Ateşi Kıvılcımken Söndürmeli — Lev N Tolstoy

Tolstoy un belki de en ateşli öykülerinden birine dokunuyoruz dokunurken kolumuz demir kesiyor dahası o demir koldan kıvılcımlar sıçrıyor etrafa Aç gözlü biriyle adım adım yürürken güneş tepemizde geziyor Egolarımız güneş ile yarışa tutuşurken ya da güneşe yetişme çabasında bocalarken Her bir noktayı dolduran hiçbir boşluğa yer bırakmayan Tolstoy anlatının en koyu düğümlerini ustalıkla küçük dokunuşlarla çözüyor

Yaşarsınız oğlum yaşarsınız dedi Eğer Allah ın emirlerine uyarsanız her şeyin üstesinden geleceksiniz Biraz sustuktan sonra gülümseyerek ekledi Sakın ha İvan Yangını kimin çıkardığını söyleme Sen herhangi bir insanın kabahatini örtersen Allah da senin iki kabahatini affeder