Ayaz — Harun Muğla

Karanlığın tek suçlusu oydu sanki O yargılayan gözler bırakmıyordu peşini adım attığı her yerdeydi İnsanlar kayboluyordu çevresinden Bir yüzük parmağından kayıp gidiyor öylece düşüyordu İstanbul Boğazı na İstenmiyordu Eşref Dışlanıyor sürülüyordu Eski soğuk bir evde açıyordu gözlerini Takvim yapraklarını yırtıyordu her sabah Birgün o fazla iddialı dediği sözü gördü bir takvim yaprağında Vefa geçmişin gölgesinde değil geleceğin ışığında yaşamaktır

Karanlığın tek suçlusu oydu sanki O yargılayan gözler bırakmıyordu peşini adım attığı her yerdeydi İnsanlar kayboluyordu çevresinden Bir yüzük parmağından kayıp gidiyor öylece düşüyordu İstanbul Boğazı na İstenmiyordu Eşref Dışlanıyor sürülüyordu Eski soğuk bir evde açıyordu gözlerini Takvim yapraklarını yırtıyordu her sabah Birgün o fazla iddialı dediği sözü gördü bir takvim yaprağında Vefa geçmişin gölgesinde değil geleceğin ışığında yaşamaktır Tanıtım Bülteninden

Karanlığın tek suçlusu oydu sanki O yargılayan gözler bırakmıyordu peşini adım attığı her yerdeydi İnsanlar kayboluyordu çevresinden Bir yüzük parmağından kayıp gidiyor öylece düşüyordu İstanbul Boğazı na İstenmiyordu Eşref Dışlanıyor sürülüyordu Eski soğuk bir evde açıyordu gözlerini Takvim yapraklarını yırtıyordu her sabah Birgün o fazla iddialı dediği sözü gördü bir takvim yaprağında Vefa geçmişin gölgesinde değil geleceğin ışığında yaşamaktır

Karanlığın tek suçlusu oydu sanki O yargılayan gözler bırakmıyordu peşini adım attığı her yerdeydi İnsanlar kayboluyordu çevresinden Bir yüzük parmağından kayıp gidiyor öylece düşüyordu İstanbul Boğazı na İstenmiyordu Eşref Dışlanıyor sürülüyordu Eski soğuk bir evde açıyordu gözlerini Takvim yapraklarını yırtıyordu her sabah Birgün o fazla iddialı dediği sözü gördü bir takvim yaprağında Vefa geçmişin gölgesinde değil geleceğin ışığında yaşamaktır

Karanlığın tek suçlusu oydu sanki O yargılayan gözler bırakmıyordu peşini adım attığı her yerdeydi İnsanlar kayboluyordu çevresinden Bir yüzük parmağından kayıp gidiyor öylece düşüyordu İstanbul Boğazı na İstenmiyordu Eşref Dışlanıyor sürülüyordu Eski soğuk bir evde açıyordu gözlerini Takvim yapraklarını yırtıyordu her sabah Birgün o fazla iddialı dediği sözü gördü bir takvim yaprağında Vefa geçmişin gölgesinde değil geleceğin ışığında yaşamaktır

Karanlığın tek suçlusu oydu sanki O yargılayan gözler bırakmıyordu peşini adım attığı her yerdeydi İnsanlar kayboluyordu çevresinden Bir yüzük parmağından kayıp gidiyor öylece düşüyordu İstanbul Boğazı na İstenmiyordu Eşref Dışlanıyor sürülüyordu Eski soğuk bir evde açıyordu gözlerini Takvim yapraklarını yırtıyordu her sabah Birgün o fazla iddialı dediği sözü gördü bir takvim yaprağında Vefa geçmişin gölgesinde değil geleceğin ışığında yaşamaktır