Artakalan Ardakalan — Funda Özyurt

Yürüdüm dünyayı Yürümekle bitmedi dünyam Herkesin yolu kendine varır arama başka yerde diyor Hayyam Evet Herkesin yolu kendine varır aksine inanmaksa zaaftır Duygu Türkân Fitnet Nokta Hasan ve daha niceleri yürüdüler dünyayı Yürümekle bitmedi dünyaları çoğaldı çoğaldı çoğaldı Dolu dolu iç yolculukları vardı Öyle ki bu yolculuklar başkalarının dünyalarını sardı Sarıp sarmalanan hayat yeni nesillere çağlayarak vardı Karadenizin kılcal damarlarının birleşip delice nehirlere dönüştüğü bir coğrafyası vardı Bu ailenin hikâyeleri de incecik damarlarda saklıydı Ta ki gün ışığı vazgeçilmez yakıcılığı ile kendini hatırlatana kadar Lakin Karadenizde acılar hep içe akar hep içten içe çağlardı Kimse bilmedi acılarını vatan uğruna vazgeçtiklerini ve yine bu vatana neler feda edildiğini Sıradan görünen bir aile hikâyesinin içinde sıradışı hayatlar vardı ve o hayatlar artık gün yüzüne çıkıp yeni neslinin elinde güneşe teslim oluyordu Bu teslimiyete tanıklık etmeye hazır olun