Ayın İki Yüzü — Uğur Süleymanoğlu

Kış mevsimi ayları devirmişti Denizden gelen sert rüzgârlar yüzleri parçalıyor gibiydi Güneş günlere küsmüş yerini kara bulutlara bırakmıştı Kimi insanlar mutlu kimisi üzgün kimisi de farklı dertlerle hayata tutunuyordu Bazıları mutluluk kahkahaları atarken bazıları da hüzünle denizin mavilerine dalıp umutlarını tazeliyordu Bir aileye sahip olmadan yüreğinde kocaman aşkı besleyen ve bütün sevgisini ay yüzlü kadına adayan bir gencin sade bir aşk hikâyesi

Kış mevsimi ayları devirmişti Denizden gelen sert rüzgârlar yüzleri parçalıyor gibiydi Güneş günlere küsmüş yerini kara bulutlara bırakmıştı Kimi insanlar mutlu kimisi üzgün kimisi de farklı dertlerle hayata tutunuyordu Bazıları mutluluk kahkahaları atarken bazıları da hüzünle denizin mavilerine dalıp umutlarını tazeliyordu Bir aileye sahip olmadan yüreğinde kocaman aşkı besleyen ve bütün sevgisini ay yüzlü kadına adayan bir gencin sade bir aşk hikâyesi

Kış mevsimi ayları devirmişti Denizden gelen sert rüzgârlar yüzleri parçalıyor gibiydi Güneş günlere küsmüş yerini kara bulutlara bırakmıştı Kimi insanlar mutlu kimisi üzgün kimisi de farklı dertlerle hayata tutunuyordu Bazıları mutluluk kahkahaları atarken bazıları da hüzünle denizin mavilerine dalıp umutlarını tazeliyordu Bir aileye sahip olmadan yüreğinde kocaman aşkı besleyen ve bütün sevgisini ay yüzlü kadına adayan bir gencin sade bir aşk hikâyesi

Kış mevsimi ayları devirmişti Denizden gelen sert rüzgârlar yüzleri parçalıyor gibiydi Güneş günlere küsmüş yerini kara bulutlara bırakmıştı Kimi insanlar mutlu kimisi üzgün kimisi de farklı dertlerle hayata tutunuyordu Bazıları mutluluk kahkahaları atarken bazıları da hüzünle denizin mavilerine dalıp umutlarını tazeliyordu Bir aileye sahip olmadan yüreğinde kocaman aşkı besleyen ve bütün sevgisini ay yüzlü kadına adayan bir gencin sade bir aşk hikâyesi