Atina da Dört Uzun Gün — Ahmet Can Yılmaz

2000 yılının Aralık ayı korkunç anılarla doluydu Bir öğrenci evinin odasında dört arkadaş birlikte yas tutmayı bir yası ortaklaştırmayı belki de beceriksizce öğreniyorlardı Bazen Ömer bu ağır havayı dağıtmak için arkadaşlarına bir nebze de olsa umut verebilmek ve onlara iyi olduğunu göstermek ister gibi bir espri yapıyor veya ortaya komik sayılabilecek bir laf atıyordu Bunun yarattığı rahatlık hissi çok da uzun sürmüyor kısa bir zaman sonra Ömer yine gözyaşları içinde bir sigara yakıyor Beyza mutfağa doğru yürüyüp elinde çaydanlıkla geri içeri geliyor Şiyar bardakları hemen bir düzene sokuyor Alp uzanıp kasetleri veya yerde duran kitapları karıştırıyordu Taziyeye gelenler durmaksızın içilen sigaralar birbirinin omzuna bacağına uzanan ellerle Ömer in yüzleştiği olağanüstü deneyimin ağırlığından kaçabilmek için normal olan ne varsa yüzlerini ona doğru dönmeye çalışıyorlardı Atina da Dört Uzun Gün 90 ların sonu 2000 lerin başında İzmir de bir öğrenci evini paylaşan bir grup insanın yıllar sonra bir tatil için Atina da bir araya gelişlerini anlatıyor Alp Beyza Şiyar ve Ömer in kendi kuşağı içindeki birçoklarının yaşadığı duygusal sıkışmanın temsili gibi ele alındığı bu novella insani ilişkileri odağına alan politik ağlarla örülmüş arkadaşlığın gençliğin arzuların ve hüznün zeminini tuttuğu bir günce gibi Tanıtım Bülteninden