Aynadaki Sandalcı ile Rutin Bir Stereo Monolog — Atay Sadi

Hey Hazal ım Çipil gözlü Hazal ım hey Saklambaç oynadım da Mazinin arka bahçesinde demin Seni sobeledim ilk Böğrüme yapıştın yakan top gibi Tahta topaç gibi başımı döndürdün Çıkıp geliversen de ah Işıl ışıl misketlerimi avuçlayıp Çamura saçsan yine Ziyanı yok Ben de evciğini bozardım Alamazsam hıncımı Bez bebeğinin saçını yolardım Huyun kurusun sümüklü Hazal Mızıklama bak yine N olmuş yedi yaşında değilsem Kırk yedimdeyim inkâr etmem Ama sen de Gözlerimin çevresindeki kırışıklara kanma Sakalımdaki üç beş akı da şahit tutma Aldanma Hazal Ne yedi yaşından eksiğim Ne yedi yaşından çoğum Yüreğimle ruhumla Bak işte çocuğum