Ateş Püskürten Kız — Diulia Binando Melis

Benim adım Mina Karahindibaları konserve tonbalığını kitapları ricotta peynirini geceleri parlayan ateşböceklerini ama en çok da ejderhaları severim Özellikle de ağızlarından çıkan görkemli alevleri Ejderhalar kolay kolay yenilmez onlar güçlüdür korkusuzdur Belki de bu yüzden kendimi biraz onlara benzetirim Uzun bir süre çocuk hastanesinde tedavi gören kanser hastası bir çocuğun Mina nın hikâyesi bu Ama kesinlikle hüzünlü bir hikâye değil Son derece ağır ve sarsıcı bir konuyu ele almasına rağmen her sayfasında güçlü bir çocukluk duygusu hissedilen bu kitapta Mina deneyimlerini sade dokunaklı ve zaman zaman mizahi bir dille anlatıyor Yaşadığı büyük şeylerin yanı sıra hâlâ bir çocuk olduğunu kitabın son sayfasına kadar hissettiriyor Metinde tıpkı konuşurken bir anda dikkati dağılıp konudan uzaklaşan bir çocuk gibi yazar da zaman zaman başka bir oyuna geçiyor Bu kurgunun içinden Mina yan odada tedavi gören arkadaşı Lorenzo ile birlikte çocukluğunu hiç kaybetmeden hayal gücünden beslenerek ve güçlenerek geçiyor Tanıtım Bülteninden

Benim adım Mina Karahindibaları konserve tonbalığını kitapları ricotta peynirini geceleri parlayan ateşböceklerini ama en çok da ejderhaları severim Özellikle de ağızlarından çıkan görkemli alevleri Ejderhalar kolay kolay yenilmez onlar güçlüdür korkusuzdur Belki de bu yüzden kendimi biraz onlara benzetirim Uzun bir süre çocuk hastanesinde tedavi gören kanser hastası bir çocuğun Mina nın hikâyesi bu Ama kesinlikle hüzünlü bir hikâye değil Son derece ağır ve sarsıcı bir konuyu ele almasına rağmen her sayfasında güçlü bir çocukluk duygusu hissedilen bu kitapta Mina deneyimlerini sade dokunaklı ve zaman zaman mizahi bir dille anlatıyor Yaşadığı büyük şeylerin yanı sıra hâlâ bir çocuk olduğunu kitabın son sayfasına kadar hissettiriyor Metinde tıpkı konuşurken bir anda dikkati dağılıp konudan uzaklaşan bir çocuk gibi yazar da zaman zaman başka bir oyuna geçiyor Bu kurgunun içinden Mina yan odada tedavi gören arkadaşı Lorenzo ile birlikte çocukluğunu hiç kaybetmeden hayal gücünden beslenerek ve güçlenerek geçiyor

Benim adım Mina Karahindibaları konserve tonbalığını kitapları ricotta peynirini geceleri parlayan ateşböceklerini ama en çok da ejderhaları severim Özellikle de ağızlarından çıkan görkemli alevleri Ejderhalar kolay kolay yenilmez onlar güçlüdür korkusuzdur Belki de bu yüzden kendimi biraz onlara benzetirim Uzun bir süre çocuk hastanesinde tedavi gören kanser hastası bir çocuğun Mina nın hikâyesi bu Ama kesinlikle hüzünlü bir hikâye değil Son derece ağır ve sarsıcı bir konuyu ele almasına rağmen her sayfasında güçlü bir çocukluk duygusu hissedilen bu kitapta Mina deneyimlerini sade dokunaklı ve zaman zaman mizahi bir dille anlatıyor Yaşadığı büyük şeylerin yanı sıra hâlâ bir çocuk olduğunu kitabın son sayfasına kadar hissettiriyor Metinde tıpkı konuşurken bir anda dikkati dağılıp konudan uzaklaşan bir çocuk gibi yazar da zaman zaman başka bir oyuna geçiyor Bu kurgunun içinden Mina yan odada tedavi gören arkadaşı Lorenzo ile birlikte çocukluğunu hiç kaybetmeden hayal gücünden beslenerek ve güçlenerek geçiyor Yazar Diulia Binando Melis Sayfa Sayısı 372 Çeviri Ebat 13X21 Basım Dili TÜRKÇE Basım Tarihi Nisan 2026 Kağıt Cinsi 2 Hamur Kredi Kartı Tek Çekim 0 00

Benim adım Mina Karahindibaları konserve tonbalığını kitapları ricotta peynirini geceleri parlayan ateşböceklerini ama en çok da ejderhaları severim Özellikle de ağızlarından çıkan görkemli alevleri Ejderhalar kolay kolay yenilmez onlar güçlüdür korkusuzdur Belki de bu yüzden kendimi biraz onlara benzetirim Uzun bir süre çocuk hastanesinde tedavi gören kanser hastası bir çocuğun Mina nın hikâyesi bu Ama kesinlikle hüzünlü bir hikâye değil Son derece ağır ve sarsıcı bir konuyu ele almasına rağmen her sayfasında güçlü bir çocukluk duygusu hissedilen bu kitapta Mina deneyimlerini sade dokunaklı ve zaman zaman mizahi bir dille anlatıyor Yaşadığı büyük şeylerin yanı sıra hâlâ bir çocuk olduğunu kitabın son sayfasına kadar hissettiriyor Metinde tıpkı konuşurken bir anda dikkati dağılıp konudan uzaklaşan bir çocuk gibi yazar da zaman zaman başka bir oyuna geçiyor Bu kurgunun içinden Mina yan odada tedavi gören arkadaşı Lorenzo ile birlikte çocukluğunu hiç kaybetmeden hayal gücünden beslenerek ve güçlenerek geçiyor Yayınevi EPSİLON YAYINLARI Yazar GIULIA BINANDO MELIS Sayfa Sayısı 372 SAYFA Yıl 2026

Benim adım Mina Karahindibaları konserve tonbalığını kitapları ricotta peynirini geceleri parlayan ateşböceklerini ama en çok da ejderhaları severim Özellikle de ağızlarından çıkan görkemli alevleri Ejderhalar kolay kolay yenilmez onlar güçlüdür korkusuzdur Belki de bu yüzden kendimi biraz onlara benzetirim Uzun bir süre çocuk hastanesinde tedavi gören kanser hastası bir çocuğun Mina nın hikâyesi bu Ama kesinlikle hüzünlü bir hikâye değil Son derece ağır ve sarsıcı bir konuyu ele almasına rağmen her sayfasında güçlü bir çocukluk duygusu hissedilen bu kitapta Mina deneyimlerini sade dokunaklı ve zaman zaman mizahi bir dille anlatıyor Yaşadığı büyük şeylerin yanı sıra hâlâ bir çocuk olduğunu kitabın son sayfasına kadar hissettiriyor Metinde tıpkı konuşurken bir anda dikkati dağılıp konudan uzaklaşan bir çocuk gibi yazar da zaman zaman başka bir oyuna geçiyor Bu kurgunun içinden Mina yan odada tedavi gören arkadaşı Lorenzo ile birlikte çocukluğunu hiç kaybetmeden hayal gücünden beslenerek ve güçlenerek geçiyor

Benim adım Mina Karahindibaları konserve tonbalığını kitapları ricotta peynirini geceleri parlayan ateşböceklerini ama en çok da ejderhaları severim Özellikle de ağızlarından çıkan görkemli alevleri Ejderhalar kolay kolay yenilmez onlar güçlüdür korkusuzdur Belki de bu yüzden kendimi biraz onlara benzetirim Uzun bir süre çocuk hastanesinde tedavi gören kanser hastası bir çocuğun Mina nın hikâyesi bu Ama kesinlikle hüzünlü bir hikâye değil Son derece ağır ve sarsıcı bir konuyu ele almasına rağmen her sayfasında güçlü bir çocukluk duygusu hissedilen bu kitapta Mina deneyimlerini sade dokunaklı ve zaman zaman mizahi bir dille anlatıyor Yaşadığı büyük şeylerin yanı sıra hâlâ bir çocuk olduğunu kitabın son sayfasına kadar hissettiriyor Metinde tıpkı konuşurken bir anda dikkati dağılıp konudan uzaklaşan bir çocuk gibi yazar da zaman zaman başka bir oyuna geçiyor Bu kurgunun içinden Mina yan odada tedavi gören arkadaşı Lorenzo ile birlikte çocukluğunu hiç kaybetmeden hayal gücünden beslenerek ve güçlenerek geçiyor

Benim adım Mina Karahindibaları konserve tonbalığını kitapları ricotta peynirini geceleri parlayan ateşböceklerini ama en çok da ejderhaları severim Özellikle de ağızlarından çıkan görkemli alevleri Ejderhalar kolay kolay yenilmez onlar güçlüdür korkusuzdur Belki de bu yüzden kendimi biraz onlara benzetirim Uzun bir süre çocuk hastanesinde tedavi gören kanser hastası bir çocuğun Mina nın hikâyesi bu Ama kesinlikle hüzünlü bir hikâye değil Son derece ağır ve sarsıcı bir konuyu ele almasına rağmen her sayfasında güçlü bir çocukluk duygusu hissedilen bu kitapta Mina deneyimlerini sade dokunaklı ve zaman zaman mizahi bir dille anlatıyor Yaşadığı büyük şeylerin yanı sıra hâlâ bir çocuk olduğunu kitabın son sayfasına kadar hissettiriyor Metinde tıpkı konuşurken bir anda dikkati dağılıp konudan uzaklaşan bir çocuk gibi yazar da zaman zaman başka bir oyuna geçiyor Bu kurgunun içinden Mina yan odada tedavi gören arkadaşı Lorenzo ile birlikte çocukluğunu hiç kaybetmeden hayal gücünden beslenerek ve güçlenerek geçiyor

Benim adım Mina Karahindibaları konserve tonbalığını kitapları ricotta peynirini geceleri parlayan ateşböceklerini ama en çok da ejderhaları severim Özellikle de ağızlarından çıkan görkemli alevleri Ejderhalar kolay kolay yenilmez onlar güçlüdür korkusuzdur Belki de bu yüzden kendimi biraz onlara benzetirim Uzun bir süre çocuk hastanesinde tedavi gören kanser hastası bir çocuğun Mina nın hikâyesi bu Ama kesinlikle hüzünlü bir hikâye değil Son derece ağır ve sarsıcı bir konuyu ele almasına rağmen her sayfasında güçlü bir çocukluk duygusu hissedilen bu kitapta Mina deneyimlerini sade dokunaklı ve zaman zaman mizahi bir dille anlatıyor Yaşadığı büyük şeylerin yanı sıra hâlâ bir çocuk olduğunu kitabın son sayfasına kadar hissettiriyor Metinde tıpkı konuşurken bir anda dikkati dağılıp konudan uzaklaşan bir çocuk gibi yazar da zaman zaman başka bir oyuna geçiyor Bu kurgunun içinden Mina yan odada tedavi gören arkadaşı Lorenzo ile birlikte çocukluğunu hiç kaybetmeden hayal gücünden beslenerek ve güçlenerek geçiyor