Anneme Selam Söyleyin Kuşlar Babişli Günlüklerim — Melih Yılmaz

Mutlu yaşantılarının içinden sonsuzluğa kanat açan biricik annesinin yokluğunu babasıyla dolduran kahramanımız daha küçük yaştan başlayarak yaşamından notlar düşüyor günlüklerine Yazarın sıcacık kaleminden duyarlılıklar yaratan bir akışla yürüyen Anneme Selam Söyleyin Kuşlar ı okurken bir günlük edinme ve yazma isteği duyacaksınız Geceydi Lavaboya kalkmıştım Baktım mutfağın ışığı yanıyordu Açık unutmuş olmalıyız diye düşünüp gittiğimde babiş yemek masasının kenarına ilişmiş fotoğraf albümüne bakıyordu Gözleri nemliydi kıpkırmızıydı Konuşmadık hiç Kollarını açtı Sarıldık Kocaman kız oldum ama yine de oturdum babişin kucağına Birlikte baktık fotoğraflara Karların içerisinde yan yana birbirlerine sarılmışlar Ağaçların yaprakları sapsarı yine yan yanalar Sonra gelinle damat fotoğrafları Eski bir beyaz arabanın önündeler Şimdi o arabalar ortalıkta yok Sonra minik bir bebiş Beeen Yürümeye ilk başladığım günlerden beri babamla yol boyu yürürüz Elimden tutarken babam bana doğru biraz eğilirdi Elimi bıraktı zamanla tek başıma yürüdüm ama o hep yanımdaydı img src https s3 eu west 1 amazonaws com dia kitadagitim ckeditor_assets pictures 53 content_1_original_original jpg alt height 15 width 15 font size 1 color white font img