Aslın Astarı — Aynur Özçelik

Otobüsten inen metroya metrodan inen tramvaya Korna sesleri arasında adımlanıyor yollar Bir garip uğultu hâkim oluyor geceden kalma dinginliğin ruhuna Garip bir döngü mekanik bir eylem Çocuğu genci yaşlısı İnsan mı zamanın peşinden koşuyor zaman mı insana yetişmeye gayret ediyor Muamma Bir hız ki başları döndürüyor Her ulusun kendi iç dinamikleri ve kültürel normlarının etrafında şekillenen davranış modelleri kabulleri itirazları ritüelleri kısacası onu var eden iç dinamikleri vardır ve bu uluslara pusula görevi yapar Özünden koparıp onu diğerleriyle aynılaştırdığınız zaman seçkilerinde tercihini belirleyecek tüm argümanlarını da ötelemiş olursunuz Bu aidiyetsizlik pek tabii kolay yönetilir ve sisteme sorunsuz şekilde dahil edilebilir İnsan bu yüzyılın insafsızca harcanan en kolay malzemesi İnsan varlığını tanımlayan bütün değerlerin ekosisteminden koparılarak yalnızlaştırılan meçhullerin yolcusu Aslında aslına bigâneliğinden bu çıkmazlarda yalpalayışı Yoksa âlemde bir cevher ki hatırlasa Bezm i Elesti sigaya çekse verdiği sözü kendi tırnaklarıyla yırtıp atacak aslına giydirilen ateşten astarları Aynur Özçelik