Aynadaki Göz — Kezban Şahin Taysun

İnsan ve doğanın sessiz çığlıklarına ayna tutan öyküler Aynadaki Göz yazarın kadın doğa ve aşka dair ödüllü öykülerini bir araya getiren güçlü bir seçki Toplum baskısı altında susan ve doğrularını savunamayan kadınların hikâyeleriyle okura karanlığı sorgulatıyor Kimi zaman hüzünle yoğrulmuş bu öyküler yer yer mizahın ince dokunuşlarıyla yüzlerde hafif bir tebessüm bırakıyor Aşkı yalnızlığı umudu ve direnci anlatan satırlar doğanın giderek kısılan sesini insanın iç yankısıyla buluşturuyor Duyarsızlık sevgisizlik ve savurganlığın yol açtığı yıkımı hatırlatırken okuru hem kendi benliğiyle hem de yaşadığı evrenle yüzleşmeye davet ediyor Durdu Düşmanının yenilgisinde hissettiği zafer sevincini anımsadı Mağazanın dış kapısındaki aynaya bakarken mırıldandı Kimsin sen Eski benliğinin izleriyle konuşmaya başladı Bana daralttığı dünyada değilim artık kendi genişliğimde salınıyorum Sonra ağlamaklı oldu Evet işte bu kaldırımlarda mutlu yürüyebiliyorum şimdi Oysa yıllar önce bir kaçak gibi gitmişti bu şehirden Gitmişti gitmesine de Kent onunla birlikte taşınmamıştı ya başka bir yere Her yerleşim gibi olağan değişimini yaşamıştı binalar artmış caddeler yenilenmişti Ya bazı kaldırımlar Onlar aynı kalmıştı Sanki geçmişin izleri onu başka yerlere götürüyordu Bunun farkına varıp yolların sesine kulak verdi Tanıtım Bülteninden

İnsan ve doğanın sessiz çığlıklarına ayna tutan öyküler Aynadaki Göz yazarın kadın doğa ve aşka dair ödüllü öykülerini bir araya getiren güçlü bir seçki Toplum baskısı altında susan ve doğrularını savunamayan kadınların hikâyeleriyle okura karanlığı sorgulatıyor Kimi zaman hüzünle yoğrulmuş bu öyküler yer yer mizahın ince dokunuşlarıyla yüzlerde hafif bir tebessüm bırakıyor Aşkı yalnızlığı umudu ve direnci anlatan satırlar doğanın giderek kısılan sesini insanın iç yankısıyla buluşturuyor Duyarsızlık sevgisizlik ve savurganlığın yol açtığı yıkımı hatırlatırken okuru hem kendi benliğiyle hem de yaşadığı evrenle yüzleşmeye davet ediyor Durdu Düşmanının yenilgisinde hissettiği zafer sevincini anımsadı Mağazanın dış kapısındaki aynaya bakarken mırıldandı Kimsin sen Eski benliğinin izleriyle konuşmaya başladı Bana daralttığı dünyada değilim artık kendi genişliğimde salınıyorum Sonra ağlamaklı oldu Evet işte bu kaldırımlarda mutlu yürüyebiliyorum şimdi Oysa yıllar önce bir kaçak gibi gitmişti bu şehirden Gitmişti gitmesine de Kent onunla birlikte taşınmamıştı ya başka bir yere Her yerleşim gibi olağan değişimini yaşamıştı binalar artmış caddeler yenilenmişti Ya bazı kaldırımlar Onlar aynı kalmıştı Sanki geçmişin izleri onu başka yerlere götürüyordu Bunun farkına varıp yolların sesine kulak verdi

İnsan ve doğanın sessiz çığlıklarına ayna tutan öyküler Aynadaki Göz yazarın kadın doğa ve aşka dair ödüllü öykülerini bir araya getiren güçlü bir seçki Toplum baskısı altında susan ve doğrularını savunamayan kadınların hikâyeleriyle okura karanlığı sorgulatıyor Kimi zaman hüzünle yoğrulmuş bu öyküler yer yer mizahın ince dokunuşlarıyla yüzlerde hafif bir tebessüm bırakıyor Aşkı yalnızlığı umudu ve direnci anlatan satırlar doğanın giderek kısılan sesini insanın iç yankısıyla buluşturuyor Duyarsızlık sevgisizlik ve savurganlığın yol açtığı yıkımı hatırlatırken okuru hem kendi benliğiyle hem de yaşadığı evrenle yüzleşmeye davet ediyor Durdu Düşmanının yenilgisinde hissettiği zafer sevincini anımsadı Mağazanın dış kapısındaki aynaya bakarken mırıldandı Kimsin sen Eski benliğinin izleriyle konuşmaya başladı Bana daralttığı dünyada değilim artık kendi genişliğimde salınıyorum Sonra ağlamaklı oldu Evet işte bu kaldırımlarda mutlu yürüyebiliyorum şimdi Oysa yıllar önce bir kaçak gibi gitmişti bu şehirden Gitmişti gitmesine de Kent onunla birlikte taşınmamıştı ya başka bir yere Her yerleşim gibi olağan değişimini yaşamıştı binalar artmış caddeler yenilenmişti Ya bazı kaldırımlar Onlar aynı kalmıştı Sanki geçmişin izleri onu başka yerlere götürüyordu Bunun farkına varıp yolların sesine kulak verdi

İnsan ve doğanın sessiz çığlıklarına ayna tutan öyküler Aynadaki Göz yazarın kadın doğa ve aşka dair ödüllü öykülerini bir araya getiren güçlü bir seçki Toplum baskısı altında susan ve doğrularını savunamayan kadınların hikâyeleriyle okura karanlığı sorgulatıyor Kimi zaman hüzünle yoğrulmuş bu öyküler yer yer mizahın ince dokunuşlarıyla yüzlerde hafif bir tebessüm bırakıyor Aşkı yalnızlığı umudu ve direnci anlatan satırlar doğanın giderek kısılan sesini insanın iç yankısıyla buluşturuyor Duyarsızlık sevgisizlik ve savurganlığın yol açtığı yıkımı hatırlatırken okuru hem kendi benliğiyle hem de yaşadığı evrenle yüzleşmeye davet ediyor Durdu Düşmanının yenilgisinde hissettiği zafer sevincini anımsadı Mağazanın dış kapısındaki aynaya bakarken mırıldandı Kimsin sen Eski benliğinin izleriyle konuşmaya başladı Bana daralttığı dünyada değilim artık kendi genişliğimde salınıyorum Sonra ağlamaklı oldu Evet işte bu kaldırımlarda mutlu yürüyebiliyorum şimdi Oysa yıllar önce bir kaçak gibi gitmişti bu şehirden Gitmişti gitmesine de Kent onunla birlikte taşınmamıştı ya başka bir yere Her yerleşim gibi olağan değişimini yaşamıştı binalar artmış caddeler yenilenmişti Ya bazı kaldırımlar Onlar aynı kalmıştı Sanki geçmişin izleri onu başka yerlere götürüyordu Bunun farkına varıp yolların sesine kulak verdi