Annemin Sandığından Daha Mutsuzum — Can Gazalcı

Yine havalandırma saati geldi Hayır buün saçmalamayacaktı Çömelmek istemeyecekti Gökyüzüyle sevişmeyi reddedecekti Zeynep i üzmeyecekti Özgürlük bir düş değil artık havalandırmaya gerek yok gökyüzü hep var prova bitti oyun başladı Yürüdüler Yürüdüler ama uzaklaşmadılar Gösterişsiz ama vazgeçilmez kahve uzak durana yüz vermeyen soba sımsıcak sohbet sıcacık çay simitçi simit deniz martılar martı Hepsini bıraktılar ama yanlarında da götürdüler hepsinden ayrıldılar ama onlarla da kaldılar Tansel bir başka boyutun varlığını o an keşfetti Şimdiki zamandaydı bu boyut Ayrılıkla başlayan öyle bir zaman dilimi vardı ki insan hayatında zaman hem ileriye hem geriye doğru akıyordu Geçmişe bakarak ileri geleceğe bakarak geri sayıyordu insan Yukarıya sonsuz paylaşımları ama sonsuz bencillikleri çerçevleyen gökyüzüne baktı Fırlattı attı kartı O güzelim erkek çocuğu kocaman ağaçlar upuzun çimler köpek ve o masum kız bebeği aşağı yuvarlandı Kahveyi bitirinci kadını aradı Aylar sonra ilk konuşma Köpüksüz Şekeri ayarsız İçilmesi zor Bulanık Dipte kalanlar harekete geçebilir Yıka gitsin Hayır onları da ye Canın yine kahve istesin Olmaz Onlar çok zararlı Kapat Kahve tapağının üzerine değil O kahvede gelecek görünmüyor artık Taşırma sabrı Ateş söndü artık Bir daha taşmaz Belli olmaz