Auschwitz den Diyarbakır a 5 Nolu Cezaevi — İrfan Babaoğlu

5 No luya göndereyimde görün gününüzü dediler gönderildiler ve günlerini gördüler Görecekleri günler en beterindendi Doğduklarına yaşadıklarına yaptıklarına pişmanlık getireceklerdi El atılmadık organ ele alınmadık işkence aleti kalmadı Günlerinden ve gecelerinden bir parça an eksik bırakılmadı Kusurda iğrençlikte insansızlaşmada kusursuzdular Auschwitz Trebilenka Dachau ve diğerlerinin farkı elbet kendileri kadarıydı Onlar uzakta ve artık burası için bir kitap ve film idiler Onları o kadar bilirlerdi Onları bu dünyanın vardıysa cehennemi diye öğrenmişlerdi Bir de burası 5 No lu vardı Buranın mekanı zamanı dili bir başkaydı ve hiç bir yere benzemezdi Burası dışında her yeri aratırdı Görülecek görülmesi gereken günleri Bir başka üs yalıtılmış bir dünya çalınacak yaşam laboratuvarıydı Bir yol ayrımına vardılar yol dipsiz görünen kuyu zındanının koridorlarının ucunda bilinen kararlılıklarınından kıvılcıma dönüşerek göründü Ve gözlerini kısmadılar Geriye adım bilincin keskinliğinden sapma şafağın doğacak güneşini görme azminden vezgeçiş asla