Annemin Düşleri — Muhammet Yalçın Azizoğlu

SAY Kİ İSTANBUL SENSİN Uzaksın dostum Ama say ki İstanbul dasın Sağına dönsen boğazından öpeceksin Soluna dönsen Beyoğlu ile hasbıhal edeceksin Tüm dostlar kanat çırpıyor gök mavide Say ki İstanbul dasın dostum Bir yabancı iner Haydarpaşa dan İnsan çığlıkları Marmara dan Hülasa hilkat garibesi bir hikâyeden artansın Bu şiirde metaforsun Kaç bilinmeyenli denklemsin Martılara atılan simitlerdeki susamsın Say ki İstanbul sensin dostum Bense son yolcusunu bırakıp demir alan vapur Güvertemde bir kaç martı Ve bin yıl evvelinden bir anı Muhammet Yalçın Azizoğlu