Anneler ve Kuzular — Üzeyir Gündüz

Öff diye mırıldandım Daha ne zaman gelecek bu tren vallahi beklemekten canım çıktı Hafize bacı elindeki sepeti kanepenin bir kenarına bırakıp beni kucağına oturttu Sonra güneş yanığı esmer parmaklarıyla boynumu gıdıklayıp beni güldürmeye çalıştı Biraz sabırlı ol sarı kedim dedi Neredeyse gelmek üzere bak düdüğünü bile öttürdü