Ariflerin Delili ve Müşkillerin Anahtarı — Kırımlı Şeyh Selim Divane

Selîm Dîvâne XVIII asırda yaşayan Kırımlı bir Türk mutasavvıfıdır Gençlik yıllarında İstanbulda medrese öğrenimi görmüş sonra Bosnaya kadı olarak tayin edilmiştir Bu vazifesi sırasında tasavvufa meylederek kadılığı bırakan mutasavvıf Kesriyeye gelip burada Kâdiriyyeden bir mürşide bağlanarak tasavvuf eğitimini tamamlamıştır Daha sonra mürşidi tarafından önce Üsküpe sonra Selânike bağlı Köprülüye gönderilerek irşâd faaliyetlerini sürdürmüştür Kaynaklardan öğrendiğimize göre Dîvâne hayatının sonuna kadar Köprülüde yaşamış ve burada vefat etmiştir 1757 Yazmış olduğu şiirlerinde Dîvâne mahlasını kullanan mutasavvıf şimdiki bilgilerimize göre iki önemli eser bırakmıştır Bunlar Burhânül Ârifîn ve Necâtül Gâfilîn ve Miftâhu Müşkilâtil Ârifîn ve Âdâbu Tarîkil Vâsilîn adlarıyla kaleme alınmışlardır Her iki eser de mensûr ve manzûm karışık olup tasavvuf düşüncesini ve bilhassa vahdet i vücûd anlayışını ana hatlarıyla ortaya koymaktadır Müellifin bu iki eserde ısrarla vurguladığı en önemli konu tasavvufta yanlış anlaşılan hususlarla mutasavvıf geçinen bazı kişilerin yanlış anlaşılmalara sebep olan düşüncelerini tashîh etmektir

Selîm Dîvane XVIII asırda yaşayan Kırımlı bir Türk mutasavvıfıdır Gençlik yıllarında İstanbul da medrese öğrenimi görmüş sonra Bosna ya kadı olarak tayin edilmiştir Bu vazifesi sırasında tasavvufa meylederek kadılığı bırakan mutasavvıf Kesriye ye gelip burada Kadiriyye den bir mürşide bağlanarak tasavvuf eğitimini tamamlamıştır Daha sonra mürşidi tarafından önce Üsküp e sonra Selanik e bağlı Köprülü ye gönderilerek irşad faaliyetlerini sürdürmüştür Kaynaklardan öğrendiğimize göre Divane hayatının sonuna kadar Köprülü de yaşamış ve burada vefat etmiştir 1757 Yazmış olduğu şiirlerinde Dîvane mahlasını kullanan mutasavvıf şimdiki bilgilerimize göre iki önemli eser bırakmıştır Bunlar Burhanü l Arifin ve Necatü l Gafilin ve Miftahu Müşkilati l Arifîn ve Adabu Tariki l Vasilin adlarıyla kaleme alınmışlardır Her iki eser de mensur ve manzum karışık olup tasavvuf düşüncesini ve bilhassa vahdet i vücûd anlayışını ana hatlarıyla ortaya koymaktadır Müellifin bu iki eserde ısrarla vurguladığı en önemli konu tasavvufta yanlış anlaşılan hususlarla mutasavvıf geçinen bazı kişilerin yanlış anlaşılmalara sebep olan düşüncelerini tashîh etmektir

Selîm Dîvane 18 asırda yaşayan Kırımlı bir Türk mutasavvıfıdır Gençlik yıllarında İstanbul da medrese öğrenimi görmüş sonra Bosna ya kadı olarak tayin edilmiştir Bu vazifesi sırasında tasavvufa meylederek kadılığı bırakan mutasavvıf Kesriye ye gelip burada Kadiriyye den bir mürşide bağlanarak tasavvuf eğitimini tamamlamıştır Daha sonra mürşidi tarafından önce Üsküp e sonra Selanik e bağlı Köprülü ye gönderilerek irşad faaliyetlerini sürdürmüştür Kaynaklardan öğrendiğimize göre Divane hayatının sonuna kadar Köprülü de yaşamış ve burada vefat etmiştir 1757 Yazmış olduğu şiirlerinde Dîvane mahlasını kullanan mutasavvıf şimdiki bilgilerimize göre iki önemli eser bırakmıştır Bunlar Burhanü l Arifin ve Necatü l Gafilin ve Miftahu Müşkilati l Arifîn ve Adabu Tariki l Vasilin adlarıyla kaleme alınmışlardır Her iki eser de mensur ve manzum karışık olup tasavvuf düşüncesini ve bilhassa vahdet i vücûd anlayışını ana hatlarıyla ortaya koymaktadır Müellifin bu iki eserde ısrarla vurguladığı en önemli konu tasavvufta yanlış anlaşılan hususlarla mutasavvıf geçinen bazı kişilerin yanlış anlaşılmalara sebep olan düşüncelerini tashîh etmektir

Selîm Dîvane 18 asırda yaşayan Kırımlı bir Türk mutasavvıfıdır Gençlik yıllarında İstanbul da medrese öğrenimi görmüş sonra Bosna ya kadı olarak tayin edilmiştir Bu vazifesi sırasında tasavvufa meylederek kadılığı bırakan mutasavvıf Kesriye ye gelip burada Kadiriyye den bir mürşide bağlanarak tasavvuf eğitimini tamamlamıştır Daha sonra mürşidi tarafından önce Üsküp e sonra Selanik e bağlı Köprülü ye gönderilerek irşad faaliyetlerini sürdürmüştür Kaynaklardan öğrendiğimize göre Divane hayatının sonuna kadar Köprülü de yaşamış ve burada vefat etmiştir 1757 Yazmış olduğu şiirlerinde Dîvane mahlasını kullanan mutasavvıf şimdiki bilgilerimize göre iki önemli eser bırakmıştır Bunlar Burhanü l Arifin ve Necatü l Gafilin ve Miftahu Müşkilati l Arifîn ve Adabu Tariki l Vasilin adlarıyla kaleme alınmışlardır Her iki eser de mensur ve manzum karışık olup tasavvuf düşüncesini ve bilhassa vahdet i vücûd anlayışını ana hatlarıyla ortaya koymaktadır Müellifin bu iki eserde ısrarla vurguladığı en önemli konu tasavvufta yanlış anlaşılan hususlarla mutasavvıf geçinen bazı kişilerin yanlış anlaşılmalara sebep olan düşüncelerini tashîh etmektir