Ayda — Lidya Kuyumcu

Ayda nasıl biriydi nasıl birine dönüştü Hayat bazen öyle darbeler vurur ki insana yaşama isteğini sünger gibi emip alır O dakika itibariyle her şey anlamsızlaşır gereksizleşir insanın gözünde Gülmek eğlenmek aşık olmak lüzumsuz gelir Tek gaye hayatta kalmak oluverir Bedenen ölmek gözden çıkarılır zaten ruhen ölüm başlamıştır Fiziki bir ölüm gerçekleşmemesi uğruna yemek yenir su içilir uyunur ve çalışılır Her şey bu denli manasızlaşmışken bazen dal bulur insan kendine ve gerçekten iyi olmak istiyorsa o dala ne kadar sıkı tutunulabilirse o kadar sıkı tutunur Ama ne kadar sıkarsa sıksın o dalı geçmişle yüzleşmezse gelecekte hep bir şey eksik kalacaktır Yüzleşmek zordur ıstıraplıdır ama uzun vadede iyi şeyler vadeder Bir şeyleri geride bırakıp ileriye odaklanılmasını sağlar İlerisi için de işte o dal önemlidir Mutluluk kendi kendine kalkıp da gelmez karşına çıkması için aramak gerekir Yaralarını ne sarıyorsa ona sarılmak gerekir Bazen bir insandır yaralarını saran Nitekim bir insansa ilerisi sallantılı olabilir İnsanlara çok bel bağlamamak gerekir Çoğu gerçek değildir çünkü Eğer her şeyim bir insan diyorsanız dikkat edin Çünkü kimse tam olarak ne gerçektir ne de kalıcı İnsanlar değişir Başka bir deyişle de maskeleri düşer Hep öyle miydi sonradan mı değişti pek bilinmez Söz temsili çıkmazda hisseden kişi önce yüzleşmeli sonra ilerisi için bir dal bulmalıdır Ayda böyle kurtuldu yaşananlardan İlk başta kaçmak ona da mantıklı görünmüştü ama yapayalnızken kendi hayatını kendi değiştirdi Ahsen in kanlar içindeki cesedini gördüğünde Ceren ve Nilüfer le ilgili gerçekleri öğrendiğinde Sarp ve Dicle nin o fotoğrafını tutarken Duygu onu her yeri kan içinde bir depoda bırakıp giderken aynada göz bandının altına her baktığında ona da kaçmak belki de yaşamına son vermek en mantıklısı gibi görünmüştü ama bunlarla yüzleşip mutlu olduğu yolda ilerleyebileceğini anladığında da çok fazla şey değişti hayatında O tiyatro sahnesine çıktığında veya o kameranın önüne geçip anısı olanduyguları en duru haliyle dışarıya dökerken tüy gibi hafiflediğini fark etti Ayda sonsuz bir mutluluk aramadı imkânsız olan bu şeyi Ama o başardı yalnız ve mutsuz hissettiği o zamanlar çok şeyi yendi ve bu yolda çok şey öğrendi