Aristoteles Gazzali ile Leibniz de Yargı Mantığı — Sadık Türker

Düşünce sorunu varlık ile bilgi sorunları kadar köklüdür Çünkü düşünce varolduğu kabul edilen bir şey üzerinedir ve üzerine düşünülen her şey hakkında bir görüş ortaya çıkar Görüşler düşünülen şeyler hakkında bir tür bilgi verirler Bilgi sürecine girildiğinde bilimsel sistem ile eleştiri sorunları baş gösterir Bunlar da düşünce sorununun uzantıları arasında yer alırlar Bu yüzden felsefe ile bilimlerin ilişkili olduğu düşünme sürecini biçimsel olarak ele alıp inceleyen mantıkta iki sorun birlikte görülür Bunlar biçimsel düşünme ile bilimsel düşünme kesin bilgi sorunlarıdır Aristotales mantığı yeniçağa değin uzunca bir süre bilimlerin yegâne yöntemi kabûl edilmiştir İslâm Ortaçağında mantığın yetersizliği hakkındaki düşünceler matematiği hedef alan yeni bir yöntem arayışına doğru imalar oluşturmuştur İslâm düşüncesinde teşekkül eden eleştirici yaklaşım hem Hıristiyan Ortaçağında işlenerek Yeniçağ bilim anlayışının gelişmesine hem de İslâm düşüncesinde farklı arayışlara yol açmıştır Yeniçağdaysa yeni bir bilimsel anlayış ile ona özgü bir yöntem ihdâs oluşmuştur Bu matematiktir Bu eser bütün bilimlerde ortak olan düşünme sürecini biçim ve bilgi boyutlarıyla ortaya çıkaran yargı sorunu üzerine bir araştırmadır Eserde Eskiçağ metafiziğinden başlayarak Aristoteles te gelişmesi izlenen yargı sorunun Yeniçağa değin kaydettiği gelişmeler konu edilmektedir