Atanamayanlar — Buluş Hüseyin

Siz hiç hayatınızın en güzel yıllarını sadece başlamayı bekleyerek geçirdiniz mi Tahta sıraların tebeşir tozunun ve Öğretmenim diye seslenen çocukların hayaliyle uyuyup her sabah belirsizliğin işsizliğin ve toplumun o ağır yargılayıcı bakışlarına uyananlar Hüseyin Buluş istatistik rakamlarından ibaret sanılan yüz binlerce gencin sessiz çığlığına ses veriyor Bu roman sistemin dişlileri arasında ezilenlerin diplomalarına sarılıp hayata tutunmaya çalışanların ve arafta kalmış bir neslin çarpıcı hikâyesi Kendi fiziksel acılarını öğrencileri için bir kenara iten sabır abidesi Caner Hocanın bilgeliği çaresizliğin verdiği boşlukla karanlık yapıların sahte kurtarıcıların ağına düşmekten son anda kurtulan Nadirin savruluşu ve canı pahasına üniformasına onur katan Emrenin destanı Atanamayanlar umutsuzluğun insanı nasıl tehlikeli labirentlere sürükleyebileceğini yüzümüze çarparken hepimizin sokağında mahallesinde belki de kendi evinde yaşanan o büyük acıyı olanca çıplaklığıyla kâğıda döküyor Okurken o tahta sıraların boşluğunu bir türlü başlayamamanın ağırlığını ve bekleyişin o sessiz acısını tam kalbinizde hissedeceksiniz Her şeyin bir başlangıcı her başlamış şeyin de bir sonu vardır Ama en zoru o başlangıcı beklemektir

Siz hiç hayatınızın en güzel yıllarını sadece başlamayı bekleyerek geçirdiniz mi Tahta sıraların tebeşir tozunun ve Öğretmenim diye seslenen çocukların hayaliyle uyuyup her sabah belirsizliğin işsizliğin ve toplumun o ağır yargılayıcı bakışlarına uyananlar Hüseyin Buluş istatistik rakamlarından ibaret sanılan yüz binlerce gencin sessiz çığlığına ses veriyor Bu roman sistemin dişlileri arasında ezilenlerin diplomalarına sarılıp hayata tutunmaya çalışanların ve arafta kalmış bir neslin çarpıcı hikâyesi Kendi fiziksel acılarını öğrencileri için bir kenara iten sabır abidesi Caner Hoca nın bilgeliği çaresizliğin verdiği boşlukla karanlık yapıların sahte kurtarıcıların ağına düşmekten son anda kurtulan Nadir in savruluşu ve canı pahasına üniformasına onur katan Emre nin destanı Atanamayanlar umutsuzluğun insanı nasıl tehlikeli labirentlere sürükleyebileceğini yüzümüze çarparken hepimizin sokağında mahallesinde belki de kendi evinde yaşanan o büyük acıyı olanca çıplaklığıyla kâğıda döküyor Okurken o tahta sıraların boşluğunu bir türlü başlayamamanın ağırlığını ve bekleyişin o sessiz acısını tam kalbinizde hissedeceksiniz Her şeyin bir başlangıcı her başlamış şeyin de bir sonu vardır Ama en zoru o başlangıcı beklemektir