Babam Veyis Ersöz ve Yaşadıklarımız — Salih Sedat Ersöz

Herkes onun elinden ve dilinden emindı Kimseyi kırmamaya özen gösterirdi Toplum içinde kendisine söz verilmeden konuşmaz gerektiği kadar yürekten az ve öz konuşurdu Inanmadığı bir sözü söylemez inandığı doğruları dile getirirdi İfrat ve tefritten uzak daima orta yolu tercih eder ve öyle yaşardı Insanlara çok değer verir zıyaretçilerıni hastalığı anında dahi ayakta karşılardı Aramayanı bile arayan bır hali vardı Ailesine evlat ve torunlarına çok düşkündü Yardımseverdi Cömertti Sözünde durma konusunda çok hassastı Bir söz verdi ise ne pahasına olursa olsun onu yerine getirirdi Para mal mülk makam gibi hiçbir şeyde gözü olmadı Dünya hırsına kapılmadı Nefsine yenilmedi Şeytanın tuzağına düşmedi Yaptığı her işte Allah rızasını gözetti Her durumda şükrü elden bırakmadı Kibir büyüklenme kendini başkalarından üstün görme gibi hastalıklar hiçbir zaman onun semtine uğramamış tevazuyu elden bırakmamıştı Sadece farzlarda değil sünnetlerde bile son derece hassastı Evde dışarda toplumda yalnızken hep aynı kişi idi Neyse oydu Nasılsa öyle görünür farklı görünmezdi Tek kişiliği vardı Her yerde aynı Veyis Ersöz idi