Ay Işığı Düştü Kalbimin Penceresine — Hatice Mısırlı

Kalbim avuçlarının arasında Senin şehrinde güneşin batışını seyre dalarken Giderek artıyor sana olan açlığım Terk etmiyor sevdan beni Sahipsiz bakışlarım senindir Benim yolum artık tek yön Sevdanın ta kendisisin Bana huzur veren tek şehirsin Duruşunun ruhumun üzerindeki izlenimleri anlatılmaz Anonim olacak sana olan sevgim Gönül kimi severse aşk o demektir

Sevmek bazen bir şehri ezberlemek gibidir Her sokağında biraz kaybolur Her köşesinde biraz daha bağlanırsın Bu kitap aşkın en gerçek hâliyle yüzleşmek isteyenlere

Kelimelerin sustuğu yerde başlar bu hikâye Beyaz sayfalarda kendi yankısını arayan bir yazar Tek bir hatıranın sıcaklığına tutunan bir şair Ve sadık bir patinin izinde kesişen yollar Görünmeyen bağla birbirine dokunan hayatlar Bir kalbin en derin sessizliğinde filizlenen mucize

Kelimelerin sustuğu yerde başlar bu hikâye Beyaz sayfalarda kendi yankısını arayan bir yazar Tek bir hatıranın sıcaklığına tutunan bir şair Ve sadık bir patinin izinde kesişen yollar Görünmeyen bağla birbirine dokunan hayatlar Bir kalbin en derin sessizliğinde filizlenen mucize

Kelimelerin sustuğu yerde başlar bu hikâye Beyaz sayfalarda kendi yankısını arayan bir yazar Tek bir hatıranın sıcaklığına tutunan bir şair Ve sadık bir patinin izinde kesişen yollar Görünmeyen bağla birbirine dokunan hayatlar Bir kalbin en derin sessizliğinde filizlenen mucize