Ayat — Zübeyir Haras

Önemli olan gözlerdeki ışıltı değildir O ışığın kaynağıdır Nereden gelir nereye gider hiç bilmezken üstelik o kıpırtı senin ruhuna işleyen bir büyü olur adeta Adı aşk belirtileridir bunun Zamanla gün yüzüne çıkar kanıksanmış belirtiler Ya sevmeye başlarsın ya da kalırsın hiçbir şey yapmadan yapamadan Aşkın en çıkmazlarına yürümek belki çıkar ümididir Ümitler yıkılmazsa hikayen başlar Hikayenin dil bilgisi olur sevdiğin Sessizce büyütürsün onu hikayende Bazen kırılırsın bazen mutlu olur sarılırsın kelimelere Bazense ummadığın bir zamanda kaybolursun kendi hikayende Kimse yok mu naraların faydasızdır Sonra karanlıklarını örten kişi gelir yanına Sevdiğin Büyüttüğün Ölüm pahasına yaşamayı göze aldığın Ya Yürüdüğünüz o yollar kaldırımlar şahit olurken mutluluğunuza bir gün gideceğini bildiğin halde sarılırsın En çaresiz teselli de budur aslında Bir gün gideceğini bildiğin halde ona sımsıkı sarılmak Bir gün eline tükenen kalem leri alacağını ve çizgi çekeceğini bilirsin aslında Kırılganlıklar anılar birikir ve bahanelere verir elini Bahanelerse hep bitirme çabasıdır aşkın Hiç olmamış gibi davranır En büyük sükunetlere gizlenip puslu gecelere merhaba denir o gittikten sonra Umut hep dünlerde kalır Ve hayat ona dur demeye yetmez bazen Fakat o bildiğini yapar ve gider Bütün aşk adına ekilmiş tohumları yakar İki cümlelik bir eser kalır ortaya Yüreğin acı bir seslenişi yansır aklına Kimseye güvenmiyorum artık terk eden bendeyken

Önemli olan gözlerdeki ışıltı değildir O ışığın kaynağıdır Nereden gelir nereye gider hiç bilmezken üstelik o kıpırtı senin ruhuna işleyen bir büyü olur adeta Adı aşk belirtileridir bunun Zamanla gün yüzüne çıkar kanıksanmış belirtiler Ya sevmeye başlarsın ya da kalırsın hiçbir şey yapmadan yapamadan Aşkın en çıkmazlarına yürümek belki çıkar ümididir Ümitler yıkılmazsa hikayen başlar Hikayenin dil bilgisi olur sevdiğin Sessizce büyütürsün onu hikayende Bazen kırılırsın bazen mutlu olur sarılırsın kelimelere Bazense ummadığın bir zamanda kaybolursun kendi hikayende Kimse yok mu naraların faydasızdır Sonra karanlıklarını örten kişi gelir yanına Sevdiğin Büyüttüğün Ölüm pahasına yaşamayı göze aldığın Ya Yürüdüğünüz o yollar kaldırımlar şahit olurken mutluluğunuza bir gün gideceğini bildiğin halde sarılırsın En çaresiz teselli de budur aslında Bir gün gideceğini bildiğin halde ona sımsıkı sarılmak Bir gün eline tükenen kalem leri alacağını ve çizgi çekeceğini bilirsin aslında Kırılganlıklar anılar birikir ve bahanelere verir elini Bahanelerse hep bitirme çabasıdır aşkın Hiç olmamış gibi davranır En büyük sükunetlere gizlenip puslu gecelere merhaba denir o gittikten sonra Umut hep dünlerde kalır Ve hayat ona dur demeye yetmez bazen Fakat o bildiğini yapar ve gider Bütün aşk adına ekilmiş tohumları yakar İki cümlelik bir eser kalır ortaya Yüreğin acı bir seslenişi yansır aklına Kimseye güvenmiyorum artık terk eden bendeyken

Önemli olan gözlerdeki ışıltı değildir O ışığın kaynağıdır Nereden gelir nereye gider hiç bilmezken üstelik o kıpırtı senin ruhuna işleyen bir büyü olur adeta Adı aşk belirtileridir bunun Zamanla gün yüzüne çıkar kanıksanmış belirtiler Ya sevmeye başlarsın ya da kalırsın hiçbir şey yapmadan yapamadan Aşkın en çıkmazlarına yürümek belki çıkar ümididir Ümitler yıkılmazsa hikayen başlar Hikayenin dil bilgisi olur sevdiğin Sessizce büyütürsün onu hikayende Bazen kırılırsın bazen mutlu olur sarılırsın kelimelere Bazense ummadığın bir zamanda kaybolursun kendi hikayende Kimse yok mu naraların faydasızdır Sonra karanlıklarını örten kişi gelir yanına Sevdiğin Büyüttüğün Ölüm pahasına yaşamayı göze aldığın Ya Yürüdüğünüz o yollar kaldırımlar şahit olurken mutluluğunuza bir gün gideceğini bildiğin halde sarılırsın En çaresiz teselli de budur aslında Bir gün gideceğini bildiğin halde ona sımsıkı sarılmak Bir gün eline tükenen kalem leri alacağını ve çizgi çekeceğini bilirsin aslında Kırılganlıklar anılar birikir ve bahanelere verir elini Bahanelerse hep bitirme çabasıdır aşkın Hiç olmamış gibi davranır En büyük sükunetlere gizlenip puslu gecelere merhaba denir o gittikten sonra Umut hep dünlerde kalır Ve hayat ona dur demeye yetmez bazen Fakat o bildiğini yapar ve gider Bütün aşk adına ekilmiş tohumları yakar İki cümlelik bir eser kalır ortaya Yüreğin acı bir seslenişi yansır aklına Kimseye güvenmiyorum artık terk eden bendeyken

Önemli olan gözlerdeki ışıltı değildir O ışığın kaynağıdır Nereden gelir nereye gider hiç bilmezken üstelik o kıpırtı senin ruhuna işleyen bir büyü olur adeta Adı aşk belirtileridir bunun Zamanla gün yüzüne çıkar kanıksanmış belirtiler Ya sevmeye başlarsın ya da kalırsın hiçbir şey yapmadan yapamadan Aşkın en çıkmazlarına yürümek belki çıkar ümididir Ümitler yıkılmazsa hikayen başlar Hikayenin dil bilgisi olur sevdiğin Sessizce büyütürsün onu hikayende Bazen kırılırsın bazen mutlu olur sarılırsın kelimelere Bazense ummadığın bir zamanda kaybolursun kendi hikayende Kimse yok mu naraların faydasızdır Sonra karanlıklarını örten kişi gelir yanına Sevdiğin Büyüttüğün Ölüm pahasına yaşamayı göze aldığın Ya Yürüdüğünüz o yollar kaldırımlar şahit olurken mutluluğunuza bir gün gideceğini bildiğin halde sarılırsın En çaresiz teselli de budur aslında Bir gün gideceğini bildiğin halde ona sımsıkı sarılmak Bir gün eline tükenen kalem leri alacağını ve çizgi çekeceğini bilirsin aslında Kırılganlıklar anılar birikir ve bahanelere verir elini Bahanelerse hep bitirme çabasıdır aşkın Hiç olmamış gibi davranır En büyük sükunetlere gizlenip puslu gecelere merhaba denir o gittikten sonra Umut hep dünlerde kalır Ve hayat ona dur demeye yetmez bazen Fakat o bildiğini yapar ve gider Bütün aşk adına ekilmiş tohumları yakar İki cümlelik bir eser kalır ortaya Yüreğin acı bir seslenişi yansır aklına Kimseye güvenmiyorum artık terk eden bendeyken

Önemli olan gözlerdeki ışıltı değildir O ışığın kaynağıdır Nereden gelir nereye gider hiç bilmezken üstelik o kıpırtı senin ruhuna işleyen bir büyü olur adeta Adı aşk belirtileridir bunun Zamanla gün yüzüne çıkar kanıksanmış belirtiler Ya sevmeye başlarsın ya da kalırsın hiçbir şey yapmadan yapamadan Aşkın en çıkmazlarına yürümek belki çıkar ümididir Ümitler yıkılmazsa hikayen başlar Hikayenin dil bilgisi olur sevdiğin Sessizce büyütürsün onu hikayende Bazen kırılırsın bazen mutlu olur sarılırsın kelimelere Bazense ummadığın bir zamanda kaybolursun kendi hikayende Kimse yok mu naraların faydasızdır Sonra karanlıklarını örten kişi gelir yanına Sevdiğin Büyüttüğün Ölüm pahasına yaşamayı göze aldığın Ya Yürüdüğünüz o yollar kaldırımlar şahit olurken mutluluğunuza bir gün gideceğini bildiğin halde sarılırsın En çaresiz teselli de budur aslında Bir gün gideceğini bildiğin halde ona sımsıkı sarılmak Bir gün eline tükenen kalem leri alacağını ve çizgi çekeceğini bilirsin aslında Kırılganlıklar anılar birikir ve bahanelere verir elini Bahanelerse hep bitirme çabasıdır aşkın Hiç olmamış gibi davranır En büyük sükunetlere gizlenip puslu gecelere merhaba denir o gittikten sonra Umut hep dünlerde kalır Ve hayat ona dur demeye yetmez bazen Fakat o bildiğini yapar ve gider Bütün aşk adına ekilmiş tohumları yakar İki cümlelik bir eser kalır ortaya Yüreğin acı bir seslenişi yansır aklına Kimseye güvenmiyorum artık terk eden bendeyken