Başkasının Politikası Husserl Heidegger Levinas — Onur Kartal

Husserl in fenomenolojik metodolojisi başkalık sorununu epistemolojinin sınırlarına hapsederken başkalığa ilişkin bütün tartışmayı yeni bir nesnellik ufku ve yeni bir yöntem arayışı içinde kaybediyor Heidegger in fundamental ontolojisi birlikte olmayı insan varoluşunun yapısal bir belirlenimi olarak teslim ediyor ama vardığı yer sahici bir halk hareketinden başka bir şey değil Mit ile edatını Sein varlık uğruna feda ediyor Elbette ki Levinas ın yeri ayrı İlk kez o Avrupa kültürünün krizini benin başkasıyla somut etik ilişkisini merkeze alarak çözüme kavuşturmayı denemiş ve başkalığın indirgenemez farkından taviz vermeyen bir etik felsefeyi bütün bir etik tarihinde eşine benzerine rastlanmayan bir tarzda olgunlaştırmıştır Gelgelelim Levinas da ben ve başkası arasındaki ilişkiyi etik düzlemin ötesinde politik bir boyuta taşıyamıyor Başkası diğer bir özne olmaktan öte bir ikinciliği yabancılığı belirsizliği işaret eden tekinsiz bir kavram Modern kudretli Ben öznenin oryantalizmle bütünlenen hikâyesi bu kavramın tarihsel seyri içinde belki en itibarsız ve yersiz dönemidir Peşinden modernliğin 20 yüzyılda girdiği büyük kriz müphem ve tekinsiz başkalık kavramının kilit bir önem kazanmasına vesile oluyor Onur Kartal böyle kurduğu bağlam içinde Batı yı ve özneyi öznelliği sorunsallaştırarak başkalık meselesiyle meşgul olmuş üç büyük düşünürün bu alandaki mesaisini tartışıyor Edmund Husserl in Başkalığın fenomenolojisi Martin Heidegger in Başkalığın fundamental ontolojisi Emmanuel Levinas ın Başkalık etiği Aynı zamanda fenomenoloji akımının gelişimini ve potansiyelini yeniden düşünmeyi sağlayan bir muhasebe bu Bu düşünsel miras devrimci mânâda Başkasının politikası nı kurmak açısından taşıdığı sınırlılıklara tıkanmalara da işaret eden eleştirel bir bakışla ele alınıyor kitapta

Husserl in fenomenolojik metodolojisi başkalık sorununu epistemolojinin sınırlarına hapsederken başkalığa ilişkin bütün tartışmayı yeni bir nesnellik ufku ve yeni bir yöntem arayışı içinde kaybediyor Heidegger in fundamental ontolojisi birlikte olmayı insan varoluşunun yapısal bir belirlenimi olarak teslim ediyor ama vardığı yer sahici bir halk hareketinden başka bir şey değil Mit ile edatını Sein varlık uğruna feda ediyor Elbette ki Levinas ın yeri ayrı İlk kez o Avrupa kültürünün krizini benin başkasıyla somut etik ilişkisini merkeze alarak çözüme kavuşturmayı denemiş ve başkalığın indirgenemez farkından taviz vermeyen bir etik felsefeyi bütün bir etik tarihinde eşine benzerine rastlanmayan bir tarzda olgunlaştırmıştır Gelgelelim Levinas da ben ve başkası arasındaki ilişkiyi etik düzlemin ötesinde politik bir boyuta taşıyamıyor Başkası diğer bir özne olmaktan öte bir ikinciliği yabancılığı belirsizliği işaret eden tekinsiz bir kavram Modern kudretli Ben öznenin oryantalizmle bütünlenen hikâyesi bu kavramın tarihsel seyri içinde belki en itibarsız ve yersiz dönemidir Peşinden modernliğin 20 yüzyılda girdiği büyük kriz müphem ve tekinsiz başkalık kavramının kilit bir önem kazanmasına vesile oluyor Onur Kartal böyle kurduğu bağlam içinde Batı yı ve özneyi öznelliği sorunsallaştırarak başkalık meselesiyle meşgul olmuş üç büyük düşünürün bu alandaki mesaisini tartışıyor Edmund Husserl in Başkalığın fenomenolojisi Martin Heidegger in Başkalığın fundamental ontolojisi Emmanuel Levinas ın Başkalık etiği Aynı zamanda fenomenoloji akımının gelişimini ve potansiyelini yeniden düşünmeyi sağlayan bir muhasebe bu Bu düşünsel miras devrimci mânâda Başkasının politikası nı kurmak açısından taşıdığı sınırlılıklara tıkanmalara da işaret eden eleştirel bir bakışla ele alınıyor kitapta Kitaptan bir bölüm okumak için tıklayın