ne de konunun kasıtlı olarak şişirilmesidir Asıl mesele şu ki buradaki Proust anlatısı sık sık ve bazı okurların sinirini bozacak şekilde daha genel hususlara dalmak için göz ardı edilmiş ya da bugünlerde denildiği gibi edebiyat teorisi daha net bir ifadeyle anlatı teorisi anlatıbilim eleştiriyi bir kenara itmiş görünecektir Bu muğlaklığı çok farklı iki yoldan açıklayıp netliğe kavuşturabilirim Başkalarının muhtelif yerlerde yapmış olduğu gibi gönül rahatlığıyla özel konuyu genel amacın eleştirel analizi ise teorinin hizmetine koşabilirdim Böylece Kayıp Zamanın İzinde yalnızca bir önmetin bir örnek haznesi ve Kayıp Zamanın İzinde nin kendine özgü niteliklerinin edebiyat türü yasaları nın aşkınlığı içinde kaybolup gideceği bir anlatı poetikasının örnekleri haline gelirdi Diğer yandan poetikayı eleştiriye tabi kılıp burada öne sürülen kavramları sınıflandırmaları ve usulleri münhasıran kendi tekilliği içindeki Proust anlatısının daha kesin bir tasvirini sağlamaya yönelik bir sürü gelişigüzel araca dönüştürebilirdim ve teorik mülahazalar her seferinde yöntemsel açıklamanın gerekliliklerince dayatılmış olurdu Görünüşte birbiriyle bağdaşmayan bu iki savunma sistemi arasında bir seçim yapmaya isteksiz olduğumu hatta yapamadığımı itiraf edeyim Kayıp Zamanın İzinde yi genel bir anlatının ya da roman anlatısının otobiyografik anlatının ya da herhangi başka bir sınıf tür ve çeşitte anlatının basit bir örneği gibi ele almak benim açımdan pek mümkün görünmüyor Bütünü bakımından alındığında Proust anlatısının özgüllüğü başka bir şeye indirgenemez ve her türlü çıkarsama bir yöntem hatası olacaktır Kayıp Zamanın İzinde yalnızca kendi kendinin örneğidir Ama diğer yandan bu özgüllük ayrıştırılamaz değildir ve onun her analiz edilebilir özelliği bir bağlantıya karşılaştırmaya ya da bir perspektife kavuşturulmaya elverişlidir Her eser gibi her organizma gibi Kayıp Zamanın İzinde de evrensel ya da en azından bireysel ötesi bileşenlerden mürekkeptir ama o bunları özel bir sentezde kendine özgü bir bütünlükte bir araya getirmiştir Gérard Genette

Bu kitabın özel konusu Kayıp Zamanın İzinde nin anlatısıdır Okurun da dikkatini çekmiş olabileceği gibi ne başlıkta ne de alt başlıkta bu kitabın özel konusundan bahsediliyor Asıl mesele şu ki buradaki Proust anlatısı sık sık ve bazı okurların sinirini bozacak şekilde daha genel hususlara dalmak için göz ardı edilmiş ya da bugünlerde denildiği gibi edebiyat teorisi daha net bir ifadeyle anlatı teorisi anlatıbilim eleştiriyi bir kenara itmiş görünecektir Kayıp Zamanın İzinde yi genel bir anlatının ya da roman anlatısının otobiyografik anlatının ya da herhangi başka bir sınıf tür ve çeşitte anlatının basit bir örneği gibi ele almak benim açımdan pek mümkün görünmüyor Bütünü bakımından alındığında Proust anlatısının özgüllüğü başka bir şeye indirgenemez ve her türlü çıkarsama bir yöntem hatası olacaktır Kayıp Zamanın İzinde yalnızca kendi kendinin örneğidir Ama diğer yandan bu özgüllük ayrıştırılamaz değildir ve onun her analiz edilebilir özelliği bir bağlantıya karşılaştırmaya ya da bir perspektife kavuşturulmaya elverişlidir Her eser gibi her organizma gibi evrensel ya da en azından bireysel ötesi bileşenlerden mürekkeptir ama o bunları özel bir sentezde kendine özgü bir bütünlükte bir araya getirmiştir

Bu kitabın özel konusu Kayıp Zamanın İzinde nin anlatısıdır Okurun da dikkatini çekmiş olabileceği gibi ne başlıkta ne de alt başlıkta bu kitabın özel konusundan bahsediliyor Asıl mesele şu ki buradaki Proust anlatısı sık sık ve bazı okurların sinirini bozacak şekilde daha genel hususlara dalmak için göz ardı edilmiş ya da bugünlerde denildiği gibi edebiyat teorisi daha net bir ifadeyle anlatı teorisi anlatıbilim eleştiriyi bir kenara itmiş görünecektir Kayıp Zamanın İzinde yi genel bir anlatının ya da roman anlatısının otobiyografik anlatının ya da herhangi başka bir sınıf tür ve çeşitte anlatının basit bir örneği gibi ele almak benim açımdan pek mümkün görünmüyor Bütünü bakımından alındığında Proust anlatısının özgüllüğü başka bir şeye indirgenemez ve her türlü çıkarsama bir yöntem hatası olacaktır Kayıp Zamanın İzinde yalnızca kendi kendinin örneğidir Ama diğer yandan bu özgüllük ayrıştırılamaz değildir ve onun her analiz edilebilir özelliği bir bağlantıya karşılaştırmaya ya da bir perspektife kavuşturulmaya elverişlidir Her eser gibi her organizma gibi evrensel ya da en azından bireysel ötesi bileşenlerden mürekkeptir ama o bunları özel bir sentezde kendine özgü bir bütünlükte bir araya getirmiştir

Bu kitabın özel konusu Kayıp Zamanın İzinde nin anlatısıdır Okurun da dikkatini çekmiş olabileceği gibi ne başlıkta ne de alt başlıkta bu kitabın özel konusundan bahsediliyor Asıl mesele şu ki buradaki Proust anlatısı sık sık ve bazı okurların sinirini bozacak şekilde daha genel hususlara dalmak için göz ardı edilmiş ya da bugünlerde denildiği gibi edebiyat teorisi daha net bir ifadeyle anlatı teorisi anlatıbilim eleştiriyi bir kenara itmiş görünecektir Kayıp Zamanın İzinde yi genel bir anlatının ya da roman anlatısının otobiyografik anlatının ya da herhangi başka bir sınıf tür ve çeşitte anlatının basit bir örneği gibi ele almak benim açımdan pek mümkün görünmüyor Bütünü bakımından alındığında Proust anlatısının özgüllüğü başka bir şeye indirgenemez ve her türlü çıkarsama bir yöntem hatası olacaktır Kayıp Zamanın İzinde yalnızca kendi kendinin örneğidir Ama diğer yandan bu özgüllük ayrıştırılamaz değildir ve onun her analiz edilebilir özelliği bir bağlantıya karşılaştırmaya ya da bir perspektife kavuşturulmaya elverişlidir Her eser gibi her organizma gibi evrensel ya da en azından bireysel ötesi bileşenlerden mürekkeptir ama o bunları özel bir sentezde kendine özgü bir bütünlükte bir araya getirmiştir Yayınevi AYRINTI YAYINLARI Yazar GERARD GENETTE Sayfa Sayısı 268 SAYFA Yıl 2020

Bu kitabın özel konusu Kayıp Zamanın İzinde nin anlatısıdır Okurun da dikkatini çekmiş olabileceği gibi ne başlıkta ne de alt başlıkta bu kitabın özel konusundan bahsediliyor Bunun nedeni ne çekingenlik ne de konunun kasıtlı olarak şişirilmesidir Asıl mesele şu ki buradaki Proust anlatısı sık sık ve bazı okurların sinirini bozacak şekilde daha genel hususlara dalmak için göz ardı edilmiş ya da bugünlerde denildiği gibi edebiyat teorisi daha net bir ifadeyle anlatı teorisi anlatıbilim eleştiriyi bir kenara itmiş görünecektir Bu muğlaklığı çok farklı iki yoldan açıklayıp netliğe kavuşturabilirim Başkalarının muhtelif yerlerde yapmış olduğu gibi gönül rahatlığıyla özel konuyu genel amacın eleştirel analizi ise teorinin hizmetine koşabilirdim Böylece Kayıp Zamanın İzinde yalnızca bir önmetin bir örnek haznesi ve Kayıp Zamanın İzinde nin kendine özgü niteliklerinin edebiyat türü yasaları nın aşkınlığı içinde kaybolup gideceği bir anlatı poetikasının örnekleri haline gelirdi Diğer yandan poetikayı eleştiriye tabi kılıp burada öne sürülen kavramları sınıflandırmaları ve usulleri münhasıran kendi tekilliği içindeki Proust anlatısının daha kesin bir tasvirini sağlamaya yönelik bir sürü gelişigüzel araca dönüştürebilirdim ve teorik mülahazalar her seferinde yöntemsel açıklamanın gerekliliklerince dayatılmış olurdu Görünüşte birbiriyle bağdaşmayan bu iki savunma sistemi arasında bir seçim yapmaya isteksiz olduğumu hatta yapamadığımı itiraf edeyim Kayıp Zamanın İzinde yi genel bir anlatının ya da roman anlatısının otobiyografik anlatının ya da herhangi başka bir sınıf tür ve çeşitte anlatının basit bir örneği gibi ele almak benim açımdan pek mümkün görünmüyor Bütünü bakımından alındığında Proust anlatısının özgüllüğü başka bir şeye indirgenemez ve her türlü çıkarsama bir yöntem hatası olacaktır Kayıp Zamanın İzinde yalnızca kendi kendinin örneğidir Ama diğer yandan bu özgüllük ayrıştırılamaz değildir ve onun her analiz edilebilir özelliği bir bağlantıya karşılaştırmaya ya da bir perspektife kavuşturulmaya elverişlidir Her eser gibi her organizma gibi Kayıp Zamanın İzinde de evrensel ya da en azından bireysel ötesi bileşenlerden mürekkeptir ama o bunları özel bir sentezde kendine özgü bir bütünlükte bir araya getirmiştir Gérard Genette

Bu kitabın özel konusu Kayıp Zamanın İzinde nin anlatısıdır Okurun da dikkatini çekmiş olabileceği gibi ne başlıkta ne de alt başlıkta bu kitabın özel konusundan bahsediliyor Asıl mesele şu ki buradaki Proust anlatısı sık sık ve bazı okurların sinirini bozacak şekilde daha genel hususlara dalmak için göz ardı edilmiş ya da bugünlerde denildiği gibi edebiyat teorisi daha net bir ifadeyle anlatı teorisi anlatıbilim eleştiriyi bir kenara itmiş görünecektir Kayıp Zamanın İzinde yi genel bir anlatının ya da roman anlatısının otobiyografik anlatının ya da herhangi başka bir sınıf tür ve çeşitte anlatının basit bir örneği gibi ele almak benim açımdan pek mümkün görünmüyor Bütünü bakımından alındığında Proust anlatısının özgüllüğü başka bir şeye indirgenemez ve her türlü çıkarsama bir yöntem hatası olacaktır Kayıp Zamanın İzinde yalnızca kendi kendinin örneğidir Ama diğer yandan bu özgüllük ayrıştırılamaz değildir ve onun her analiz edilebilir özelliği bir bağlantıya karşılaştırmaya ya da bir perspektife kavuşturulmaya elverişlidir Her eser gibi her organizma gibi evrensel ya da en azından bireysel ötesi bileşenlerden mürekkeptir ama o bunları özel bir sentezde kendine özgü bir bütünlükte bir araya getirmiştir

Gerard Genette tarafından kaleme alınan Anlatının Söylemi Ayrıntı Yayınları eseri olarak okurlarla buluşuyor Anlatının Söylemi Gerard Genette Kitap Özeti Bu kitabın özel konusu Kayıp Zamanın İzinde nin anlatısıdır Okurun da dikkatini çekmiş olabileceği gibi ne başlıkta ne de alt başlıkta bu kitabın özel konusundan bahsediliyor Asıl mesele şu ki buradaki Proust anlatısı sık sık ve bazı okurların sinirini bozacak şekilde daha genel hususlara dalmak için göz ardı edilmiş ya da bugünlerde denildiği gibi edebiyat teorisi daha net bir ifadeyle anlatı teorisi anlatıbilim eleştiriyi bir kenara itmiş görünecektir Kayıp Zamanın İzinde yi genel bir anlatının ya da roman anlatısının otobiyografik anlatının ya da herhangi başka bir sınıf tür ve çeşitte anlatının basit bir örneği gibi ele almak benim açımdan pek mümkün görünmüyor Bütünü bakımından alındığında Proust anlatısının özgüllüğü başka bir şeye indirgenemez ve her türlü çıkarsama bir yöntem hatası olacaktır Kayıp Zamanın İzinde yalnızca kendi kendinin örneğidir Ama diğer yandan bu özgüllük ayrıştırılamaz değildir ve onun her analiz edilebilir özelliği bir bağlantıya karşılaştırmaya ya da bir perspektife kavuşturulmaya elverişlidir Her eser gibi her organizma gibi evrensel ya da en azından bireysel ötesi bileşenlerden mürekkeptir ama o bunları özel bir sentezde kendine özgü bir bütünlükte bir araya getirmiştir Yayınevi Ayrıntı Yayınları Yazar Gerard Genette Sayfa 288 Sayfa Kağıt 2 Hamur Boyut 13 00x19 50 cm Basım Yılı Nisan 2020 Barkod 9786053144557 Kategori Anlatı Araştırma İnceleme Referans

Bu kitabın özel konusu Kayıp Zamanın İzinde nin anlatısıdır Okurun da dikkatini çekmiş olabileceği gibi ne başlıkta ne de alt başlıkta bu kitabın özel konusundan bahsediliyor Asıl mesele şu ki buradaki Proust anlatısı sık sık ve bazı okurların sinirini bozacak şekilde daha genel hususlara dalmak için göz ardı edilmiş ya da bugünlerde denildiği gibi edebiyat teorisi daha net bir ifadeyle anlatı teorisi anlatıbilim eleştiriyi bir kenara itmiş görünecektir Kayıp Zamanın İzinde yi genel bir anlatının ya da roman anlatısının otobiyografik anlatının ya da herhangi başka bir sınıf tür ve çeşitte anlatının basit bir örneği gibi ele almak benim açımdan pek mümkün görünmüyor Bütünü bakımından alındığında Proust anlatısının özgüllüğü başka bir şeye indirgenemez ve her türlü çıkarsama bir yöntem hatası olacaktır Kayıp Zamanın İzinde yalnızca kendi kendinin örneğidir Ama diğer yandan bu özgüllük ayrıştırılamaz değildir ve onun her analiz edilebilir özelliği bir bağlantıya karşılaştırmaya ya da bir perspektife kavuşturulmaya elverişlidir Her eser gibi her organizma gibi evrensel ya da en azından bireysel ötesi bileşenlerden mürekkeptir ama o bunları özel bir sentezde kendine özgü bir bütünlükte bir araya getirmiştir

Bu kitabın özel konusu Kayıp Zamanın İzinde nin anlatısıdır Okurun da dikkatini çekmiş olabileceği gibi ne başlıkta ne de alt başlıkta bu kitabın özel konusundan bahsediliyor Asıl mesele şu ki buradaki Proust anlatısı sık sık ve bazı okurların sinirini bozacak şekilde daha genel hususlara dalmak için göz ardı edilmiş ya da bugünlerde denildiği gibi edebiyat teorisi daha net bir ifadeyle anlatı teorisi anlatıbilim eleştiriyi bir kenara itmiş görünecektir Kayıp Zamanın İzinde yi genel bir anlatının ya da roman anlatısının otobiyografik anlatının ya da herhangi başka bir sınıf tür ve çeşitte anlatının basit bir örneği gibi ele almak benim açımdan pek mümkün görünmüyor Bütünü bakımından alındığında Proust anlatısının özgüllüğü başka bir şeye indirgenemez ve her türlü çıkarsama bir yöntem hatası olacaktır Kayıp Zamanın İzinde yalnızca kendi kendinin örneğidir Ama diğer yandan bu özgüllük ayrıştırılamaz değildir ve onun her analiz edilebilir özelliği bir bağlantıya karşılaştırmaya ya da bir perspektife kavuşturulmaya elverişlidir Her eser gibi her organizma gibi evrensel ya da en azından bireysel ötesi bileşenlerden mürekkeptir ama o bunları özel bir sentezde kendine özgü bir bütünlükte bir araya getirmiştir img src https s3 eu west 1 amazonaws com dia kitadagitim ckeditor_assets pictures 53 content_1_original_original jpg alt height 15 width 15 font size 1 color white font img

Kayıp Zaman bir zamanlar tamamlanmış olsa da artık öyle değildir ve sonraki olağandışı genişleme tarzı bu zamansal tamamlamanın her tamamlama gibi yalnızca geriye dönüşlü bir yanılsama olduğunu kanıtlar Bu esere tamamlanmamışlık hissini belirsizliğin o ürpertisini kusurlu olanın soluğunu geri vermeliyiz Kayıp Zaman kapalı bir nesne değildir O bir nesne değildir Proust anlatısının yasaları anlatının kendisi gibi kısmidir kusurludur hatta belki de deli doludur Bir Kanon a dönüştürmememiz gereken oldukça ampirik ve müşterek yasalardır bunlar Burada kod tıpkı mesaj gibi kendi açıkları ve sürprizleriyle gelir Semiyotik evren boşluğu sevmez ve olumsallığı adlandırmak zaten ona bir işlev yüklemek bir anlam vermek demektir Eleştirmen sessiz olduğunda bile çok şey söyler Belki de en iyisi bizatihi Proust anlatısında olduğu gibi hiçbir zaman bitirmemek olacaktır ki bu bir anlamda asla başlamamaktır