Araf — Orhan Çimen

Araf
Orhan ÇimenCinius Yayınları
Araf
Orhan ÇimenŞiirine İsimYas ını Bu son fasıldır yaşatıyorkaç isim gönderdin kitabınahepsi son diyor Nihayetlendirdiğin rüyalaraacıları bıraktın her sabah inlemelerimhırçınlaşmış hayallerimsana gelmek istiyorlar yeniden Bir bilsen nasıl üzülüyorummabedimin namahremindekisadece ikimizin bildiği bir masalaHimalaya yı görmedikçe kim inanırdıyüreğimin gizemli izinibin bir bohçada ellerindebahtımı taşıyan ömrümün devranı Bir asır olduher yüreğin harcı değil bu kadar uzun hasret senli umutları öylesine biriktirdim ki gireceğinkapıdan başkasını görmüyor artık gözlerim

Cinius Yayınları
Şiirine İsim Yas ını Bu son fasıldır yaşatıyor kaç isim gönderdin kitabına hepsi son diyor Nihayetlendirdiğin rüyalara acıları bıraktın her sabah inlemelerim hırçınlaşmış hayallerim sana gelmek istiyorlar yeniden Bir bilsen nasıl üzülüyorum mabedimin namahremindeki sadece ikimizin bildiği bir masala Himalaya yı görmedikçe kim inanırdı yüreğimin gizemli izini bin bir bohçada ellerinde bahtımı taşıyan ömrümün devranı Bir asır oldu her yüreğin harcı değil bu kadar uzun hasret senli umutları öylesine biriktirdim ki gireceğin kapıdan başkasını görmüyor artık gözlerim

Cinius Yayınları
Şiirine İsimYas ını Bu son fasıldır yaşatıyorkaç isim gönderdin kitabınahepsi son diyor Nihayetlendirdiğin rüyalaraacıları bıraktın her sabah inlemelerimhırçınlaşmış hayallerimsana gelmek istiyorlar yeniden Bir bilsen nasıl üzülüyorummabedimin namahremindekisadece ikimizin bildiği bir masalaHimalaya yı görmedikçe kim inanırdıyüreğimin gizemli izinibin bir bohçada ellerindebahtımı taşıyan ömrümün devranı Bir asır olduher yüreğin harcı değil bu kadar uzun hasret senli umutları öylesine biriktirdim ki gireceğinkapıdan başkasını görmüyor artık gözlerim

Cinius
Şiirine İsim Yas ını Bu son fasıldır yaşatıyor kaç isim gönderdin kitabına hepsi son diyor Nihayetlendirdiğin rüyalara acıları bıraktın her sabah inlemelerim hırçınlaşmış hayallerim sana gelmek istiyorlar yeniden Bir bilsen nasıl üzülüyorum mabedimin namahremindeki sadece ikimizin bildiği bir masala Himalaya yı görmedikçe kim inanırdı yüreğimin gizemli izini bin bir bohçada ellerinde bahtımı taşıyan ömrümün devranı Bir asır oldu her yüreğin harcı değil bu kadar uzun hasret senli umutları öylesine biriktirdim ki gireceğin kapıdan başkasını görmüyor artık gözlerim