Aşk ve Köpekler — Murat Buzlu

Güneş batıdan kaybolmuştu Güneşin kaybolmasıyla gökyüzü kül rengine bürünmüş cansızlaşmıştı Sibel loş odanın sedirinde oturmuş pencereden grileşmiş görüntüye bakıyordu Gözlerini hiç kırpmadan öylece duruyordu Fakat kafasındaki fırtına onu içten içe yoruyor ve üzüyordu Evin içi sessizdi Babasının kokusu halen evin içinde canlılığını koruyordu Fakat gerçek olan babasının ona geri gelemeyeceğiydi Hüzünlü bir ruh hali içindeydi Kendini olduğundan da yalnız hissediyordu Bu yalnızlığı en çok da babasının gidişine bağlıyordu

Güneş batıdan kaybolmuştu Güneşin kaybolmasıyla gökyüzü kül rengine bürünmüş cansızlaşmıştı Sibel loş odanın sedirinde oturmuş pencereden grileşmiş görüntüye bakıyordu Gözlerini hiç kırpmadan öylece duruyordu Fakat kafasındaki fırtına onu içten içe yoruyor ve üzüyordu Evin içi sessizdi Babasının kokusu halen evin içinde canlılığını koruyordu Fakat gerçek olan babasının ona geri gelemeyeceğiydi Hüzünlü bir ruh hali içindeydi Kendini olduğundan da yalnız hissediyordu Bu yalnızlığı en çok da babasının gidişine bağlıyordu

Güneş batıdan kaybolmuştu Güneşin kaybolmasıyla gökyüzü kül rengine bürünmüş cansızlaşmıştı Sibel loş odanın sedirinde oturmuş pencereden grileşmiş görüntüye bakıyordu Gözlerini hiç kırpmadan öylece duruyordu Fakat kafasındaki fırtına onu içten içe yoruyor ve üzüyordu Evin içi sessizdi Babasının kokusu hâlen evin içinde canlılığını koruyordu Fakat gerçek olan babasının ona geri gelemeyeceğiydi Hüzünlü bir ruh hâli içindeydi Kendini olduğundan da yalnız hissediyordu Bu yalnızlığı en çok da babasının gidişine bağlıyordu