Aynadaki Zindan — Selman Mellioğlu

Sesler geliyor delice zindan ahırlarından Garip ürpertiler sarıyor bedenleri sehpalardan Ürkek ürkek adımları kovalıyor cinler Ve gölgelerde kayboluyor ansızın bürünen kinler Soğuk ürpertiler vuruyor pencereye kırışık Rüzgârlar ayak kovalıyor tenhalarda alışık Zambaklar uyanıyor korkudan canlıca Ve bir damla düşüyor bilmem nasıl kanlıca Karabasan mı yoksa saklanan başka ne Yolunu kesiyor zindanda her köşe Kaçmak ne kifayet sanki her yön aynı Yavaştan ayakların bağı çözülüyor çekiliyor kanı Duvarlardan bile çığlıklar geliyor dinmez Acı sesleri yankılanıyor sanki dirilmez Giden son yarasanın son çırpınışında Sönüyor son kez aynadaki zindan kapanışında