Başka Bir Vatanımız Yok — Selçuk Sımsım

Başka Bir Vatanımız Yok
Selçuk SımsımApra Yayıncılık
Başka Bir Vatanımız Yok
Selçuk Sımsım19 yüzyılda Kafkas Rus Savaşları ve bölgedeki diğer siyasal gelişmeler sonucu Abhaz nüfusun yüzde 60 ından fazlası Abhazya dan sürgün edildi Abhazlar ın sürülmesiyle boşalan topraklar başta Gürcüler olmak üzere Rus Ermeni Rum Bulgar Alman Eston v b göçmenlerin akınına uğradı Boş kalan arazileri ele geçirmek Gürcü önderlerin ulusal hedefi haline geldi Çarlık Rusyası nın sadık tebaası sıfatıyla elde ettikleri imtiyazları kullanarak sistematik bir şekilde Abhazya topraklarına akmaya ve bölgedeki demografik yapıyı lehlerine çevirmeye başladılar Gürcü kolonizasyonu Sovyetler Birliği döneminde de hız kesmeyerek aynı şekilde devam etti Abhazlar ın nüfusuna diline kültürüne etnik yapısına ve ülkenin bağımsızlığına karşı uygulamaya konulan bu sistemli etnik temizlik asimilasyon ve Gürcüleştirme politikaları Abhaz aydınların önderlik ettiği güçlü bir muhalefet doğurdu 1947 1952 1953 1954 1957 ve 1967 de Sovyetler Birliği üst yönetimlerine gönderilen protesto mektupları ve yapılan kitlesel gösteriler mitingler ve halk toplantıları ile Tiflis şovenizmine dur denilmeye çalışıldı Ama Gürcüler Rus yönetimleri nezdindeki tükenmeyen kredilerini kullanarak kolonizasyon politikalarını kesintisiz devam ettirdi Öyle ki sürgünden hemen sonra 1886 yılında dahi Abhazya nüfusunun 86 sını Abhazlar 6 sını Gürcüler oluştururken Sovyetlerin dağılmasının hemen öncesi 1989 yılında Abhazlar ın oranı 18 e inmiş Gürcülerin oranı ise 46 lara çıkmıştı Sovyetler Birliği dağılırken yönetimi elinde bulunduran Gürcü şovenistler kendisi de bir Gürcü olan Stalin in birlik devleti statüsünden özerk cumhuriyet statüsüne tenzil ederek Gürcistan a bağladığı Abhazya ya da sahiplenmeye kalktılar Ülkenin gerçek sahiplerinin ısrarla yaptığı görüşme ve masa başına oturup anlaşma çağrılarına ise 1992 yılında ordularını Abhazya ya sürerek kan ve ateşle cevap verdiler Niyetleri işgal bölgesi komutanı Karkaraşvili nin ifadesinde somutlaştı 100 bin Gürcüyü feda ederek toplamları 97 bin olan Abhaz nüfusu Abhazya coğrafyasından tamamen silmek Bu kitap 1988 yılı itibarıyla tırmanışa geçen Abhaz Gürcü gerginliğinin nasıl çatışmaya dönüştüğünü işgalle birlikte var veya yok olma mücadelesi içine giren Abhaz halkının hangi şartlarda savaşa başlamak zorunda kaldığını işgalciler karşısında nasıl topyekün bir varlık mücadelesi verildiğini kiralık askerler olarak gösterilmeye çalışılan kardeş halklar ile diğer halklara mensup gönüllülerin hangi duygularla Abhazlar a yardıma geldiklerini ve 13 ay sürecek savaşın diğer tüm ayrıntılarını gözler önüne sermekte kasıtlı olarak ters yüz edilmeye çalışılan yakın tarihi gerçeklerin ışığıyla aydınlatmaktadır

Apra Yayıncılık
19 yüzyılda Kafkas Rus Savaşları ve bölgedeki diğer siyasal gelişmeler sonucu Abhaz nüfusun yüzde 60 ından fazlası Abhazya dan sürgün edildi Abhazlar ın sürülmesiyle boşalan topraklar başta Gürcüler olmak üzere Rus Ermeni Rum Bulgar Alman Eston v b göçmenlerin akınına uğradı Boş kalan arazileri ele geçirmek Gürcü önderlerin ulusal hedefi haline geldi Çarlık Rusyası nın sadık tebaası sıfatıyla elde ettikleri imtiyazları kullanarak sistematik bir şekilde Abhazya topraklarına akmaya ve bölgedeki demografik yapıyı lehlerine çevirmeye başladılar Gürcü kolonizasyonu Sovyetler Birliği döneminde de hız kesmeyerek aynı şekilde devam etti Abhazlar ın nüfusuna diline kültürüne etnik yapısına ve ülkenin bağımsızlığına karşı uygulamaya konulan bu sistemli etnik temizlik asimilasyon ve Gürcüleştirme politikaları Abhaz aydınların önderlik ettiği güçlü bir muhalefet doğurdu 1947 1952 1953 1954 1957 ve 1967 de Sovyetler Birliği üst yönetimlerine gönderilen protesto mektupları ve yapılan kitlesel gösteriler mitingler ve halk toplantıları ile Tiflis şovenizmine dur denilmeye çalışıldı Ama Gürcüler Rus yönetimleri nezdindeki tükenmeyen kredilerini kullanarak kolonizasyon politikalarını kesintisiz devam ettirdi Öyle ki sürgünden hemen sonra 1886 yılında dahi Abhazya nüfusunun 86 sını Abhazlar 6 sını Gürcüler oluştururken Sovyetlerin dağılmasının hemen öncesi 1989 yılında Abhazlar ın oranı 18 e inmiş Gürcülerin oranı ise 46 lara çıkmıştı Sovyetler Birliği dağılırken yönetimi elinde bulunduran Gürcü şovenistler kendisi de bir Gürcü olan Stalin in birlik devleti statüsünden özerk cumhuriyet statüsüne tenzil ederek Gürcistan a bağladığı Abhazya ya da sahiplenmeye kalktılar Ülkenin gerçek sahiplerinin ısrarla yaptığı görüşme ve masa başına oturup anlaşma çağrılarına ise 1992 yılında ordularını Abhazya ya sürerek kan ve ateşle cevap verdiler Niyetleri işgal bölgesi komutanı Karkaraşvili nin ifadesinde somutlaştı 100 bin Gürcüyü feda ederek toplamları 97 bin olan Abhaz nüfusu Abhazya coğrafyasından tamamen silmek Bu kitap 1988 yılı itibarıyla tırmanışa geçen Abhaz Gürcü gerginliğinin nasıl çatışmaya dönüştüğünü işgalle birlikte var veya yok olma mücadelesi içine giren Abhaz halkının hangi şartlarda savaşa başlamak zorunda kaldığını işgalciler karşısında nasıl topyekün bir varlık mücadelesi verildiğini kiralık askerler olarak gösterilmeye çalışılan kardeş halklar ile diğer halklara mensup gönüllülerin hangi duygularla Abhazlar a yardıma geldiklerini ve 13 ay sürecek savaşın diğer tüm ayrıntılarını gözler önüne sermekte kasıtlı olarak ters yüz edilmeye çalışılan yakın tarihi gerçeklerin ışığıyla aydınlatmaktadır

Apra Yayıncılık
19 yüzyılda Kafkas Rus Savaşları ve bölgedeki diğer siyasal gelişmeler sonucu Abhaz nüfusun yüzde 60 ından fazlası Abhazya dan sürgün edildi Abhazlar ın sürülmesiyle boşalan topraklar başta Gürcüler olmak üzere Rus Ermeni Rum Bulgar Alman Eston v b göçmenlerin akınına uğradı Boş kalan arazileri ele geçirmek Gürcü önderlerin ulusal hedefi haline geldi Çarlık Rusyası nın sadık tebaası sıfatıyla elde ettikleri imtiyazları kullanarak sistematik bir şekilde Abhazya topraklarına akmaya ve bölgedeki demografik yapıyı lehlerine çevirmeye başladılar Gürcü kolonizasyonu Sovyetler Birliği döneminde de hız kesmeyerek aynı şekilde devam etti Abhazlar ın nüfusuna diline kültürüne etnik yapısına ve ülkenin bağımsızlığına karşı uygulamaya konulan bu sistemli etnik temizlik asimilasyon ve Gürcüleştirme politikaları Abhaz aydınların önderlik ettiği güçlü bir muhalefet doğurdu 1947 1952 1953 1954 1957 ve 1967 de Sovyetler Birliği üst yönetimlerine gönderilen protesto mektupları ve yapılan kitlesel gösteriler mitingler ve halk toplantıları ile Tiflis şovenizmine dur denilmeye çalışıldı Ama Gürcüler Rus yönetimleri nezdindeki tükenmeyen kredilerini kullanarak kolonizasyon politikalarını kesintisiz devam ettirdi Öyle ki sürgünden hemen sonra 1886 yılında dahi Abhazya nüfusunun 86 sını Abhazlar 6 sını Gürcüler oluştururken Sovyetlerin dağılmasının hemen öncesi 1989 yılında Abhazlar ın oranı 18 e inmiş Gürcülerin oranı ise 46 lara çıkmıştı Sovyetler Birliği dağılırken yönetimi elinde bulunduran Gürcü şovenistler kendisi de bir Gürcü olan Stalin in birlik devleti statüsünden özerk cumhuriyet statüsüne tenzil ederek Gürcistan a bağladığı Abhazya ya da sahiplenmeye kalktılar Ülkenin gerçek sahiplerinin ısrarla yaptığı görüşme ve masa başına oturup anlaşma çağrılarına ise 1992 yılında ordularını Abhazya ya sürerek kan ve ateşle cevap verdiler Niyetleri işgal bölgesi komutanı Karkaraşvili nin ifadesinde somutlaştı 100 bin Gürcüyü feda ederek to