Antik Kahveden Sarıya Dönüşürken — Celal İnal

yorgun trenler güngörmüş istasyonlara ulaşıyordukahverengi tünellerden geçerek eski bir anarşistti ömrümüz eski bir haymatlos sırtını geçmiş mutlu zamanlara dayıyordu bir ustayolboylarında bir boy daha atıyordu palmiyeler yaprakları çocukluk zamanlarımıza değiyordu gökyüzünün yıldızlara boğulduğuuzun akşamlarda tek bir şey yapılıyordu sevişiliyordu bir ömür iki vurgun arasıydı o zamanlarhep bir belirsizlik büyütülüyordubizi denizlere götürenuzun yollardan gidiyorduksırrını arıyorduk hayatınoysa varılacak yer değil belkiyolculuğun serüveniydi bizi çeken

Yorgun trenler güngörmüş istasyonlara ulaşıyordu Kahverengi tünellerden geçerek Eski bir anarşistti ömrümüz eski bir haymatlos Sırtını geçmiş mutlu zamanlara dayıyordu Bir usta Yolboylarında bir boy daha atıyordu palmiyeler Yaprakları çocukluk zamanlarımıza değiyordu Gökyüzünün yıldızlara boğulduğu Uzun akşamlarda tek bir şey yapılıyordu sevişiliyordu Bir ömür iki vurgun arasıydı o zamanlar Hep bir belirsizlik büyütülüyordu bizi denizlere götüren Uzun yollardan gidiyorduk Sırrını arıyorduk hayatın Oysa Varılacak yer değil belki Yolculuğun serüveniydi bizi çeken