Anneme Söz Verdim Mutluluk Sabırla Beslenen Bir Ağaçtır — Yunus Arıkan

Anneme Söz Verdim Mutluluk Sabırla Beslenen Bir Ağaçtır
Yunus ArıkanAnneme Söz Verdim Mutluluk Sabırla Beslenen Bir Ağaçtır
Yunus ArıkanAnneme Söz Verdim O bir çukurun içine konuşlanmış sonbaharın bile kış gibi yaşandığı ilkbahar ve yazı sadece dört ay kadar olan Bir kasabanın küçük inatçı ve kabına sığmayan bir çocuğu idi Kendisi kasabanın tam ortasından akan ırmak gibi mutlaka denize ulaşmak istiyordu O sonsuzluğu olanakların sonsuzluğu olarak hayal ediyordu küçücük beyninde Ona göre olanakların sonsuz olduğu yer ise İstanbul dan başka bir yer değildi İstanbul herkesi kucaklayan tartan şımartan haddini bildiren erişemeyenlere sonsuzluk kadar uzak erişenlerin pek de kıymetini bilemediği olanaklarla dolu koskocaman bir şehirdi Mehmet Annesine söz vermişti Şayet annesi olanakların şehrine gönderirse başarılması olanaksız gibi görüneni başarabilineceğini annesine kanıtlayabilirdi Hiç kuşkusuz bunları yaparken pek çok şeyi özleyeceğini pek çok şeyi de yaşayamayacağını biliyordu En başta da çocukluğunu O dünyaya çocuk gözlüğü ile bakarken kocaman adam olmak zorunda olduğunun farkına daha çocuk yaşta varmıştı zaten Yazar Yunus Arıkan Sayfa Sayısı 376 Çeviri Ebat 13X21 Basım Dili TÜRKÇE Basım Tarihi Aralık 2017 Kağıt Cinsi 2 Hamur Kredi Kartı Tek Çekim 0 00

Yediveren Yayınları
O bir çukurun içine konuşlanmış sonbaharın bile kış gibi yaşandığı ilkbahar ve yazı sadece dört ay kadar olan Bir kasabanın küçük inatçı ve kabına sığmayan bir çocuğu idi Kendisi kasabanın tam ortasından akan ırmak gibi mutlaka denize ulaşmak istiyordu O sonsuzluğu olanakların sonsuzluğu olarak hayal ediyordu küçücük beyninde Ona göre olanakların sonsuz olduğu yer ise İstanbul dan başka bir yer değildi İstanbul herkesi kucaklayan tartan şımartan haddini bildiren erişemeyenlere sonsuzluk kadar uzak erişenlerin pek de kıymetini bilemediği olanaklarla dolu koskocaman bir şehirdi Mehmet Annesine söz vermişti Şayet annesi olanakların şehrine gönderirse başarılması olanaksız gibi görüneni başarabilineceğini annesine kanıtlayabilirdi Hiç kuşkusuz bunları yaparken pek çok şeyi özleyeceğini pek çok şeyi de yaşayamayacağını biliyordu En başta da çocukluğunu O dünyaya çocuk gözlüğü ile bakarken kocaman adam olmak zorunda olduğunun farkına daha çocuk yaşta varmıştı zaten

YEDİVEREN YAYINLARI
O bir çukurun içine konuşlanmış sonbaharın bile kış gibi yaşandığı ilkbahar ve yazı sadece dört ay kadar olan bir kasabanın küçük inatçı ve kabına sığmayan bir çocuğu idi Kendisi kasabanın tam ortasından akan ırmak gibi mutlaka denize ulaşmak istiyordu Çünkü onun için deniz filmlerde seyrettiği sonsuzluk demekti Onun için sonsuzluk çalışırsa sabredilirse mutlaka ulaşılabilen bir şeydi O sonsuzluğu olanakların sonsuzluğu olarak hayal ediyordu küçücük beyninde Ona göre olanakların sonsuz olduğu yer ise İstanbul dan başka bir yer değildi İstanbul herkesi kucaklayan tartan şımartan haddini bildiren erişemeyenlere sonsuzluk kadar uzak erişenlerin pek de kıymetini bilemediği olanaklarla dolu koskocaman bir şehirdi Mehmet Annesine söz vermişti Şayet annesi olanakların şehrine gönderirse başarılması olanaksız gibi görüneni başarabilineceğini annesine kanıtlayabilirdi Hiç kuşkusuz bunları yaparken pek çok şeyi özleyeceğini pek çok şeyi de yaşayamıyacağını biliyordu En başta da çocukluğunu O dünyaya çocuk gözlüğü ile bakarken kocaman adam olmak zorunda olduğunun farkına daha çocuk yaşta varmışta zaten