Bahri Memlükler de Sosyal Hizmetler 1250 1382 — Hilmi Keleş

Memlükler 1250 1517 yılları arasında Orta Doğuda hüküm sürmüş önemli bir Müslüman Türk devletidir Memlüklerde diğer Türk devletlerinden farklı olarak yönetici kesim köle asıllı kişilerden oluşmuştur Bu köleler askeri eğitim aldıktan sonra emir komuta zinciri içerisinde bir hiyerarşiye sahip olarak devleti yönetmişlerdir Memlükler yöneticilerinin geldiği köken askeri ve dini eğitim aldıkları mekânlar gibi farklı sebeplerle iki ayrı devreye ayrılmış olup birinci döneme Bahrî Türk Memlükleri 648 784 1250 1382 ikinci döneme ise Burcî Çerkez Memlükleri 784 923 1382 1517 denilmiştir Çalışmamızı teşkil eden sosyal hizmetler konusu XIX yüzyılda sanayi inkılabından sonra daha çok Batı medeniyetinde ortaya çıkan bir kavramdır Memlükler dönemi kaynakları incelendiğinde sosyal hizmet faaliyetlerinin aslında Hz Muhammed den itibaren başladığı ve sonraki süreçlerde de kurumsallaşarak Müslüman devletlerde de devam ettiği görülmektedir Bahri Memlüklerde sosyal hizmetler devletin önemle üzerinde durduğu bir husustur Sultan ümerâ ve zenginler toplumun belli bir kesimini oluşturan fakir ve muhtaç gibi dezavantajlı grupların sıkıntı çekmeden hayatlarını devam ettirebilmeleri için bireysel olarak vakıflar kurarak veya devlet desteğiyle bu hizmetleri yürütmüşlerdir Toplumda yardıma muhtaç olan bu dezavantajlı gruplar arasında çocuk yetim öğrenci hasta yaşlı kadın esir mülteci ve mahkûm gibi kişiler yer almaktaydı Bu faaliyetlerle yardıma muhtaç grupların toplumdaki diğer bireylerin hayat standartlarına yakın bir seviyede yaşam sürmelerine imkân sağlanmıştır Bu kişilerin devlet tarafından kamu kaynaklarından yeterli düzeyde yararlanabilmeleri bireylerin kendilerini geliştirmeleri ve kendi ayakları üzerinde durabilmeleri hedeflenmiştir Bunlara ilaveten sosyal hizmetlerle toplumsal hayatta yardımlaşma ve dayanışma esas alınarak bireysel özgürlüğü sağlama sosyal işlevselliği devam ettirme ve iyilik halini koruma amaç edinilmiştir Memlüklerde sultan ümerâ ve yönetici elit kesimi başta olmak üzere ulemâ zengin tâcirler ile bunların aileleri ve diğer hayırseverler bireysel olarak veya vakıflar kurarak sosyal hizmet faaliyetlerine destek olmuşlardır Bu destekler sayesinde yardıma muhtaç grupların yeme içme barınma ve kıyafet gibi maddi ihtiyaçları karşılanmış ve mektep medrese gibi kurumlarda eğitim almaları sağlanmıştır Bu grupların maddi ihtiyaçlarının karşılanmasının yanında manevi ihtiyaçlarının karşılanmasına yönelik olarak da hasta ziyaretlerine önem verilerek âdeta onlara moral verilmiştir Ayrıca mahkûmlara aileleriyle görüşme imkânı sağlanmış ve onların ibadet etmelerine de engel olunmamıştır Bunlara ilaveten engelli insanların iş hayatında kendi durumlarına göre çalışmalarına yardımcı olunmuş ve böylece onlara manevi destek sağlanmıştır

Memlükler 1250 1517 yılları arasında Orta Doğuda hüküm sürmüş önemli bir Müslüman Türk devletidir Memlüklerde diğer Türk devletlerinden farklı olarak yönetici kesim köle asıllı kişilerden oluşmuştur Bu köleler askeri eğitim aldıktan sonra emir komuta zinciri içerisinde bir hiyerarşiye sahip olarak devleti yönetmişlerdir Memlükler yöneticilerinin geldiği köken askeri ve dini eğitim aldıkları mekânlar gibi farklı sebeplerle iki ayrı devreye ayrılmış olup birinci döneme Bahrî Türk Memlükleri 648 784 1250 1382 ikinci döneme ise Burcî Çerkez Memlükleri 784 923 1382 1517 denilmiştir Çalışmamızı teşkil eden sosyal hizmetler konusu XIX yüzyılda sanayi inkılabından sonra daha çok Batı medeniyetinde ortaya çıkan bir kavramdır Memlükler dönemi kaynakları incelendiğinde sosyal hizmet faaliyetlerinin aslında Hz Muhammed den itibaren başladığı ve sonraki süreçlerde de kurumsallaşarak Müslüman devletlerde de devam ettiği görülmektedir Bahri Memlüklerde sosyal hizmetler devletin önemle üzerinde durduğu bir husustur Sultan ümerâ ve zenginler toplumun belli bir kesimini oluşturan fakir ve muhtaç gibi dezavantajlı grupların sıkıntı çekmeden hayatlarını devam ettirebilmeleri için bireysel olarak vakıflar kurarak veya devlet desteğiyle bu hizmetleri yürütmüşlerdir Toplumda yardıma muhtaç olan bu dezavantajlı gruplar arasında çocuk yetim öğrenci hasta yaşlı kadın esir mülteci ve mahkûm gibi kişiler yer almaktaydı Bu faaliyetlerle yardıma muhtaç grupların toplumdaki diğer bireylerin hayat standartlarına yakın bir seviyede yaşam sürmelerine imkân sağlanmıştır Bu kişilerin devlet tarafından kamu kaynaklarından yeterli düzeyde yararlanabilmeleri bireylerin kendilerini geliştirmeleri ve kendi ayakları üzerinde durabilmeleri hedeflenmiştir Bunlara ilaveten sosyal hizmetlerle toplumsal hayatta yardımlaşma ve dayanışma esas alınarak bireysel özgürlüğü sağlama sosyal işlevselliği devam ettirme ve iyilik halini koruma amaç edinilmiştir Memlüklerde sultan ümerâ ve yönetici elit kesimi başta olmak üzere ulemâ zengin tâcirler ile bunların aileleri ve diğer hayırseverler bireysel olarak veya vakıflar kurarak sosyal hizmet faaliyetlerine destek olmuşlardır Bu destekler sayesinde yardıma muhtaç grupların yeme içme barınma ve kıyafet gibi maddi ihtiyaçları karşılanmış ve mektep medrese gibi kurumlarda eğitim almaları sağlanmıştır Bu grupların maddi ihtiyaçlarının karşılanmasının yanında manevi ihtiyaçlarının karşılanmasına yönelik olarak da hasta ziyaretlerine önem verilerek âdeta onlara moral verilmiştir Ayrıca mahkûmlara aileleriyle görüşme imkânı sağlanmış ve onların ibadet etmelerine de engel olunmamıştır Bunlara ilaveten engelli insanların iş hayatında kendi durumlarına göre çalışmalarına yardımcı olunmuş ve böylece onlara manevi destek sağlanmıştır Tanıtım Bülteninden

Memlükler 1250 1517 yılları arasında Orta Doğuda hüküm sürmüş önemli bir Müslüman Türk devletidir Memlüklerde diğer Türk devletlerinden farklı olarak yönetici kesim köle asıllı kişilerden oluşmuştur Bu köleler askeri eğitim aldıktan sonra emir komuta zinciri içerisinde bir hiyerarşiye sahip olarak devleti yönetmişlerdir Memlükler yöneticilerinin geldiği köken askeri ve dini eğitim aldıkları mekânlar gibi farklı sebeplerle iki ayrı devreye ayrılmış olup birinci döneme Bahrî Türk Memlükleri 648 784 1250 1382 ikinci döneme ise Burcî Çerkez Memlükleri 784 923 1382 1517 denilmiştir Çalışmamızı teşkil eden sosyal hizmetler konusu XIX yüzyılda sanayi inkılabından sonra daha çok Batı medeniyetinde ortaya çıkan bir kavramdır Memlükler dönemi kaynakları incelendiğinde sosyal hizmet faaliyetlerinin aslında Hz Muhammed den itibaren başladığı ve sonraki süreçlerde de kurumsallaşarak Müslüman devletlerde de devam ettiği görülmektedir Bahri Memlüklerde sosyal hizmetler devletin önemle üzerinde durduğu bir husustur Sultan ümerâ ve zenginler toplumun belli bir kesimini oluşturan fakir ve muhtaç gibi dezavantajlı grupların sıkıntı çekmeden hayatlarını devam ettirebilmeleri için bireysel olarak vakıflar kurarak veya devlet desteğiyle bu hizmetleri yürütmüşlerdir Toplumda yardıma muhtaç olan bu dezavantajlı gruplar arasında çocuk yetim öğrenci hasta yaşlı kadın esir mülteci ve mahkûm gibi kişiler yer almaktaydı Bu faaliyetlerle yardıma muhtaç grupların toplumdaki diğer bireylerin hayat standartlarına yakın bir seviyede yaşam sürmelerine imkân sağlanmıştır Bu kişilerin devlet tarafından kamu kaynaklarından yeterli düzeyde yararlanabilmeleri bireylerin kendilerini geliştirmeleri ve kendi ayakları üzerinde durabilmeleri hedeflenmiştir Bunlara ilaveten sosyal hizmetlerle toplumsal hayatta yardımlaşma ve dayanışma esas alınarak bireysel özgürlüğü sağlama sosyal işlevselliği devam ettirme ve iyilik halini koruma amaç edinilmiştir Memlüklerde sultan ümerâ ve yönetici elit kesimi başta olmak üzere ulemâ zengin tâcirler ile bunların aileleri ve diğer hayırseverler bireysel olarak veya vakıflar kurarak sosyal hizmet faaliyetlerine destek olmuşlardır Bu destekler sayesinde yardıma muhtaç grupların yeme içme barınma ve kıyafet gibi maddi ihtiyaçları karşılanmış ve mektep medrese gibi kurumlarda eğitim almaları sağlanmıştır Bu grupların maddi ihtiyaçlarının karşılanmasının yanında manevi ihtiyaçlarının karşılanmasına yönelik olarak da hasta ziyaretlerine önem verilerek âdeta onlara moral verilmiştir Ayrıca mahkûmlara aileleriyle görüşme imkânı sağlanmış ve onların ibadet etmelerine de engel olunmamıştır Bunlara ilaveten engelli insanların iş hayatında kendi durumlarına göre çalışmalarına yardımcı olunmuş ve böylece onlara manevi destek sağlanmıştır Tanıtım Bülteninden

Memlükler 1250 1517 yılları arasında Orta Doğuda hüküm sürmüş önemli bir Müslüman Türk devletidir Memlüklerde diğer Türk devletlerinden farklı olarak yönetici kesim köle asıllı kişilerden oluşmuştur Bu köleler askeri eğitim aldıktan sonra emir komuta zinciri içerisinde bir hiyerarşiye sahip olarak devleti yönetmişlerdir Memlükler yöneticilerinin geldiği köken askeri ve dini eğitim aldıkları mekânlar gibi farklı sebeplerle iki ayrı devreye ayrılmış olup birinci döneme Bahrî Türk Memlükleri 648 784 1250 1382 ikinci döneme ise Burcî Çerkez Memlükleri 784 923 1382 1517 denilmiştir Çalışmamızı teşkil eden sosyal hizmetler konusu XIX yüzyılda sanayi inkılabından sonra daha çok Batı medeniyetinde ortaya çıkan bir kavramdır Memlükler dönemi kaynakları incelendiğinde sosyal hizmet faaliyetlerinin aslında Hz Muhammed den itibaren başladığı ve sonraki süreçlerde de kurumsallaşarak Müslüman devletlerde de devam ettiği görülmektedir Bahri Memlüklerde sosyal hizmetler devletin önemle üzerinde durduğu bir husustur Sultan ümerâ ve zenginler toplumun belli bir kesimini oluşturan fakir ve muhtaç gibi dezavantajlı grupların sıkıntı çekmeden hayatlarını devam ettirebilmeleri için bireysel olarak vakıflar kurarak veya devlet desteğiyle bu hizmetleri yürütmüşlerdir Toplumda yardıma muhtaç olan bu dezavantajlı gruplar arasında çocuk yetim öğrenci hasta yaşlı kadın esir mülteci ve mahkûm gibi kişiler yer almaktaydı Bu faaliyetlerle yardıma muhtaç grupların toplumdaki diğer bireylerin hayat standartlarına yakın bir seviyede yaşam sürmelerine imkân sağlanmıştır Bu kişilerin devlet tarafından kamu kaynaklarından yeterli düzeyde yararlanabilmeleri bireylerin kendilerini geliştirmeleri ve kendi ayakları üzerinde durabilmeleri hedeflenmiştir Bunlara ilaveten sosyal hizmetlerle toplumsal hayatta yardımlaşma ve dayanışma esas alınarak bireysel özgürlüğü sağlama sosyal işlevselliği devam ettirme ve iyilik halini koruma amaç edinilmiştir Memlüklerde sultan ümerâ ve yönetici elit kesimi başta olmak üzere ulemâ zengin tâcirler ile bunların aileleri ve diğer hayırseverler bireysel olarak veya vakıflar kurarak sosyal hizmet faaliyetlerine destek olmuşlardır Bu destekler sayesinde yardıma muhtaç grupların yeme içme barınma ve kıyafet gibi maddi ihtiyaçları karşılanmış ve mektep medrese gibi kurumlarda eğitim almaları sağlanmıştır Bu grupların maddi ihtiyaçlarının karşılanmasının yanında manevi ihtiyaçlarının karşılanmasına yönelik olarak da hasta ziyaretlerine önem verilerek âdeta onlara moral verilmiştir Ayrıca mahkûmlara aileleriyle görüşme imkânı sağlanmış ve onların ibadet etmelerine de engel olunmamıştır Bunlara ilaveten engelli insanların iş hayatında kendi durumlarına göre çalışmalarına yardımcı olunmuş ve böylece onlara manevi destek sağlanmıştır

Memlükler 1250 1517 yılları arasında Orta Doğuda hüküm sürmüş önemli bir Müslüman Türk devletidir Memlüklerde diğer Türk devletlerinden farklı olarak yönetici kesim köle asıllı kişilerden oluşmuştur Bu köleler askeri eğitim aldıktan sonra emir komuta zinciri içerisinde bir hiyerarşiye sahip olarak devleti yönetmişlerdir Memlükler yöneticilerinin geldiği köken askeri ve dini eğitim aldıkları mekânlar gibi farklı sebeplerle iki ayrı devreye ayrılmış olup birinci döneme Bahrî Türk Memlükleri 648 784 1250 1382 ikinci döneme ise Burcî Çerkez Memlükleri 784 923 1382 1517 denilmiştir Çalışmamızı teşkil eden sosyal hizmetler konusu XIX yüzyılda sanayi inkılabından sonra daha çok Batı medeniyetinde ortaya çıkan bir kavramdır Memlükler dönemi kaynakları incelendiğinde sosyal hizmet faaliyetlerinin aslında Hz Muhammed den itibaren başladığı ve sonraki süreçlerde de kurumsallaşarak Müslüman devletlerde de devam ettiği görülmektedir Bahri Memlüklerde sosyal hizmetler devletin önemle üzerinde durduğu bir husustur Sultan ümerâ ve zenginler toplumun belli bir kesimini oluşturan fakir ve muhtaç gibi dezavantajlı grupların sıkıntı çekmeden hayatlarını devam ettirebilmeleri için bireysel olarak vakıflar kurarak veya devlet desteğiyle bu hizmetleri yürütmüşlerdir Toplumda yardıma muhtaç olan bu dezavantajlı gruplar arasında çocuk yetim öğrenci hasta yaşlı kadın esir mülteci ve mahkûm gibi kişiler yer almaktaydı Bu faaliyetlerle yardıma muhtaç grupların toplumdaki diğer bireylerin hayat standartlarına yakın bir seviyede yaşam sürmelerine imkân sağlanmıştır Bu kişilerin devlet tarafından kamu kaynaklarından yeterli düzeyde yararlanabilmeleri bireylerin kendilerini geliştirmeleri ve kendi ayakları üzerinde durabilmeleri hedeflenmiştir Bunlara ilaveten sosyal hizmetlerle toplumsal hayatta yardımlaşma ve dayanışma esas alınarak bireysel özgürlüğü sağlama sosyal işlevselliği devam ettirme ve iyilik halini koruma amaç edinilmiştir Memlüklerde sultan ümerâ ve yönetici elit kesimi başta olmak üzere ulemâ zengin tâcirler ile bunların aileleri ve diğer hayırseverler bireysel olarak veya vakıflar kurarak sosyal hizmet faaliyetlerine destek olmuşlardır Bu destekler sayesinde yardıma muhtaç grupların yeme içme barınma ve kıyafet gibi maddi ihtiyaçları karşılanmış ve mektep medrese gibi kurumlarda eğitim almaları sağlanmıştır Bu grupların maddi ihtiyaçlarının karşılanmasının yanında manevi ihtiyaçlarının karşılanmasına yönelik olarak da hasta ziyaretlerine önem verilerek âdeta onlara moral verilmiştir Ayrıca mahkûmlara aileleriyle görüşme imkânı sağlanmış ve onların ibadet etmelerine de engel olunmamıştır Bunlara ilaveten engelli insanların iş hayatında kendi durumlarına göre çalışmalarına yardımcı olunmuş ve böylece onlara manevi destek sağlanmıştır

Memlükler 1250 1517 yılları arasında Orta Doğuda hüküm sürmüş önemli bir Müslüman Türk devletidir Memlüklerde diğer Türk devletlerinden farklı olarak yönetici kesim köle asıllı kişilerden oluşmuştur Bu köleler askeri eğitim aldıktan sonra emir komuta zinciri içerisinde bir hiyerarşiye sahip olarak devleti yönetmişlerdir Memlükler yöneticilerinin geldiği köken askeri ve dini eğitim aldıkları mekânlar gibi farklı sebeplerle iki ayrı devreye ayrılmış olup birinci döneme Bahrî Türk Memlükleri 648 784 1250 1382 ikinci döneme ise Burcî Çerkez Memlükleri 784 923 1382 1517 denilmiştir Çalışmamızı teşkil eden sosyal hizmetler konusu XIX yüzyılda sanayi inkılabından sonra daha çok Batı medeniyetinde ortaya çıkan bir kavramdır Memlükler dönemi kaynakları incelendiğinde sosyal hizmet faaliyetlerinin aslında Hz Muhammed den itibaren başladığı ve sonraki süreçlerde de kurumsallaşarak Müslüman devletlerde de devam ettiği görülmektedir Bahri Memlüklerde sosyal hizmetler devletin önemle üzerinde durduğu bir husustur Sultan ümerâ ve zenginler toplumun belli bir kesimini oluşturan fakir ve muhtaç gibi dezavantajlı grupların sıkıntı çekmeden hayatlarını devam ettirebilmeleri için bireysel olarak vakıflar kurarak veya devlet desteğiyle bu hizmetleri yürütmüşlerdir Toplumda yardıma muhtaç olan bu dezavantajlı gruplar arasında çocuk yetim öğrenci hasta yaşlı kadın esir mülteci ve mahkûm gibi kişiler yer almaktaydı Bu faaliyetlerle yardıma muhtaç grupların toplumdaki diğer bireylerin hayat standartlarına yakın bir seviyede yaşam sürmelerine imkân sağlanmıştır Bu kişilerin devlet tarafından kamu kaynaklarından yeterli düzeyde yararlanabilmeleri bireylerin kendilerini geliştirmeleri ve kendi ayakları üzerinde durabilmeleri hedeflenmiştir Bunlara ilaveten sosyal hizmetlerle toplumsal hayatta yardımlaşma ve dayanışma esas alınarak bireysel özgürlüğü sağlama sosyal işlevselliği devam ettirme ve iyilik halini koruma amaç edinilmiştir Memlüklerde sultan ümerâ ve yönetici elit kesimi başta olmak üzere ulemâ zengin tâcirler ile bunların aileleri ve diğer hayırseverler bireysel olarak veya vakıflar kurarak sosyal hizmet faaliyetlerine destek olmuşlardır Bu destekler sayesinde yardıma muhtaç grupların yeme içme barınma ve kıyafet gibi maddi ihtiyaçları karşılanmış ve mektep medrese gibi kurumlarda eğitim almaları sağlanmıştır Bu grupların maddi ihtiyaçlarının karşılanmasının yanında manevi ihtiyaçlarının karşılanmasına yönelik olarak da hasta ziyaretlerine önem verilerek âdeta onlara moral verilmiştir Ayrıca mahkûmlara aileleriyle görüşme imkânı sağlanmış ve onların ibadet etmelerine de engel olunmamıştır Bunlara ilaveten engelli insanların iş hayatında kendi durumlarına göre çalışmalarına yardımcı olunmuş ve böylece onlara manevi destek sağlanmıştır İngilizce The Mamluks were an important Muslim Turkish state that ruled in the Middle East between 1250 and 1517 Unlike other Turkish states the ruling class in the Mamluk Sultanate was composed of people of slave origin After receiving military training these slaves managed the state within a hierarchical chain of command Due to differences such as the origins of their rulers and the places where they received military and religious training the Mamluks are divided into two distinct periods the first period is called the Bahri Turkish Mamluks 648 784 AH 1250 1382 CE and the second period is known as the Burji Circassian Mamluks 784 923 AH 1382 1517 CE The subject of our study social services is a concept that emerged more prominently in Western civilization after the Industrial Revolution in the 19th century However when sources from the Mamluk period are examined it is seen that social service activities actually began with Prophet Muhammad and continued in subsequent periods becoming institutionalized in Muslim states In the Bahri Mamluk period social services were a matter that the state attached great importance to The sultan emirs and t

Memlükler 1250 1517 yılları arasında Orta Doğuda hüküm sürmüş önemli bir Müslüman Türk devletidir Memlüklerde diğer Türk devletlerinden farklı olarak yönetici kesim köle asıllı kişilerden oluşmuştur Bu köleler askeri eğitim aldıktan sonra emir komuta zinciri içerisinde bir hiyerarşiye sahip olarak devleti yönetmişlerdir Memlükler yöneticilerinin geldiği köken askeri ve dini eğitim aldıkları mekânlar gibi farklı sebeplerle iki ayrı devreye ayrılmış olup birinci döneme Bahrî Türk Memlükleri 648 784 1250 1382 ikinci döneme ise Burcî Çerkez Memlükleri 784 923 1382 1517 denilmiştir Çalışmamızı teşkil eden sosyal hizmetler konusu XIX yüzyılda sanayi inkılabından sonra daha çok Batı medeniyetinde ortaya çıkan bir kavramdır Memlükler dönemi kaynakları incelendiğinde sosyal hizmet faaliyetlerinin aslında Hz Muhammed den itibaren başladığı ve sonraki süreçlerde de kurumsallaşarak Müslüman devletlerde de devam ettiği görülmektedir Bahri Memlüklerde sosyal hizmetler devletin önemle üzerinde durduğu bir husustur Sultan ümerâ ve zenginler toplumun belli bir kesimini oluşturan fakir ve muhtaç gibi dezavantajlı grupların sıkıntı çekmeden hayatlarını devam ettirebilmeleri için bireysel olarak vakıflar kurarak veya devlet desteğiyle bu hizmetleri yürütmüşlerdir Toplumda yardıma muhtaç olan bu dezavantajlı gruplar arasında çocuk yetim öğrenci hasta yaşlı kadın esir mülteci ve mahkûm gibi kişiler yer almaktaydı Bu faaliyetlerle yardıma muhtaç grupların toplumdaki diğer bireylerin hayat standartlarına yakın bir seviyede yaşam sürmelerine imkân sağlanmıştır Bu kişilerin devlet tarafından kamu kaynaklarından yeterli düzeyde yararlanabilmeleri bireylerin kendilerini geliştirmeleri ve kendi ayakları üzerinde durabilmeleri hedeflenmiştir Bunlara ilaveten sosyal hizmetlerle toplumsal hayatta yardımlaşma ve dayanışma esas alınarak bireysel özgürlüğü sağlama sosyal işlevselliği devam ettirme ve iyilik halini koruma amaç edinilmiştir Memlüklerde sultan ümerâ ve yönetici elit kesimi başta olmak üzere ulemâ zengin tâcirler ile bunların aileleri ve diğer hayırseverler bireysel olarak veya vakıflar kurarak sosyal hizmet faaliyetlerine destek olmuşlardır Bu destekler sayesinde yardıma muhtaç grupların yeme içme barınma ve kıyafet gibi maddi ihtiyaçları karşılanmış ve mektep medrese gibi kurumlarda eğitim almaları sağlanmıştır Bu grupların maddi ihtiyaçlarının karşılanmasının yanında manevi ihtiyaçlarının karşılanmasına yönelik olarak da hasta ziyaretlerine önem verilerek âdeta onlara moral verilmiştir Ayrıca mahkûmlara aileleriyle görüşme imkânı sağlanmış ve onların ibadet etmelerine de engel olunmamıştır Bunlara ilaveten engelli insanların iş hayatında kendi durumlarına göre çalışmalarına yardımcı olunmuş ve böylece onlara manevi destek sağlanmıştır