ASHAB I KEHF — Ömer Yaşar

Yasaklanmış bir gökyüzüne bakarken Yıldızları dökülmüştü gördüm Projektörler kesiyordu voltalarını Maviye dokunmaları yasaktı Hangi tarafa dönseler duvar Neye dokunsalar kaskatı hüzün Dikenli teller batarken gölgelerine Betona dağılmıştı gözbebekleri Düş kurmaları yasaktı Bir çocuğun büyüdüğünü görmek Bir bebeğin gülücüğüne ortak olmak Babalık hislerini yaşamak gibi Açarken çiçekleri sevmek Aşktan özgürlükten insandan konuşmak Doğarken güneşe uyanmak Toprağa basmaları yasaktı Bulutlar eriyordu gözyaşlarına ah Mevsimler hep hazana sarmıştı Kuşlar ki tünemez dallarına Üşür ayakları Tırnakları dökülür vakitsiz Baharlar donarak düşerken yanaklarına Leyleklerin uçması yasaktı Son nebinin kalbinden hayatı kutsarken Gecikmiş tufanlar kopuyordu damarlarında Işığa kelepçe vurulması gibi hırçın Karanlık yosun bağlıyordu duvarlara Öyküler asılmıştı boy boy insana dair Yakılmış defterlerin güncesinde keder Kim anlayacaktı onları kim ne zaman Yağmurun yağması yasaktı 28 Şubat 2018 Bolu F Tipi Cezaevi