Arp Çalan Melekler — Fikret Yazıcıoğlu

Fikret YAZICIOĞLU ndan söze ve imgeye uçlarda dokunuşlar çiçeklerin doğum gününden bakıyordun ilkin kadının nefesiyle ılıdı yeryüzü sezdim ve suları kabaran bir kent huzuruyla tenorunu savurdu etrafa viyolonsel beğenmedin rengini biraz daha açtın denizin kalktık sonra kıyı boyunca dolaştık üstün başın kuşlara batmış derken uyumuşuz bir ilk insanla çağrıştık Tanıtım Bülteninden

çiçeklerin doğum gününden bakıyordun ilkin kadının nefesiyle ılıdı yeryüzü sezdimve suları kabaran bir kent huzuruylatenorunu savurdu etrafa viyolonselbeğenmedin rengini biraz daha açtın denizinkalktık sonra kıyı boyunca dolaştıküstün başın kuşlara batmış derken uyumuşuz bir ilk insanla çağrıştık

çiçeklerin doğum gününden bakıyordun ilkin kadının nefesiyle ılıdı yeryüzü sezdim ve suları kabaran bir kent huzuruyla tenorunu savurdu etrafa viyolonsel beğenmedin rengini biraz daha açtın denizin kalktık sonra kıyı boyunca dolaştık üstün başın kuşlara batmış derken uyumuşuz bir ilk insanla çağrıştık

çiçeklerin doğum gününden bakıyordun ilkin kadının nefesiyle ılıdı yeryüzü sezdim ve suları kabaran bir kent huzuruyla tenorunu savurdu etrafa viyolonsel beğenmedin rengini biraz daha açtın denizin kalktık sonra kıyı boyunca dolaştık üstün başın kuşlara batmış derken uyumuşuz bir ilk insanla çağrıştık

Fikret YAZICIOĞLU ndan söze ve imgeye uçlarda dokunuşlar çiçeklerin doğum gününden bakıyordunilkin kadının nefesiyle ılıdı yeryüzü sezdimve suları kabaran bir kent huzuruylatenorunu savurdu etrafa viyolonselbeğenmedin rengini biraz daha açtın denizinkalktık sonra kıyı boyunca dolaştıküstün başın kuşlara batmış derkenuyumuşuz bir ilk insanla çağrıştık Tanıtım Bülteninden

çiçeklerin doğum gününden bakıyordun ilkin kadının nefesiyle ılıdı yeryüzü sezdim ve suları kabaran bir kent huzuruyla tenorunu savurdu etrafa viyolonsel beğenmedin rengini biraz daha açtın denizin kalktık sonra kıyı boyunca dolaştık üstün başın kuşlara batmış derken uyumuşuz bir ilk insanla çağrıştık

Fikret YAZICIOĞLU ndan söze ve imgeye uçlarda dokunuşlar çiçeklerin doğum gününden bakıyordun ilkin kadının nefesiyle ılıdı yeryüzü sezdim ve suları kabaran bir kent huzuruyla tenorunu savurdu etrafa viyolonsel beğenmedin rengini biraz daha açtın denizin kalktık sonra kıyı boyunca dolaştık üstün başın kuşlara batmış derken uyumuşuz bir ilk insanla çağrıştık