Bak Postacı Geliyor — M Hayati Özkaya

Çağımız hani şu teknolojinin insanı deli eden çağı bizim şaşkın bakışlarımız arasında yalnızlığın ormanına doğru pür neşeyle koşarken ne mektubu ne pulu ne de Bak postacı geliyor selam veriyor şarkısını hatırlamakta O kendi elektronik dijital sanal âleminde yoluna devam ederken biz de bu kocaman dünyada bir kara nokta gibi yaşamak ve kendimize sığınacak bir yer aramaktan başka hiçbir şey yapamıyoruz ya da yapmak istemiyoruz Peki neden böyle garip bir halde yaşıyoruz Neden bir şeyler yazmaktan bir şeyler anlatmaktan bu kadar uzak kaldık Neden kendimizle ve etrafımızla kavga etmekten kurtulamıyoruz Neden neden neden Sonu gelmeyen bu sorular zincirini kıracak cevaplarınız hazırsa ne mutlu size yok bu konuda henüz tam donanımlı değilseniz ya mendil açıp umut toplayacaksınız yaşamaya dair ya da kâğıtla kalemi bir masada buluşturacaksınız Sonra sonrası kolay her şey sizin becerinize kalmış yapacağınız iş şu Sevgili kıymetli değerli unutulmayan aziz biricik dostum kardeşim arkadaşım gibi veya başka başka sıfatlar arasından birini seçerek başlayacaksınız mektubunuzu yazmaya Siz mektubunuzu yavaş yavaş yazarken yüzünüzde aydınlık çizgiler dudaklarınızda tebessümler belirecek yüreğiniz bir kuş gibi kanatlanıp bir başka diyara uçacak kâh bir sevda türküsü taşıyacak Kafdağı nın ötesine kâh bir selam götürecek gurbetin bahçesine Kısacası mutluluğun resmini görmeye başlayacaksınız Hani şu çizilebilir mi dedikleri mutluluğun Evet bir küçük soluk alma bir rahatlama yolu olarak da bakabilirsiniz mektup yazmaya Mektubu yazan rahatlar da kapısının önünde bir postacı kurye mi demem gerekiyordu gören rahatlamaz mı Elbette o da bundan nasibini alır Sadece o mu belki de siz biz ya da hepimiz nasipleriniz bir şeylerden diyerek yazmaya başladığım bu yazıda payımıza düşenleri almak ve dağıtmak için Bak Postacı Geliyor serlevhasıyla bir yolcuğa çıkıyorum

Çağımız hani şu teknolojinin insanı deli eden çağı bizim şaşkın bakışlarımız arasında yalnızlığın ormanına doğru pür neşeyle koşarken ne mektubu ne pulu ne de Bak postacı geliyor selam veriyor şarkısını hatırlamakta O kendi elektronik dijital sanal âleminde yoluna devam ederken biz de bu kocaman dünyada bir kara nokta gibi yaşamak ve kendimize sığınacak bir yer aramaktan başka hiçbir şey yapamıyoruz ya da yapmak istemiyoruz Peki neden böyle garip bir halde yaşıyoruz Neden bir şeyler yazmaktan bir şeyler anlatmaktan bu kadar uzak kaldık Neden kendimizle ve etrafımızla kavga etmekten kurtulamıyoruz Neden neden neden Sonu gelmeyen bu sorular zincirini kıracak cevaplarınız hazırsa ne mutlu size yok bu konuda henüz tam donanımlı değilseniz ya mendil açıp umut toplayacaksınız yaşamaya dair ya da kâğıtla kalemi bir masada buluşturacaksınız Sonra sonrası kolay her şey sizin becerinize kalmış yapacağınız iş şu Sevgili kıymetli değerli unutulmayan aziz biricik dostum kardeşim arkadaşım gibi veya başka başka sıfatlar arasından birini seçerek başlayacaksınız mektubunuzu yazmaya Siz mektubunuzu yavaş yavaş yazarken yüzünüzde aydınlık çizgiler dudaklarınızda tebessümler belirecek yüreğiniz bir kuş gibi kanatlanıp bir başka diyara uçacak kâh bir sevda türküsü taşıyacak Kafdağı nın ötesine kâh bir selam götürecek gurbetin bahçesine Kısacası mutluluğun resmini görmeye başlayacaksınız Hani şu çizilebilir mi dedikleri mutluluğun Evet bir küçük soluk alma bir rahatlama yolu olarak da bakabilirsiniz mektup yazmaya Mektubu yazan rahatlar da kapısının önünde bir postacı kurye mi demem gerekiyordu gören rahatlamaz mı Elbette o da bundan nasibini alır Sadece o mu belki de siz biz ya da hepimiz nasipleriniz bir şeylerden diyerek yazmaya başladığım bu yazıda payımıza düşenleri almak ve dağıtmak için Bak Postacı Geliyor serlevhasıyla bir yolcuğa çıkıyorum Tanıtım Bülteninden

Çağımız hani şu teknolojinin insanı deli eden çağı bizim şaşkın bakışlarımız arasında yalnızlığın ormanına doğru pür neşeyle koşarken ne mektubu ne pulu ne de Bak postacı geliyor selam veriyor şarkısını hatırlamakta O kendi elektronik dijital sanal âleminde yoluna devam ederken biz de bu kocaman dünyada bir kara nokta gibi yaşamak ve kendimize sığınacak bir yer aramaktan başka hiçbir şey yapamıyoruz ya da yapmak istemiyoruz Peki neden böyle garip bir halde yaşıyoruz Neden bir şeyler yazmaktan bir şeyler anlatmaktan bu kadar uzak kaldık Neden kendimizle ve etrafımızla kavga etmekten kurtulamıyoruz Neden neden neden Sonu gelmeyen bu sorular zincirini kıracak cevaplarınız hazırsa ne mutlu size yok bu konuda henüz tam donanımlı değilseniz ya mendil açıp umut toplayacaksınız yaşamaya dair ya da kâğıtla kalemi bir masada buluşturacaksınız Sonra sonrası kolay her şey sizin becerinize kalmış yapacağınız iş şu Sevgili kıymetli değerli unutulmayan aziz biricik dostum kardeşim arkadaşım gibi veya başka başka sıfatlar arasından birini seçerek başlayacaksınız mektubunuzu yazmaya Siz mektubunuzu yavaş yavaş yazarken yüzünüzde aydınlık çizgiler dudaklarınızda tebessümler belirecek yüreğiniz bir kuş gibi kanatlanıp bir başka diyara uçacak kâh bir sevda türküsü taşıyacak Kafdağı nın ötesine kâh bir selam götürecek gurbetin bahçesine Kısacası mutluluğun resmini görmeye başlayacaksınız Hani şu çizilebilir mi dedikleri mutluluğun Evet bir küçük soluk alma bir rahatlama yolu olarak da bakabilirsiniz mektup yazmaya Mektubu yazan rahatlar da kapısının önünde bir postacı kurye mi demem gerekiyordu gören rahatlamaz mı Elbette o da bundan nasibini alır Sadece o mu belki de siz biz ya da hepimiz nasipleriniz bir şeylerden diyerek yazmaya başladığım bu yazıda payımıza düşenleri almak ve dağıtmak için Bak Postacı Geliyor serlevhasıyla bir yolcuğa çıkıyorum Tanıtım Bülteninden

Çağımız hani şu teknolojinin insanı deli eden çağı bizim şaşkın bakışlarımız arasında yalnızlığın ormanına doğru pu r neşeyle koşarken ne mektubu ne pulu ne de Bak postacı geliyor selam veriyor şarkısını hatırlamakta O kendi elektronik dijital sanal âleminde yoluna devam ederken biz de bu kocaman du nyada bir kara nokta gibi yaşamak ve kendimize sığınacak bir yer aramaktan başka hiçbir şey yapamıyoruz ya da yapmak istemiyoruz Peki neden böyle garip bir halde yaşıyoruz Neden bir şeyler yazmaktan bir şeyler anlatmaktan bu kadar uzak kaldık Neden kendimizle ve etrafımızla kavga etmekten kurtulamıyoruz Neden neden neden Sonu gelmeyen bu sorular zincirini kıracak cevaplarınız hazırsa ne mutlu size yok bu konuda henu z tam donanımlı değilseniz ya mendil açıp umut toplayacaksınız yaşamaya dair ya da kâğıtla kalemi bir masada buluşturacaksınız Sonra sonrası kolay her şey sizin becerinize kalmış yapacağınız iş şu Sevgili kıymetli değerli unutulmayan aziz biricik dostum kardeşim arkadaşım gibi veya başka başka sıfatlar arasından birini seçerek başlayacaksınız mektubunuzu yazmaya Siz mektubunuzu yavaş yavaş yazarken yu zu nu zde aydınlık çizgiler dudaklarınızda tebessu mler belirecek yu reğiniz bir kuş gibi kanatlanıp bir başka diyara uçacak kâh bir sevda tu rku su taşıyacak Kafdağı nın ötesine kâh bir selam g tu recek gurbetin bahçesine Kısacası mutluluğun resmini görmeye başlayacaksınız Hani şu çizilebilir mi dedikleri mutluluğun Evet bir ku u k soluk alma bir rahatlama yolu olarak da bakabilirsiniz mektup yazmaya Mektubu yazan rahatlar da kapısının nu nde bir postacı kurye mi demem gerekiyordu gören rahatlamaz mı Elbette o da bundan nasibini alır Sadece o mu belki de siz biz ya da hepimiz nasipleriniz bir şeylerden diyerek yazmaya başladığım bu yazıda payımıza du şenleri almak ve dağıtmak için Bak Postacı Geliyor serlevhasıyla bir yolcuğa çıkıyorum

Çağımız hani şu teknolojinin insanı deli eden çağı bizim şaşkın bakışlarımız arasında yalnızlığın ormanına doğru pür neşeyle koşarken ne mektubu ne pulu ne de Bak postacı geliyor selam veriyor şarkısını hatırlamakta O kendi elektronik dijital sanal âleminde yoluna devam ederken biz de bu kocaman dünyada bir kara nokta gibi yaşamak ve kendimize sığınacak bir yer aramaktan başka hiçbir şey yapamıyoruz ya da yapmak istemiyoruz Peki neden böyle garip bir halde yaşıyoruz Neden bir şeyler yazmaktan bir şeyler anlatmaktan bu kadar uzak kaldık Neden kendimizle ve etrafımızla kavga etmekten kurtulamıyoruz Neden neden neden Sonu gelmeyen bu sorular zincirini kıracak cevaplarınız hazırsa ne mutlu size yok bu konuda henüz tam donanımlı değilseniz ya mendil açıp umut toplayacaksınız yaşamaya dair ya da kâğıtla kalemi bir masada buluşturacaksınız Sonra sonrası kolay her şey sizin becerinize kalmış yapacağınız iş şu Sevgili kıymetli değerli unutulmayan aziz biricik dostum kardeşim arkadaşım gibi veya başka başka sıfatlar arasından birini seçerek başlayacaksınız mektubunuzu yazmaya Siz mektubunuzu yavaş yavaş yazarken yüzünüzde aydınlık çizgiler dudaklarınızda tebessümler belirecek yüreğiniz bir kuş gibi kanatlanıp bir başka diyara uçacak kâh bir sevda türküsü taşıyacak Kafdağı nın ötesine kâh bir selam götürecek gurbetin bahçesine Kısacası mutluluğun resmini görmeye başlayacaksınız Hani şu çizilebilir mi dedikleri mutluluğun Evet bir küçük soluk alma bir rahatlama yolu olarak da bakabilirsiniz mektup yazmaya Mektubu yazan rahatlar da kapısının önünde bir postacı kurye mi demem gerekiyordu gören rahatlamaz mı Elbette o da bundan nasibini alır Sadece o mu belki de siz biz ya da hepimiz nasipleriniz bir şeylerden diyerek yazmaya başladığım bu yazıda payımıza düşenleri almak ve dağıtmak için Bak Postacı Geliyor serlevhasıyla bir yolcuğa çıkıyorum